[Rondreis Albanië] Tirana en de weg terug naar Zoetermeer

Het is een vreselijk vroege ochtend in Krujë, om 3:37 klinkt de oproep voor het gebed en aangezien we toch al licht slapen op het bed met springveren in onze rug zijn we gelijk wakker. Waar het in de middag nog best mooi klonk door de vallei is het snachts net een iets ander gevoel Toch vallen we nog in slaap en waar yourstruly Lé ook de oproep voor de zonsopkomst nog mee krijgt om 5:33 slaapt yourstruly Joyce daar wonderbaarlijk genoeg doorheen. Maar aangezien de gordijnen in de kamer licht doorlaten is het toch echt pas 6:15 als we beiden klaarwakker zijn. De kinderen melden zich ook om 7.15 dus we ontbijten vroeg. Het ontbijt kan wel als bijzonder omschreven worden. Een meneer die de toaster bediend met brood en pita’s, goede eieren, hopeloze koffie, een beetje beleg en zoetigheid met een vissige bijsmaak. We houden het dus bij een pita met ham en ei en wat blokjes kaas.

Aangezien dit onze laatste dag is en onze vlucht pas om 20.45 gepland staat doen we het kalm aan. Wij zitten op het balkon, bloggen en lezen wat, Stijn doet chill en Merel geniet met een muziekje nog van een rondje door het stadje wat langzaam wakker wordt. Om elf uur checken we uit, wandelen naar de auto en met alles er weer in dalen we de berg weer af. Dit gaat een stuk vlotter dan gisteren naar boven achter de vrachtwagen aan. In het stadje hebben we weer de chaos van gisteren, want wederom markt en dus overal parkerende mensen. Al snel rijden we de chaos van Tirana in.

Stel je voor brede lanen met bergen auto’s en om de haverklap stoplichten. Tijdens de hele reis hebben we nog niet zoveel mensen gezien. De eerste parkeergarage die we tegenkomen is dan ook gewoon vol! Maar degene die wij in Google hebben gezet heeft gelukkig nog ruimte zat. Het is een gigantische garage waar zelfs auto’s gewassen kunnen worden terwijl mensen parkeren. We parkeren op – 4 en verbazen ons bij de lift dat deze eerst naar 6 gaat…. Wanneer we eindelijk de lift instappen snappen we helemaal waarom het zo lang duurde, we worden naar boven getakeld en staan dus zomaar in een groot winkelcentrum! Op verzoek van Stijn bezoeken we hier twee sportwinkels. Hij wil graag een Albanees voetbalshirt en waar hij hoopt het hier goedkoper te kunnen kopen dan online komt hij bedrogen uit. Het shirt is gewoon 30 euro duurder dan online… Jammer dus!

We verlaten het winkelcentrum en wandelen maar zomaar een kant op. We weten dat we echt hartje centrum geparkeerd staan, dus bijna alle grote bezienswaardigheden moeten om de hoek zijn. We besluiten dat het eerst maar eens lunchtijd is, dus op zoek naar een goed plekje. Al lopend horen we muziek en zien een band langs de straat staan spelen. Op deze plek kunnen we ook door een soort poort in de muur en lopen we een straat in met allerlei restaurantjes en daar kiezen we er eentje uit. Plekje in de schaduw en we genieten van een koel drankje en lunch. Merel kiest wederom voor een salade, Stijn een pide met pittige worst en wij delen een metze proeverij met worst, kaas, frietjes ect. Hierna wandelen we door naar een moskee die we zien liggen.

De Namazgjah moskee is een grote moskee en we kunnen het terrein op. Beter gezegd we zien dames die overduidelijk toerist zijn via de zijkant naar binnen gaan. We volgen deze dames en staan vervolgens op een schitterende binnenplaats. Het is echt een plaatje! Yourstruly Lé vraagt Stijn of hij binnen in de gebedsruimte foto’s wil maken want hij als man mag zeker naar binnen. Als hij terugkomt zien we bij de ingang sjaaltjes liggen, de mama’s draperen deze om ons hoofd en wandelen dan zelf ook de ruimte binnen. En wauw wat een mooie ruimte is dit! We blijven uit respect natuurlijk wel aan de rand staan. Simpel feit de mannen zijn in deze ruimte maar de dames horen eigenlijk een etage hoger in de moskee. We zijn dus een beetje out of locatie zeg maar… Na wat foto’s verlaten we dit prachtige bouwwerk weer en zetten koers richting het Skanderbegplein.

Skanderbeg was de opperbevelhebber  van het Albanese leger tijdens  de albanees-ottomaamsse oorlog. Hij won 24 van de 25 veldslagen en daardoor is hij hier een nationale volksheld. We zien ook al de hele vakantie afbeeldingen van hem. In Tirana is een groot plein met daarop een standbeeld van de goede man. Dus daar willen we wel eens gaan kijken. Na een blik op Google maps is het die kant op lopen niet ingewikkeld, maar als we aan komen dan zien we wel heel veel bouwhekken staan. We merken dat Tirana echt een grote stad is met veel bouwput ten. Maar dit is niet alleen wat hier gebeurt. Na iets verder kijken weten we wat we zien! De Giro d’italia gaat hier starten dus daar wordt hard voor gewerkt om dit op te zetten. Grappig!

Hierna bezoeken we nog een aantal bezienswaardigheden. Eerst wandelen we richting Katedralja Orthodhokse ‘Ngjallja e Krishtit’, een kerk waar zowel yourstruly Joyce als Stijn even inventief met een voor de mooi te korte broek omgaan. Als je hem zover mogelijk op je heupen laat zakken valt ie vanzelf half over je knieën. Volgens yourstruly Lé was het plaatje dat de twee broeken weer netjes gehesen werden bij de uitgang goud waard (En nee hier zijn geen foto’s van!) Door de warmte snakken we allemaal naar schaduw en vocht. We vinden een hip tentje in de schaduw met lounge achtige muziek en vinden zowaar een plekje. Hier bestellen de guppen beiden een milkshake en wij moeders een hippe cocktail. Zo hip dat de namen absoluut niet blijven hangen en we nog steeds niet zeker weten wie welke cocktail had. Maar ze smaakten prima en daar gaat het om!

Hierna zetten we koers naar de Pyramide van Tirana en prompt vinden we onderweg de Saint Paul Kathedrale, deze kerk is opgedragen aan Moeder Teresa en er is zowel een mooi beeld van haar te vinden als prachtig glas in lood. Hierna vinden we toch echt de Pyramide maar echt boeiend vinden we het niet, het is er vooral loeiheet!! Als laatste gaan we naar  een moskee uit de 18e eeuw, de Et’hem Bey moskee. In tegenstelling tot de grote moskee wordt hier gevraagd om een donatie als entree en krijgt yourstruly Joyce een prachtige doek om haar benen geknoopt. Deze moskee is vooral erg kleurrijk en heel erg klein totaal anders maar ook heel erg mooi om te zien.

Hierna hadden we eigenlijk bedacht om terug te lopen naar het winkelcentrum en daar nog wat te kijken. Maar we hebben nog een bunker gezien en daar willen we nog wel even bij kijken/foto’s maken. Als we daar aankomen blijken we naar binnen te kunnen. Het is een voormalig nucleaire bunker van het ministerie van binnenlandse zaken. Tja die zie je niet dagelijks dus dat doen we dan natuurlijk ook nog. Het is er koud, klam, er gaat continue een slow whoop af en het geeft een knap beklemmend gevoel. Zeker ook omdat je weet dat deze bunker tot vrij “recent” in gebruik is geweest.  Als we uitgekeken zijn (en ondertussen onze voeten goed voelen) gaan we weer naar buiten. Scoren wat te drinken en voor de liefhebber een ijsje. Hierna gaan we aan de overkant nog even het winkelcentrum in en eten iets zodat we niet totaal leeg op de luchthaven aan komen. Het wordt volgens Google maps tijd om te vertrekken zodat we de auto strak op tijd in kunnen gaan leveren.

Goed Tirana uit, het midden van het centrum oogt vele malen rustiger dan de heenweg. Vrij soepel rijden we door de brede straten richting de SH-2. Langzaam wordt het rommeliger en drukker op de weg. We worden een stukje de SH-2 op gestuurd en dan moeten we er direct weer af. Er staat file want er wordt fanatiek aan de weg gewerkt hier, we denken dat de weg in de toekomst verbreed moet gaan worden. Via de rotonde onder de weg moeten we direct weer invoegen. Jawel het file vermijden wat in Nederland een echte no go is. Hier kan het prima maar het invoegen is vervolgens echt een ervaring op zich Er zijn twee banen maar geloof ons er zijn op een gegeven moment 5!!! rijen auto’s naast elkaar wat kriskras door elkaar rijdt. Wij dachten dat Azië bizar was… Nou in Albanië kunnen ze het ook hoor! Maar als alles netjes in 2 rijtjes rijdt vlotten we snel naar de luchthaven. Nog even een korte file naar de autoverhuur en we kunnen de auto op de parkeerplaats van AutoUnion zetten.

Auto langs de kant geparkeerd en we beginnen maar alvast de tassen eruit te halen. We krijgen een seintje dat er zo iemand bij ons komt en binnen vijf minuten is dat ook zo. De benzinestand wordt even gecheckt en verder hoeft er niets aangezien we de auto volledig verzekerd hadden gehuurd. Tassen mogen weer op onze rug en via dezelfde wazige route als toen we aankwamen wandelen we terug naar de luchthaven. Als we bij de terminal aankomen weten we niet wat we zien, wat een mensen!!! We gaan maar even op het bord kijken bij welke balie we moeten zijn om de tassen in te leveren en we wandelen er naar toe. We zijn ruim op tijd, dus de balie gaat open vlak nadat we gaan staan. Ongeveer 6 mensen voor ons is best luxe. Hierna gaan de douane en security check verrassend vlot. Want druk is het hier zeker. Boven zoeken we een plekje om te zitten en nog wat te drinken, we hebben tenslotte nog ruim de tijd voor we gaan boarden. Met de zon op het gebouw is het hier heet! En we zijn allemaal erg blij dat we onze lange kleding nog niet aanhebben maar in de rugzak bij ons hebben.

Nadat we lekker wat gedronken hebben besluit yourstruly Joyce dat een toilet best een goed plan is. Dat werd toch een avontuur!! We hadden boven gezien dat er een immense rij met dames voor de wc stond. Dus aangezien wij niet voor 1 gat te vangen zijn liep yourstruly Joyce naar de andere kant van de luchthaven. Er is hier echter geen wc maar een gebedsruimte… Eh nee die zoeken we niet. Er staat een pijltje naar beneden dus daar gaan we dan maar heen. Daar blijk je eerst nog door een grotere tax-free winkel heen te moeten. En dan sta je dus bij de Gates, het is een chaotisch tafereel overal hordes mensen echt lopen gaat niet makkelijk. Er is hier nog een wc met wederom een lange rij…. Misschien beter terug naar boven… Nee we staan hier nu toch, 8 minuten and counting… De rij beweegt gestaag maar stopt regelmatig doordat dames in paniek aan komen rennen… Wc nodig en eigenlijk moeten boarden… We laten iedereen maar voor gaan. Uiteindelijk na ruim 20 minuten jawel de wc ruimte bereikt…. 4 hokjes voor deze hele horde dames! Uiteindelijk duurde deze expeditie ruim 25 minuten, de rest wilde al bijna een opsporingsbericht uitvaardigen voor yourstruly Joyce want geen telefoon mee en uberhaupt geen dataverkeer zonder de hotspot van yourstruly Lé…. Spannend gebeuren hier

Rond 20 uur verschijnt op het bord dat we naar gate 6 moeten. Inmiddels zijn we allemaal omgekleed, want in Nederland is het toch een stuk frisser dan hier. We gaan naar beneden en sluiten aan bij de gate. Het duurt erg lang voor er überhaupt iemand van de medewerkers bij de gate verschijnt. Maar als er iemand is lijkt het vlot te gaan. Er rijdt 1 bus richting het vliegtuig en dan stokt.  Via whatsapp horen wij dat we een uur vertraging schijnen te hebben. We wachten zeker een half uur tot de volgende bus komt en we naar het vliegtuig mogen en kunnen instappen. Als we eenmaal binnen zijn wordt er duidelijk tempo gemaakt, ze hebben een vertrek slot gekregen dus ze willen weg. Met uiteindelijk 34 minuten vertraging vertrekken we.

Wat is er te vertellen over de terugvlucht, meest noemenswaardige was de taaiheid van de tosti’s van yourstruly Lé en Merel en het prachtige uitzicht wat wij mama’s hadden op een gigantische onweerscel met bijbehorende flitsen door de wolken (schitterend!! ) Nog voor 12 uur vliegen we over de A4 en staan we snel aan de gate. Daar duurt het even voor we het vliegtuig uit kunnen. Maar na 20 minuten kunnen we ook de stewardessen weltrusten wensen en de ijzige kou van Amsterdam inlopen. We zijn al snel in de aankomsthal waar we even moeten zoeken naar de juiste band. Daar is de bagage highspeed en ook het busje naar de parkeerplaats komt direct aanrijden. We hebben ontzettende mazzel want de dame die als tweede op zijn lijstje stond was nog niet aanwezig. En ook 1 van die gasten find het geen probleem even op zijn hurken naast onze zitplaats richting de parkeerplaats te rijden. En zo kan het dat we om 23:56 landde op Schiphol en dat we al om 1:26 weer ons huis binnen lopen. Einde van deze schitterende reis die zonder twijfel smaakt naar meer!