[Rondreis Albanië] Het charmante Krujë

We worden uitgerust wakker wat een verschil maakt een goed nieuw bed zeg! We zijn alle 4 volledig knockout gegaan vannacht. Op naar het ontbijt, we hopen buiten te kunnen ontbijten maar helaas zit alles binnen dus eten we binnen vandaag. Het buffet is mwha… Het meest zeggende is nog wel dat de bacon zo doorbakken is dat we het niet eens door kunnen bijten wat een drama! Het geeft ons een beetje het jammer gevoel. Dit zou in theorie zo een pareltje kunnen zijn maar het slaat overal net de plank mis lijkt wel. Behalve de kamer want bed en douche damn een feestje!!! Maar de rest is stijfjes en komt daardoor in onze optiek wat pretentieus over. Je ontbijt niet op orde naar dan wel 3 dames achter de receptie die in de houding schieten als je langs loopt. Dat ontbijt is echt belangrijker denken wij (maarja wij zijn natuurlijk #foodsnobs hahahaha)

Als we klaar zijn met het ontbijt lopen we naar buiten. We willen toch nog wel graag het amfitheater in en we hopen dat het nu iets minder warm is dan gistermiddag. We betalen de mw aan de kassa en zijn dan de enige die in dit stukje geschiedenis staan. Wauw! Volgens de mw moeten we de trap af en naar links. Dus dat doen we dan maar. Daar beneden vinden we de “kapel” die in de 4e eeuw gebouwd is in het theater toen het buiten gebruik was geraakt.  Verder zwerven we door het gebouw, je kunt allerlei tunnels in en uit. Soms kom je op een andere plek weer boven en soms moet je terug omdat het geblokkeerd is. Het blijft toch bijzonder dat zo’n stuk oudheid bewaard is gebleven en wij er van kunnen genieten.

Hierna koelen we even lekker af in de kamer, het is gewoon heet vandaag! We doen rustig aan en checken half 11 pas uit. Wanneer we alles in de auto gepuzzeld hebben gaan we Durrës verlaten. Het is een grote maar vooral chaotische stad rond dit tijdstip. Overal staan auto’s en bussen dubbel geparkeerd zonder bestuurder heel bijzonder. Overal moeten nog mensen langs en je moet dus ogen in je achterhoofd hebben. Maar eenmaal de stadsgrenzen voorbij keert de rust terug en zetten we over de SH 2 koers richting de bergen. De natuur keert terug en daar zijn we ontzettend blij mee! Wanneer we Fushë Krujë bereiken is er gewoon een echte file met 6 minuten vertraging. De reden?? Er is markt en dus staat alles te pas en te onpas stil hahaha.

Als we de stad door zijn, waarvan we trouwens op dat moment denken en later zeker weten dankzij Google  is George w. Bush  daar geweest. Twee bakkerijen een bar en weet ik veel wat nog meer die naar hem vernoemd zijn. Maar dan gaan we echt wel weer stijgen. Beneden aan de berg zien we al bordjes van ons hotel staan en die gaan we maar volgen. We klimmen en helaas gaat dat niet erg snel. We hebben een grote zware vrachtwagen voor ons neus en daardoor komen we niet verder dan versnelling 1, maar rustig kom je er ook. We zie, eenmaal boven aan gekomen, een bordje parkeren hotel. En we kunnen dus heel fijn een parkeergarage in en daar de auto laten.

Wij zijn flink vroeger dan de inchecktijd maar onze kamers zijn klaar! Zodra we de kamers binnenlopen overvalt ons het van der Valk gevoel maar dan van vroeger. Grote kamers met donkere zwaar houten meubels. De kamer van de mama’s heeft achter het bed een prachtig panorama zicht op het dal en aan de zijkant een balkon wat uitkijkt over de historische stad waanzinnig!! Ja het bed is overduidelijk oud en stuitert maar het uitzicht maakt echt alles goed! We gaan even op off en besluiten dan het oude centrum eens te gaan bekijken. Twee trappen af en je staat midden in de historische kern. Hopeloze steentjes om over te lopen maar wat zo fotogeniek oogt en overal souvenirs te koop. Dit is echt charmant!

We wandelen rond, bedanken vriendelijk alle winkeliers die ons binnen proberen te slepen en gaan eerst maar eens lunchen. We zijn net op tijd binnen voor een grote groep, iedereen die daarna komt krijgt de mededeling dat het nog een tijdje duurt voordat ze eten krijgen. Wij kiezen wederom wat lekkers uit en genieten van een hapje en een drankje . Het is wel warm onder het golfplaten dak, dus na het eten zijn we blij weer op straat te staan. Hierna duiken wij een winkeltje in om zelf ook nog wat souvenirtjes te scoren. Het is flink warm en we besluiten weer terug te gaan naar het hotel voor een bezoek aan het dakterras/zwembad. Maar dat kan natuurlijk niet zonder ijsje onderweg.

Eenmaal weer terug in het hotel vertrekken de guppen direct richting het zwembad, wij mama’s volgen wat later en worden verwelkomd door een golf aan herrie en testosteron… Een groepje van een stuk of 8 Franse puber jongens gaan met veel herrie los in het zwembad. Wij slepen met bedjes een stukje weg van de herrie en genieten een aantal uurtjes van zon en schaduw terwijl we lezen. De guppen taaien redelijk snel af, door de herrie van de mannen en omdat er veel wind staat op het terras is het als je nat bent erg koud. Tegen half 6 vinden wij het ook koud worden dus spenderen we nog een uurtje op de kamer voordat we gaan eten.

We hadden al besloten in het hotel te eten, aangezien dit als beste van het stadje staat aangeschreven. Dus de lift in, naar beneden en we zijn er al. Tot onze verbazing wordt er aan 1 tafel gerookt binnen en dat terwijl dit ook hier echt niet toegestaan is. Bijzonder. Gelukkig verdwijnen die heren snel, we weten niet of ze aangesproken zijn ofniet, maar lekker buiten gaan roken aub. Als we willen eten met uitzicht moeten we even wachten tot er tafels leeg zijn. We besluiten binnen te gaan zitten en bekijken de menukaart. Allemaal iets lekkers uitgezocht en dan zien we de ruimte met uitzicht leeglopen. We vragen of we kunnen verhuizen, geen enkel probleem, ze maken de tafel klaar en wij gaan na besteld te hebben zitten met een briljant uitzicht.

Al snel komen onze gerechten een country salad (lees Griekse salade met minder feta) Stijn heeft kipfilet met patat, Merel gevulde kip met paddenstoelen, yourstruly Lé heeft lams rib en yourstruly Joyce lam met yoghurt. (dat laatste was een lamsbout met knalgele yoghurt saus, best bijzonder) Het smaakt allemaal prima en gevuld buiken we op het terras even uit totdat we een dessert kiezen. Dan wordt er van het huis een plaat op tafel gelegd met verschillende soorten fruit en een lokale specialiteit in het midden. Kabuni is rijst gekookt in schapenmelk en suiker. Daarbij wordt de bouillon (met suiker) en een klein beetje vlees gemixt. Dan kaneel, steranijs en kruidnagel erbij. We kunnen niet anders zeggen dat het bizar lekker was. Bijna een soort rijst appeltaart nomnomnom! Dan nog allemaal een lavacakeje en geloof ons we zijn stuffed!

We duiken onze kamers in en yours truly Lé en Joyce gaan nog even van de lichtjes genieten vanaf het terras. Als we zien dat de mooie straatjes nu leeg zijn, maar nog wel verlicht besluiten we nog even naar beneden te gaan en wat foto’s te schieten. Een klein rondje rond het hotel leert ons dat de terras hier alleen  bevolkt worden door de mannelijke bevolking. Dit hebben we nog nergens anders in Albanië opgemerkt, bijzonder toch weer. Duidelijk een islamitische plaats waar we nu zijn. En dan is het tijd om ons mandje op te zoeken. We verwachten vroeg wakker te zijn aangezien we hier geen licht dichte gordijnen hebben en moskee gaat om  03:47 oproepen voor het gebed…….

Previous
Previous

[Rondreis Albanië] Tirana en de weg terug naar Zoetermeer

Next
Next

[Rondreis Albanië] Hoe we het net niet vonden in Durrës