[Roadtrip centraal Europa] Schönbrunn en Prater

Het is weer een zonnige vroege ochtend wanneer we wakker worden in Wenen. Buiten is het al volop bedrijvigheid want tja gewoon dinsdag vandaag! We starten rustig op en gaan eens kijken wat het ontbijt hier doet. Eenmaal beneden blijkt er voor ieder wel wat wils te zijn, mensen er is zelfs een pannenkoeken apparaat! Nodeloos te zeggen dat wij allemaal een heerlijk ontbijtje hadden. Hierna spreken we redelijk snel af in de lobby want we hebben plannen vandaag! Eenmaal verzameld is het tijd om richting de U-Bahn te wandelen. Dat is toch wel zeker 2 minuten wandelen van ons hotel, nou nou! We mogen vandaag eerst met de bruine lijn naar Längerfeldgasse waar we overstappen op de groene lijn naar onze uiteindelijke stop Schönbrunn. We zijn razendsnel en samen met een net aankomende schoolklas lopen we het terrein op.

Het liefste willen we de lange tour door Schönbrunn doen. Maar helaas blijkt daar de wachttijd al 5 uur voor te zijn. Dat vinden we echt te lang en zo blijft deze dus op het verlanglijstje staan voor de volgende keer (en zullen die dan op voorhand reserveren) Maar helemaal niet binnenkijken zou wel erg jammer zijn, dus dan maar de korte tour door 4 vertekken. Als we de kaartjes hebben wandelen we snel naar de ingang want we hebben maar 13 minuten voor we naar binnen moeten/mogen. Een korte tussenstop in de kapel geeft ons alvast een voorproefje van hoe mooi het hier binnen is. Aangekomen bij de poortjes mogen we meteen door en krijgen een audioguide mee. Het bijzondere is dat er geen koptelefoon bij zit, maar dat je hem als telefoon bij je oor houd. Dit is grappig!

Goed de vier vertrekken die we bezoeken zijn de zogenoemde Staatskamers van Schönbrunn. Lees kamers waar mensen ontvangen werden en wat er dus prachtig en overdadig uit dient te zien. En dat waren deze kamers echt. De meest prachtige en prestigieuze schilderijen Eetkamer met grote bloemstukken op tafel en luxe rode stoelen eromheen. En wat te denken van het feit dat Franz Joseph kon kiezen voor de optie apart te eten mocht hij geen zin hebben in zijn visite. Of het verhaal van de kandelaars in de balzaal, waar een mindblowing 1000 kaarsen in zitten. Echte kaarsen in het verleden (het banket hield op als de kaarsen op waren, bijvullen kon door de tafels niet) en led lampjes momenteel. Het is allemaal even mooi en boeiend te zien / te ervaren. Het is een prachtig gebouw van binnen en van buiten, bizar te realiseren dat mensen hier echt woonden!

Deze korte tour is echt te snel over, maar helaas het is niet anders. De lange tour blijft op het wensenlijstje, maar dan wel met een vooraf gemaakte reservering. We wandelen naar buiten en gaan richting de tuin. Onderweg wandelen we langs een terras wat heerlijk in de schaduw ligt. We bemerken dat we echt wel dorst hebben, dus tijd voor een tussenstop. Als we langs de andere tafeltjes lopen zien we briljant mooie, maar ook bizar grote stukken apfelstrudel op de tafeltjes . We besluiten die best te lusten, maar dan wel door met 2 een stuk te delen. Iedereen een koele karaf met een halve liter limonade erbij en we kunnen even bijtanken.

Dan kunnen we op naar de schitterende tuinen van dit paleis. In de brandende zon zien we verschillende beelden, fonteinen en prachtige paden tussen het weelderige groen. Maar voor het mooiste stuk van de tuin moeten echt wel een stukje klimmen… Maar de beloning is een prachtig gebouw boven op de heuvel met schitterend uitzicht over Schönbrunn en Wenen erachter, Wauw!! Het gebouw, de Gloriette is open waardoor er wind doorheen waait, dat samen met het mooie uitzicht maakt dat het daar heerlijk vertoeven is. Hierna doen we in etappes de afdaling en waar Merel nog een kleine de-tour doet terwijl de rest hangt in de schaduw. De voetjes mopperen alweer flink Wanneer we weer compleet zijn wandelen we naar de uitgang. Tijd voor lunch!

We besluiten onze heen route weer terug te pakken en naast ons hotel de lunch te eten. Daar staat namelijk de oudste Wurstelstand van Wenen. En die moeten we natuurlijk wel testen na al die verschillende YouTube filmpjes die we hebben gezien. De specialiteit hier is de “Big mama” een soort dienblad met daarop  6 soorten saus, 2 soorten mosterd, ketchup, mayo, spicey bbq en een soort piccalilly achtige saus. 1 stuk zuurdesembrood, een semmel, 1 wit langwerpig broodje. Daarbij 2 augurken, wat pepers en pepers in zuur. De held van dit blad is een reuze käsekrainer. En mensen wat smaakte dit goed!!! Als onze lunch bijna op is wordt yourstruly Le aangesproken door een Wener op een racefiets. Hij hoort dat we Nederlands zijn en begint een verhaal over de ronde van Zeeland, Jan Raas en Peter Post. Briljant grappig, maar als we uitgegeten zijn toch tijd om het gesprek vriendelijk af te kappen en naar ons hotel te gaan om de voetjes even rust te geven.

Na een kleine 45 minuten gaan we weer op pad. Onze locatie van keuze? Het Prater om vooral de genieten van het mega reuzenrad daar. Even wat getallen over dit bouwwerk, gebouwd in 1897, 65 meter hoog, weegt 430 ton en beweegt met de duizelingwekkende snelheid van 2.7 km/uur. Dus hoppa weer de bruine lijn in, ditmaal richting Handelskai. Ons Wien City Card geldt eigenlijk net niet meer wanneer we daar aankomen. En dan wordt het leuk… We moeten overstappen naar de roze lijn, naar wat nu blijkt de gewone trein. Enkel hoe dat nou precies werkt…. REX 1 of REX 7… Het zegt allemaal net niets Uiteindelijk vinden we het juiste perron en blijkt het eigenlijk best simpel te zijn.

Twee stops verder met deze super stille trein stappen we uit en volgen we het bordje “Prater”. Eigenlijk zien we direct het reuzenrad staan en gaan we de rij in voor de kaartjes. Met onze city Card krijgen we een kleine korting , we betalen en lopen naar binnen. Via een soort circustent met daarin oude opstellingen van circus/pretpark achtige taferelen komen we bij de rij. Daar proberen ze eerst nog fotos te maken alsof je in zo’n reuzenrad wagonnetjes zit zodat je die achteraf kunt kopen Daar bedanken we vriendelijk voor en lopen dus door naar de eigenlijke rij. Als we een tijdje staan leren we dat er steeds 10 mensen in een wagonnetje gaan. Niet alle wagonnetjes zijn in gebruik, 1 doet dienst als vergaderzaal best een grappige locatie voor een brainstorm Weer  een aantal andere hebben tafels erin omdat je een diner aan boord kunt doen. Als we aan de beurt zijn dan laten we de mensen achter ons voorgaan. Dit specifieke wagonnetjes heeft geen bankje en na  al die tijd stilstaan  gaat ook de rit stilstaan niet meer goedkomen . Maar het volgende wagonnetje wel dus stappen we in. Heeeel langzaam draait het reuzenrad naar boven. Iedereen geniet van het uitzicht. Yourstruly Joyce met haar telefoon half uit  het raam . Yourstruly Le op het bankje, want ja waanzinnig mooi, maar ook best wel hoog. Na een heel rondje wandelen we het reuzenrad weer uit. En gaan verder kijken in het Prater.

We zeggen tegen de guppen dat ze best nog een ritje in iets kunnen doen. Het is duidelijk dat het een warme zonnige dag is. De keuze van de guppen valt op de waterbaan met boomstammetjes. Hierna lopen we een rondje over het park en besluit Merel nog even een mega hoge zweefmolen te testen, slechts 117 meter hoog! Dan wordt het toch wel een beetje tijd om te eten en gooien we vriendje Google weer open. Op 14 minuten lopen zit een goed scorend restaurant… Helaas blijken  na de wandeling de openingtijden op Google niet te kloppen, danwel restaurant is dicht. Dan maar midden in hoogtij spits richting het hotel voor wederom een hapje bij de worstjes meneer. Het zijn weer echt mega volle trams maar toch arriveren we snel op de juiste plaats. Daar splitten we even, yourstruly Lé en Merel halen Leberkäse en yourstruly Joyce en Stijn kiezen voor kebab. Want erg veel honger hebben we geen van allen. We zijn gewoon te moe hahaha. Hierna vinden we het tijd om te relaxen en niets meer te doen.