[Van keizers tot Panda's] Aankomst in Beijing 🇨🇳
Woensdag begint als een normale dag in ons huis. We zijn tegen 7 uur wakker en gaan nog even langs de markt, brood in de vriezer, kaasstengels en haverkoek in de tas en Stijn nog even een knuffel geven voor vertrek. Dan is het de laatste spullen in de tassen gooien en op naar Station Zoetermeer. Dit jaar godzijdank iets minder in sprint dan vorig jaar haha. Met nog 10 minuten voor vertrek ploffen we nog even lekker op het bankje. Strak op tijd vertrekt de trein naar Den Haag Centraal en ook de trein naar Schiphol staat al klaar. Dus we zijn vroeg en soepeltjes op Schiphol waar vloekerdervloek de roltrappen niet werken, lekker met al je bagage 😭😭 Op naar de incheck van de KLM en de ervaring van ineens een Priority te zijn… Buiten dat mensen wat gefronst kijken naar ons (we ogen weer niet rijk genoeg ofzo 😂😂) is het vooral ideaal! Eigen balie, eigen doorgang naar de security en daardoor dus ook een rustige plek voor de check zelf. Alles gaat dan ook vlot behalve de paspoort check…. Ja de nieuwe werkwijze geeft fikse vertragingen met uit Nederland gaan. Maar we zijn vroeg dus met nog ongeveer 2.5 uur voor vertrek zijn we overal doorheen.
We ploffen volledig volgens reis traditie neer bij de McDonalds en eten onze lunch. Tegen 2 uur wandelen we nog ons rondje over de luchthaven en concluderen dat het er echt heeel veel rustiger is dan toen we naar Porto gingen. Niet zo gek natuurlijk, toen startte de zomervakantie. Op de borden verschijnt het verzoek om richting de gaten te gaan. Dat gaan we dan dus maar braaf doen, als we klaar zijn met het rondje. Dit is om 15 uur, dus mooi op tijd. Gate is natuurlijk nog dicht, maar de dames van klm zijn al wel aanwezig. Er loopt zelfs een dame rond met de QR-code waarmee je een digital arrival card moet aanmaken. Zij vertelt dat dit vroeger ook op papier kon, maar tegenwoordig alleen maar digitaal. Gelukkig hebben wij dit ding al kant en klaar staan dus hoeven we niks. Vlak voor boardingtijd zien we de bemanning van ons vliegtuig er aan komen met in hun kielzog een heuse cameraploeg. Waar zou dit voor zijn??? We gokken op schiphol airport ofzo. Nouja we komen er vast nog wel achter (of niet) strak op tijd begint het boarden. Door onze priority boeking mogen we direct na de businessclass mensen naar binnen. Wat een luxe zeg deze stoelen! Lekker ruim, met z'n tweeën naast elkaar en uiterst comfortabel. Kom maar op met die vlucht
Zodra we goed en wel zitten krijgen we onze amenity kit met daarin een goed slaapmasker, verzorgingsproducten en alles zit in een soort waszakje hoe leuk! Verder krijgen we het menu, we hebben een voorgerecht van zalm, kaas erbij en we kiezen voor koude pulled chicken salade met gember als hoofdgerecht, ijsje als toetje erbij. We proosten met een glaasje bubbels, het is immers vakantie! Verder hangen we een beetje op off, geen zin een film aan te zetten ofzo. We lezen wat, babbelen met de stewardessen en sukkelen half weg. Uiteindelijk als we bij de Zwarte Zee het donker invliegen en de cabine verlichting gedempt wordt zetten we beiden een luisterboek aan en sluiten we onze ogen. En zo sukkelen we een beetje de nacht door totdat we boven Mongolië vliegen. De zon komt op en dus knallen ze ook de cabine verlichting weer aan. Gaarder dan gaar kijken we elkaar aan, ja deze ruime stoelen met voetensteuntjes maken veel verschil maar je gaat hoe dan ook stuk met een vlucht van ruim 10 uur door 6 tijdzones heen…. Tijd voor ontbijt! Plakje brie, twee plakjes kip, ei met spinazie, vers fruit, broodje en een kopje thee en jus de orange, helemaal lekker! Ondertussen is het uitzicht buiten prachtig te noemen. Beijing komt snel dichterbij terwijl we over de Gobi woestijn vliegen. Het is anders dan al het andere wat we ooit zagen. Nog 1 grote bocht en dan staan we op Chinees grondgebied met een luide klap. De telefoons mogen aan en godzijdank de eSIMs werken en dus de whatsapp enzo ook 😉
Zodra de slurf is aangekoppeld mogen we uitstappen en gaan we eens kijken wat deze luchthaven ons brengt. Blij dat de e-sims gewoon werken zijn we alleen nog benieuwd of alipay ook werkt. Dus we gaan een poging doen bij een limonade apparaat. Oke….. best complex. We proberen uit te puzzelen hoe dit werkt, maar dat wil nog niet echt. Binnen 2 minuten hebben we hulp van een Chinese meneer. Maar alipay blijft dwars, dus wij denken al “laat maar we proberen het later nog wel een keer rustig” maar deze meneer wil hoe dan ook dat wij iets te drinken krijgen en staat erop dat hij het dan betaald. Dit vinden wij echt niet nodig, maar nee accepteren zit er niet in. Dus wij wandelen verder met drinken, hoe superlief!! En kletsen nog even over waar wij vandaan komen. Google maps brengt gelukkig uitkomst 😂 Dan zien we de computers staan waar wij ons moeten melden. Het is namelijk de bedoeling dat we onze vingerafdrukken hier invoeren. We kijken eens sceptisch naar het apparaat, maar het plaatje is duidelijk. We moeten ons paspoort scannen, dit doen we dus maar en tot onze verbazing begint de computer daarna Nederlands te praten tegen ons. We krijgen exacte opdracht welke vingers er gescand moeten worden. Zo handig! En op deze manier zijn we zo klaar en kunnen we door naar de paspoortcontrole.
Eenmaal bij de douane beambtes is het er echt heel erg stil, geen taferelen als in Vietnam maar binnen 10 minuten stempel in paspoort en klaar! Ook hier praten alle machines Nederlands en we horen dat ook in het Nederlands omgeroepen wordt dat de KLM vlucht geland is en de bagage opgehaald kan worden bij band 3, zo handig! Een ander voordeel van ons Priority ticket is dat onze bagage als eerste gelost wordt dus draaien onze tassen al rustig rondjes op de band. We halen een karretje en lopen eerst richting de wc’s die gelukkig gewoon westers ogen 😁 Hierna mogen we langs de ‘nothing to declare’ laan waar onze tassen door de scanner moeten en dan lopen we eindelijk echt China in. Eerste ding? Op zoek naar de airport shuttle die we gelukkig snel vinden! Tweede test voor AliPay en ditmaal werkt het feilloos. Twee kaartjes in onze handen, tassen weer door een soort scanner en op naar de trein die ons in 25 minuten richting het centrum zal brengen.
Deze trein werkt perfect, we kunnen prima volgen waar we zijn op de lijn en stappen in de stad weer uit. Hier moeten we nieuwe kaartjes kopen voor het laatste stukje metro. Ook hier werkt alipay prima, dus die snappen we nu echt en we vinden redelijk simpel de goede lijn en ook nog welke kant we op moeten. Binnen een paar minuten staan we op het goede station, maar wat dan… eerst maar naar boven en om ons heen kijken. Tja… we zien vanalles maar er staan natuurlijk geen wegwijzers naar het hotel. Dus toch maar de gok met Google maps, die schijnt niet altijd even accuraat te zijn hier, maar voor nu is de groffe richting ook prima. We moeten oversteken en door een steeg rechtdoor. Dat kunnen we! Na een minuut of 7 moeten we rechtsaf en lopen we op wangfujingstreet. Aaah daar is ons hotel! We moeten even goed kijken voor de ingang maar dan kunnen we naar binnen.
We worden uitermate correct te woord gestaan door de receptie en Hallelujah onze kamer is klaar!! We zijn redelijk tot zeer erg gesloopt door deze nacht doorhalen dus even de rust van de kamer klinkt heel erg goed! Wanneer we op de achtste etage aankomen blijkt dat we vlak bij de lift slapen maar daar hoor je binnen echt helemaal niets van. De kamer is mooi, stil en het bed voelt fantastisch!! Toch gaan we niet echt helemaal plat, het is bijna lunchtijd en dus hijsen we ons weer in de schoenen en wandelen we op advies van AI naar de APM mall, kleine 5 minuten verderop. Het oogt allemaal nog vrij rustig op straat en dus denken we dat die golden week hier niet erg is. Maar eenmaal in de mall op etage van het foodcourt is het een ander verhaal… mensen wat een herrie daar!!!! Overal zitten mensen op krukjes te wachten voor de restaurantjes en wanneer je dan aan de beurt bent roepen ze je nummer een keer of 10 razendsnel om via zo een grote JBL speaker met kleurtjes (je kent ze wel 😉) het gevolg is een golf van geluid en prikkels en dat volkomen jetlagged….. fijn is anders hahahaha. Het tentje wat we zoeken kunnen we niet vinden en dus stappen we een andere dumpling toko in. We gaan zitten tussen alle lokale mensen en krijgen twee bakjes, chopsticks en twee glaasjes warm water. In die bakjes zien we de andere mensen sausjes doen en dat doen wij dan ook maar. Chiliolie, knoflook, koriander, sesamolie en soja. Vervolgens komen er drie soorten dumplings op tafel; met zee egel, met venkel en varken en eentje met varken bieslook en een garnaal. En al zijn we nog zo dood het smaakt echt meer dan fantastisch! Hierna lopen we nog een klein rondje buiten maar eigenlijk past het gewoon niet meer we willen uit!
We gaan dus terug naar onze hotelkamer, slapen kort, hebben even contact met Nederland en duiken onder de douche. Ooh wat een heerlijke douche! Een regendouche, met stevige waterdruk en ook nog eens heerlijk warm water!! Wat een weldaad. We voelen ons een beetje beter, maar overhouden doet het nog niet. Wat een gezeur toch zo'n jetlag. We besluiten maar weer naar buiten te gaan voor ons avondeten. We wandelen de grote winkelstraat weer door op zoek naar een bepaald winkelcentrum, maar blijkbaar vinden we eerder al een andere ingang en duiken de kelder in van dit pand. Oef, warmte, vocht en een wat bijzonder luchtje komt ons tegemoet. We kijken elkaar aan, maar gaan toch kijken. Na een kort rondje besluiten we te gaan zitten bij een noodle tentje. Het is een soort foodcourt, waar vooral veel studenten zitten. En we komen ook tot de conclusie dat het luchtje wat we ruiken de olie is waarmee de hotpot wordt warm gestookt. Yours truly Joyce bestelt biang biang noodles en yourtruly Le gaat voor een heldere soep met noodles. We gaan zitten en wachten af. We hebben ook nog een soort Chinese Fanta gekocht, die smaakt prima want we hebben eigenlijk best dorst. Als ons eten gebracht wordt (erg lief, alle anderen moeten hun borden zelf halen. Ze gaan er vast, terecht, vanuit dat wij het toch niet verstaan 😂) worden we niet teleurgesteld. Het eten smaakt heerlijk. En de hoeveelheid?? Die krijgen we echt niet op. Maar zoals gezegd het smaakt heeeerlijk!
Hierna lopen we nog een klein rondje terwijl de zon ondergaat. Wangfujing road veranderd dan in een gouden gloed en hoe moe we ook zijn we genieten!! We lopen nog even de Chinese 7/11 in (zonder belletje echt stom!! 😉) en halen nog wat te drinken voor de avond. Wanneer we weer naar buiten komen kijken we op de stoep onze ogen uit naar allemaal mensen die op zelfmeegebrachte krukjes zitten. Er worden briefjes uitgedeeld en dan zien we dat iedereen gewoon zit te wachten op een soort bestelde gebakjes!! Fantastisch toch?? We willen nog zo graag kijken maar onze lijven zeggen klaar genoeg!! We hebben beiden knallende koppijn, staan te tollen op de benen en het registreren en opslaan wat we meemaken gaat traag. Dus op naar het hotel, we redden het nog net tot 8 uur en dan vallen we in een hele diepe slaap.
