De tweede vroege ochtend op rij , de wekker ging om kwart over 6 zodat we kwart over 7 in de Didi zouden zitten naar het Giant Panda Research Center. De luxe is dat dit hotel al ontbijt serveert vanaf 6 uur dus iets minder vliegen. We ruimen de kamer op, pakken onze tassen in en gooien ze in de kast en met kleine tasjes nemen we de lift naar 7 voor het ontbijt. Dat was vandaag even een turbo gebeuren, als een razende een wonton soepje en een broodje ei naar binnen, bakje fruit, kopje thee en een jus d’orange en door!!! Voor de receptie wachten we op onze Didi en zien de schoolbus voor de internationale school aankomen. Daar verdwijnen meerdere kindjes in die we ook bij het ontbijt zagen. Geleerd, dit hotel is ook een serviceflat voor veel expats hier in de buurt!
Onze Didi meneer is lekker vlot en rijd ook vlot door onderweg naar het park. We kijken naar buiten en concluderen dat de tegenstellingen hier echt groot zijn, grote moderne gebouwen en lage oude huizenblokken redelijk door elkaar. De weg naar de panda’s is niet heel ver. Na 30 minuten rijden we onder een boog door, alsof het Disneyland is. Maar dan met panda’s erop. We rijden op een doodlopende weg met aan het eind een lus, hier worden we eruit gelaten en dan kunnen we naar de ingang.
Dan loop je naar binnen en denk je ehhh ja en nu?? Gelukkig had AI een idee, loop eerst naar het uiteinde van het park naar de nursery. Dus wij gingen in ‘sprint’ naar het uiteinde van het park. (Tenminste dit deel van het park want het totale park is gigantisch en alleen per bus te bezoeken 😉) Dat viel behoorlijk tegen…. Het park is prachtig, vol gepland met bamboe en dus donker… en ontzettend glooiend. Het is warm en drukkend dus al snel zweten we ons kapot…… Gossie die extreme luchtvochtigheid hebben we echt niet gemist in de rest van China. Na een halve sprint van 20 minuten doemt de moon nursery voor ons op. En daar zien we onze eerste panda!!! Tussen een zee van telefoons kunnen we goede foto’s schieten. Wat bijzonder is dit, een panda in het echt!!! 🥰
We wandelen langzaam door, langs nog meer panda’s. Ze hebben net te eten gehad en zijn daar druk mee. Maar panda’s zijn duidelijk liever lui dan moe en zodra ze een stukje bamboe te pakken hebben gaan ze heerlijk op hun rug liggen kauwen. Erg schattig. Hierna sluiten we aan in een rij. De deur van de nursery gaat rond half negen open. En aangezien iedereen natuurlijk oneindig naar jonge panda’s kan kijken hebben ze daar iets op gevonden hier. In groepjes van ongeveer 20 man wordt je naar het raam van de nursery geleid en dan mag je ongeveer anderhalve minuut kijken en foto’s/filmpjes maken. Daarna stapt de parkmeneer onverbiddelijk voor je beeld en wordt je weggeveegd. Oké…..maar schattig waren ze wel!!!!
Na de kleintjes staan we een beetje besluiteloos om ons heen te kijken. Tja welke kant moeten we nu op. We besluiten Giant Panda Villa 1&2 te gaan bezoeken waar we verschillende chille Panda's zien waaronder een hele beroemde, Mei Lan. Deze reuzenpanda werd ooit geboren in de Zoo van Atlanta en verhuisde later naar Chengdu. Terwijl wij vol verwondering toekeken, had Mei Lan zelf maar één prioriteit: met uiterste precisie en olympische rust een enorme berg bamboe wegwerken. Maar echt wat een lief en ontspannen hoofd had hij! Verder zien we vooral veel Panda's in de meest onmogelijke houdingen voor blij liggen 😉 En er was er zelfs 1 aan het spelen met een boom, zo cool dat we overal goede opnames en filmpjes van hebben dit was echt wel bijzonder!
Hierna duiken we het verblijf van de rode panda in. Want ook die wonen hier. Deze diertjes kennen we natuurlijk uit Blijdorp. Tot onze verbazing zijn de rode panda's hier een stuk groter! We leren dat er 2 sub soorten zijn. Die in Blijdorp komen uit de Himalaya en zijn dus kleiner dan de Chinese subsoort die hier rondloopt. Deze panda’s zijn lekker actief, bemoeien zich met de verzorgers die hun hok schoonmaken en laten zich goed zien. We hebben dan ook alle gelegenheid om te filmen en te fotograferen.
Wanneer we bij de rode panda nursery willen kijken begint het te spetteren en uiteindelijk echt te regenen voor het eerst deze reis. En Chinesen die houden echt niet regen want iedereen vertrekt en mass richting de toiletten, restaurantjes en de binnen verblijven. En wij wandelen rustig door de miezer verder. Het enige nadeel is dat de paden glad worden en dus wat gevaarlijk. Wij besluiten na 3 uur dat het ook wel mooi geweest is en lopen richting de uitgang en gaan daar even op een terrasje zitten onder een parasol waar het dus droog is. We bestellen leuke panda snacks en gaan even lekker ontspannen. Le heeft een koffie met melk kunst van een panda, beiden buns en een frappé van een uitheems chinees besje voor Joyce.
We wandelen met hele hordes mensen om ons heen weer naar de uitgang. En dan… duiken we natuurlijk toch nog een souvenir winkeltje in. We kunnen panda heaven natuurlijk niet verlaten zonder leuke dingen! Maar die blijven nog even geheim 😉. Dan nu toch echt het park uit en dan mogen we afbuigen van alle mensen die hier met tourbussen en taxi’s waren en weer terug naar de plek speciaal voor de Didi auto’s.
Eenmaal terug in het centrum doen we vlak bij het hotel even lunchen. Het is een toko gespecialiseerd in droge olie noedels dus die wil Joyce graag testen. Beiden nemen we spicy wontons die we delen en Le gaat voor rijst met braised beef en eend. Beiden een colaatje erbij en we moeten toch wel zeker 7.20 euro afrekenen, bizar toch? Na de lunch crashen we op de kamer tot het schemerig wordt. We willen het toeristisch centrum van Chengdu bezoeken; Taikoo Li. Dus we wandelen ongeveer in 20 minuten die kant op.
Terwijl we wandelen zijn overal lampjes en veel mensen, maar werkelijk zodra we de Walking Street in gaan valt dat allemaal in het niet. Wauw!! Overprikkeling to the max!! Overal flikkerende lichten, billboards, muziek, mensen die herrie maken om je hun winkel in te lokken en dat in het kwadraat. Echt totaal bizar!!! Wij lopen de straat uit (zien dan wel weer overal leuke panda’s) en zijn totaal flabbergasted. We steken de straat over om even iets uit de drukte te zijn en om iets te eten te scoren, het is tenslotte etenstijd.
We zien een restaurant waar het oogt alsof mensen een hotpot op tafel hebben en er is weer zo een koelkast met allerlei eten wat je kan pakken. Dus dat oogt in ons straatje! Le gaat zitten en Joyce gaat verzamelen. Er staan grote ijzeren schalen en er hangen tangen, goed we halen maar weer wat van de week lekker was! Mais, aardappel, wat vlees, tofu, enokki en wat worstjes. Eenmaal bij de kassa splits de dame de groente en het vlees en weegt het. Ok en dan!? Er gaat bouillon omheen gebouwd worden okee… of we hem spicy willen, yes please!!! Even afrekenen met Alipay en er gaat een wasknijper met nummertje aan de schaal naar de keuken en het andere deel mee naar onze tafel. Nou … toen werd het op tafel gezet onze spicy….. heldere tomatensoep 😂😂😂 Dit gingen ze dus echt niet doen, ons spicy soep geven, beetje jammer maar eerlijk is eerlijk dit was lekker maar lang niet vullend genoeg. Dus we slingeren door de chaos weer terug richting het hotel en vinden nog een grote liefde van ons uit Vietnam 😉 Chinese worstjes met pikante kruiden, en zo liepen we met een mega smile weer naar onze kamer.
