[Verrassingsweekend Porto] De Douro Vallei

Het was qua temperatuur een wat wisselend nachtje in Porto maar na een goede 8 uur slaap worden we tegen 7 uur wakker. Ideaal met de wekker om half 8 voor het ontbijt. We komen kalmpjes weer in het land der levenden en vertrekken iets na half 8 richting etage 0 voor het ontbijt. De zaal is prachtig en het personeel meer dan correct. We bestellen thee en een cappuccino en gaan eens kijken wat er te eten is hier. Nou kunnen melden heel erg veel lekkers! Buiten het buffet met broodjes, beleg, fruit en zoetige dingen is er nog een volledige kaart met gerechten ☺️ We besluiten 2 gerechten te delen, pannenkoekjes met raspberry coullies en een smoothie bowl. Die laatste komt aan als een bak met bruine drek maar is toch lekker! Zo wij kunnen gevuld en wel op pad!

Eerst nog even terug naar de kamer, spulletjes weer netjes en tandenpoetsen! Hierna wandelen we naar het treinstation. Zoals we gisteravond al merkte is dat echt heel dichtbij en we zijn er zo. We bekijken eens op welk perron we moeten zijn en gaan daar staan. Kaartjes hebben we al digitaal gekocht in Nederland, dus die zoeken we er ook maar bij. Al snel is de dieseltrein gearriveerd en stappen we in. We weten dat we na een korte tijd al moeten overstappen dus ploffen gewoon maar ergens neer. We vertrekken en zijn al snel op de overstap plaats. Daar hebben we 6 minuten overstap tijd, lijkt ons meer dan ruim genoeg, maar onze Duitse mede toeristen denken daar duidelijk anders over en zetten een sprint in. Oké…… nou zoals jullie begrijpen zitten we hierna allemaal in dezelfde trein en was die sprint echt niet nodig.

Eenmaal in deze soort slaaptrein is het er rustig. We balen enkel dat alle plekjes rechts bezet zijn, want hebben online gelezen dat het uitzicht over de Douro deze reis fenomenaal moet zijn vanaf die kant. Maar ook de linkerkant laat mooie plaatjes zien. Uiteindelijke stapt er een oud vrouwtje in met boodschappen. Ze gaat tegenover ons zitten en kijkt eens kritisch naar onze telefoons en spullen die we mee hebben. Bij de conducteur koopt ze een kaartje van nog geen 2 euro en wanneer ze onze Insta 360 ziet terwijl yours truly Lė filmt vallen haar ogen zowat uit haar karkassen, hilarisch 😂😂😂

Als we nog een station verder zijn waant yours truly Lé zich bijna op haar werk. En komt een groepje zorgmedewerkers de trein in met echt een grote groep bejaarden bij zich. Later leren we dat de oudste medereiziger 97 is. Iedereen krijgt een plekje om ons heen en het sfeertje is direct feestelijk. De mensen hebben echt zin in een dagje uit. Ons Portugees is natuurlijk dramatisch en de mensen om ons heen spreken niet anders. Maar gelukkig is daar Google Translate en zo kunnen we toch een gesprekje voeren. Ze gaan net als wij naar pinhao en gaan daar met elkaar lunchen. De mensen hebben er echt zin in. Als we nog een half uur moeten treinen ontstaat er onrust en beginnen de mensen hun portemonnee te zoeken. Daar trekken ze allemaal 2 euro uit en dan is er een stationnetje en komt de zorg binnen met allemaal zakjes in ruil voor die euro’s . De mensen worden hier duidelijk enthousiast van! In de zakjes zitten papiertje met snoepjes. Ook wij krijgen er allebei 1 en dan blijkt het caramel te zijn! Heerlijk en superlief. We stappen onder dank en gedag zeggen uit op onze eindbestemming. En hebben groot respect voor iedereen die nu de oude medemens uit die trein gaat helpen en een fijne middag bezorgen.

Wanneer we uitgestapt zijn zoeken we eens waar we heen moeten / kunnen. We lopen langs een soort hofjes met prachtige trossen druiven, citroen en sinaasappel bomen en een mooi wijnvat wat uit de muur lijkt te komen. Het is fotogeniek dus schieten we wat plaatjes. Dan lopen we verder en vinden we vlak voor de brug over de Douro een benzine station. Noem ons gek maar we weten sinds een week dat een steenkoud blikje monster in de frisse smaakjes best heel erg lekker is. Dus twee maal ijskoud vocht en we wandelen verder over de brug.

De brug is smal, dus als er vrachtwagens of bussen zijn moeten ze echt op elkaar wachten, want passeren lukt echt niet. Voor ons als wandelaar is er een klein randje waarop we veilig kunnen lopen. Onderweg genieten we van het uitzicht, wat is het hier mooi!!! Overal om ons heen zijn wijngaarden, de rivier meandert er tussendoor en geeft een ultiem mooi plaatje. Aan de overkant zien we een wijnhuis en besluiten te kijken wat de opties nog zijn. We zijn natuurlijk vol in het hoogseizoen en met een last minute bedachte trip is veel vol. Maar een poging doen kan altijd. Helaas is hier de enige optie op een toer vanaf 15 uur. Aangezien onze trein om 16.41 gaat is dit echt te krap. Helaas, maar we kunnen natuurlijk wel een wijntje proeven. We besluiten een witte en een rode te nemen, hebben we twee verschillende smaakjes. Beide wijnen zijn lekker, we genieten ervan, zitten in heerlijke leren stoelen en kijken om ons heen. De duurste port die hier staat kost 2100 euro. Vast erg lekker, maar echt te duur! We besluiten weer verder te gaan, want het is ondertussen echt wel tijd voor lunch!

We wandelen weer terug over de brug en slaan dan rechtsaf. We hebben gezien dat daar een wijnhuis met restaurant zit en dit was een aanbeveling van de sommelier van een goed restaurant in Zoetermeer. Dus we zetten koers naar Quinta do Bomfirm en duimen dat het restaurant open is. Zodra we mensen zien zitten weten we dat we lekker kunnen lunchen want het is duidelijk open whoop whoop! We worden wat kritisch bekeken en dat snappen we, de linnen broeken, overhemden en jurkjes van de overige bezoekers zijn net even anders dan onze korte spijkerbroeken, knalshirtjes 😉, om niet te spreken over de knuffeltjes aan onze tassen 😂😂😂 Subtiel tonen ze ons de opties van het menu, danwel mensen dit is best prijzig let op!! Viel voor ons best mee hoor dit was prima te doen 😉 en dus nemen we plaats op ons aangewezen plekje met schitterend uitzicht! We worden gevraagd of we hun signature cocktail willen, Tawny Port, tonic water, Vers grapefruitsap en een beetje tijm. We kunnen jullie melden goddelijk!!! Ze hebben hier ook een tastingmenu,wat brood, een voor, hoofd en nagerecht samenvoegt voor een betere prijs. Doen we!!!

We besluiten zoals altijd te gaan delen want het kiezen van een voorgerecht geeft al stress haha. We kiezen voor tonijn met watermeloen en octopus met chorizo en linzen. Het hoofdgerecht wordt 1 maal kabeljauw en 1 maal geit. Het dessert zijn we dan weer uiterst eensgezind over, KAAS!! (met port natuurlijk) We krijgen de wijnkaart en moeten even grijnzen. Hier kun je echt bizar dure champagnes en Ports krijgen. 1300 en respectievelijk 2500 euro per fles. Die bestellen we toch ff niet 😉We overleggen over wat past bij onze hoofdgerechten en bestellen dus een witte en een rode wijn van dit wijnhuis op aanraden van de sommelier. En dat voor een stuk leuker bedrag. Wanneer het eten komt worden we zeker niet teleurgesteld, wat een plaatjes en die smaken!! Heerlijk. We genieten van het eten, het uitzicht en elkaars gezelschap. De tijd vliegt voorbij. We willen nog even langs de winkel hier, kijken of ze wijn versturen en die trein gaat natuurlijk ook niet op ons wachten!

Gevuld en met toch redelijk wat tempo, want de trein gaat over 40 minuten… , sjezen we naar de winkel. De rode wijn en de Port moeten mee naar huis, danwel moeten verstuurd worden naar Nederland want zoooo goed! Dus snel die drankjes zoeken en wanneer we willen betalen blijkt dat 6 flessen versturen even duur is als 1. Tja dan zoeken we toch nog 4 flesjes en rekenen we af. We delen onze details en vliegen vervolgens richting het station. Daar is het druk en komen we de bejaarden groep weer tegen. Er wordt blij naar ons gezwaaid en 1 van de begeleiders probeert ons heel duidelijk te maken dat we op het verkeerde perron staan. Even navragen en jawel we moeten naar de overkant. In de stralende loeihete zon wachten we op de trein. We verwachten diezelfde trein als vanmorgen maar komen bedrogen uit. Al deze wachtende mensen (het waren er heel erg veel!) moeten in een soort enkel treinstellerige sprinter…. 😭 We hebben een zitplek maar oef wat het is het krap! En dan 2.5 uur moeten bikkelen naar Porto…. Ons reisgezelschap bij de banken is schattig, een oma en kleinzoon. En kleinzoon van een jaar of 13 crashed volledig deze reis. Hij vouwt zich als origami in zijn stoel en zijn ledematen schieten alle kanten op in zijn slaap. Uiteindelijk wisselt oma met moeder en hebben we lol via google translate dat hij schattig is. Want zijn hand ligt ondertussen op yours truly Lė haar been ❤️ Na een slijtage slag van 3 uur rijden we om half 8 Porto weer binnen. We zijn kapot maar hebben zo onwijs genoten! Vanavond doen we dan ook bijna niets meer. We nemen een douche en halen chips en cola zero met een ommetje langs de terrasjes. Avondeten hoeven we echt niet meer, het is op alle fronten genoeg vandaag 😉