[Rondje Azië] Engelse les aan het Hoan Kien Lake

Dit was de eerste nacht dat we zonder tussendoor wakker te zijn door slapen . Best erg fijn, alleen is yours truly Le vanmorgen een beetje duf hierdoor 😴😴, nouja dat trekt gelukkig vanzelf weg. Tegen 8 uur zochten we het ontbijt weer op en daar was het druk!! Gisteren zijn er veel mensen aangekomen, vooral Engelse gezinnen. Dus wij vragen ons af of er gebieden zijn in Engeland waar ze nu vakantie hebben 🤷‍♂️🤷‍♂️, wij kunnen het in ieder geval niet vinden. Door de drukte is het een beetje chaotisch tijdens het ontbijt. Flink wat dingen die op zijn en drukte maken het wat minder rustgevend… Ja natuurlijk is het nog steeds een meer dan  prima ontbijt, maar we blijven niet te lang zitten. Zeker niet nadat we een ijsthee bestellen met naar ons idee witte thee… Wat kregen we, hete zwarte thee over ijsblokjes met een sloot melk 🤢🤢 Laat maar zitten, niet ons kopje thee…..

Goed plan de campagne vandaag, met twee opties. Als het zo crisis heet als gisteren is nemen we een Grab naar een grote mall en dito foodcourt voor airco 😉😉 Is het beter te doen dan gaan we lekker slingeren door de Old Quarter. We lopen naar buiten en het is godzijdank vele malen beter te doen als gisteren 🤗 We besluiten lekker een rondje langs ons geliefde Hoan Kien Lake te wandelen en daarna een kokos ijskoffie te scoren bij Kafa Cafe. We wandelen de afgesloten straat op en zien bij het nog altijd aanwezige podium een klein kluwetje mensen zitten en horen een vrouw door een microfoon praten. Wat ze zegt?? Geen idee natuurlijk maar ineens is yours truly Le crisis scherp. Het is hier een soort boekenweek met een braderie etc. Ook hier gaat het over drie boeken die geprojecteerd staan op het grote scherm. Maar wat de grap was? De schrijvers zaten er gewoon onder! Misschien zagen we wel hele beroemde Vietnamesen!!

We wandelen verder en als we op ongeveer een kwart van het meer zijn komen er drie jonge mensen in schooluniformen naar ons toe. De dames spreken ons aan met de uitleg dat ze scholieren zijn (middelbare school leeftijd) en dat ze graag even met ons hun Engels willen oefenen. Natuurlijk willen wij hier mee helpen, kom maar op! 😉 Ze beginnen netjes met zichzelf voorstellen en vragen dan hoe we heten, hoe oud we zijn en waar we vandaan komen. Ook willen ze graag weten of we favoriete steden in Vietnam hebben en wat ons favoriete eten is hier. De dames voeren het gesprek, de 1 wat zelfverzekerder dan de ander. Die wordt wat geholpen door de filmende jongeman. Ze zullen bewijs moeten hebben voor school gokken wij. Als het gesprek af is dan willen ze graag nog met ons op de foto, dus dan maken wij ook graag even gebruik daarvan, wij ook een foto met hun! Wat leuk dit! 🤗🤗

We zijn wel langzaam begonnen met smelten 🥵🥵 want tja dit gesprek werd natuurlijk in de volle zon gevoerd. Als we drie stappen doen zit daar een dame iets eetbaars te verkopen. We weten niet wat het is, maar als we de tekst in Google gooien schijnt het een zoete snack te zijn. We besluiten het te willen testen en de dame pakt met twee stokjes een soort sticky spul op en draait dat op de stokjes. Daarna doet ze het tussen twee ijswafeltjes… Oke… 😉 Ondertussen heeft Yourstruly Joyce kumkwat thee bij het volgende kraampje gehaald. We nemen een hap van ons testje en wauw dit is echt lekker! 😋😋Het smaakt een beetje naar nougat, wat grappig dit! We vinden het echt heel lekker.

Terwijl we staan te eten hebben we zicht op een fotograaf en een model. We staan in hun frame dus verplaatsen we even, dat doen hun tegelijkertijd en dus staan we weer in beeld 😅😅😅 Yourstruly Le ziet dat maar Yourstruly Joyce lekker die dromend om zich heen kijkt natuurlijk niet 😉 De ‘Jo Schat!’ geeft dan weer de slappe lach bij fotograaf en dame 😂😂 Wederom een heerlijk moment deze ochtend, dit soort interacties zijn genieten! En de interacties gaan door, de rondjes Engels oefenen doen we nog drie keer. Een keer met een jongeman van een jaar of 14, en twee keer met groepjes kinderen van een jaar of 11. Een van die gesprekken mondde uit in een complete spreekbeurt van beide koters over het gerecht Bun Cha 😉😉 Lees tegelijkertijd opgelepeld door twee verschillende kinders aan ons afzonderlijk vlak naast elkaar staand in bij vlagen moeilijk verstaanbaar engels, briljant! 🥰🥰 Gelukkig weten we beiden erg goed het verhaal van dit gerecht dus kunnen we het redelijk invullen wat ze bedoelen 😉 Het rondje meer duurde hierdoor bijna 1.5 uur in plaats van 45 minuten maar dit was echt goud!

Ondertussen zijn we wederom dorstig, maar daar hadden we al een plan voor. We wilde de al eerder gedronken kokos ijskoffie drinken bij cafe Kafa. Dus daar gaan we zitten en vragen om de kokos ijkoffie en herhalen dit een aantal keren, want de jongeman kijkt wat wazig 🤨🤨 Maar we zitten onder de ventilator en wachten af. Het duurt flink lang en als hij dan komt aanlopen met simpele zwarte ijskoffie met gecondenseerde melk zijn we niet blij 😡😡 We geven aan dat dit niet onze bestelling is en het vage antwoord is dat de kokos ijkoffie op zou zijn, Tja dan kun je ons niet zomaar iets anders geven en yours truly Le gelooft eigenlijk niets van dit antwoord 😠 Het voelt als een kulsmoes om ons deze koffie toch aan te smeren. Maar helaas wij gaan weer. Dit willen we echt niet. We weten dat dit een keten is dus kijken op de kaart naar een andere locatie, want we willen die koffie echt!!

Er blijkt nog een locatie van Kafa te zitten pal bij ons hotel, alleen even de crisis drukke doorgaande weg oversteken 😱😱 Maar voor het eerst ever in Hanoi vinden we een VOP,je met een knopje 🥳🥳 Verkeerslicht schiet op groen en eigenlijk binnen no time staan we aan de andere kant van Hanoi. Het oogt hier anders, minder toeristisch dan de old Quarter dus later even kijken 😍 Eerst de meest briljante kokos ijkoffie die je je maar kan voorstellen 🥰🥰 We lopen hier binnen, blij vinden we een hogere bank en de werknemers gooien de ventilator en airco vol onze kant op, koelte!!! En dan staat er voor ons neus een frappuccino met kokosijs en een kleine hoeveelheid koffie. Geloof ons dit is by far het lekkerste drankje van Hanoi 🥰🥰

Na op temperatuur gekomen te zijn, gaan we weer naar buiten. We lopen deze wijk van Hanoi door en dit stuk is nog precies zoals we Hanoi in 2019 hebben leren kennen. Helemaal goed! We steken de wijk door, want we weten dat daar de Rode rivier ligt en die willen we wel even van dichtbij zien. Als we langs de rivier lopen is het duidelijk dat dit een ontzettend arm stuk van Hanoi is. Aan/in het water staan echt krotten die er uit zien alsof ze al te vaak weer in elkaar gezet zijn met dat wat voorhanden is. Het water zelf staat ook nog ontzettend hoog na de tyfoon die de week voor onze aankomst over Hanoi raasde. Maar van alle mensen die we tegenkomen krijgen we een brede lach als we ze groeten. Zo typerend voor Azië 🥰

Nadat we nog wat rondgelopen hebben in dit stuk van Hanoi keren we terug naar de Old Quarter voor lunch. Het is even zoeken waar we nou precies trek in hebben en wat dan goed is. We weten het even niet zo goed Na even rondgelopen te hebben zien we een restaurant met de naam Nha Hang NewDay, ja het is duurder als normaal maar het oogt goed 😋😋 Dus we ploffen neer onder de airco en bestellen eerst twee sapjes, grapefruit en sinaasappel jammm!! We besluiten drie gerechtjes te delen; Banh Xeo (crispy pannenkoek met kip), pasteitje en garnalen cake en een wokgerecht met eend en chili, briljant lekker gegeten. 16 euro voor lunch is echt veel voor Hanoi maar voor ons eigenlijk nog steeds een schijntje, zeker omdat er ook nog twee cola bij zit. Hierna halen we even drinken bij de 7/11 voordat we de rustmodus weer opzoeken 😴😴 We besluiten de tv aan te gooien om YouTube te kijken. Dat geeft nog even een uitdaging aangezien de vorige bewoner van deze kamer Koreaans was en alle instellingen en het toetsenbord in deze taal stonden 😂😂 Maar uiteindelijk hangen wij chill onze YouTube abonnementen te loeren.

Tegen vijven verhuizen we net als de andere dagen naar het zwembad. En raar maar waar, we beginnen echt aan de warmte te wennen en dat betekent dat als we een tijdje in het zwembad liggen we het echt fris krijgen 😅😅 Totaal maf want het is gewoon 32 graden buiten 😉 We gaan nog even zitten opdrogen en dan merken we dat het vandaag echt een rommelige dag is in het hotel. De vorige mensen hebben blijkbaar gegeten op het dakterras, maar er is niemand die de lege borden wegruimt. De bartender van vandaag is drukker met vapen dan met zijn werk. Niet zoals het hoort!

Hierna is het toch echt tijd voor avondeten en aangezien Que Tre gisteren zulk lekker eten had gaan we er gewoon weer eten 😉🥰 Dus weer een wandeling door de drukke straten maar we weten Beerstreet te ontlopen 🥳 Bij binnenkomst worden we met een mega smile onthaald. We hebben nu een tafeltje bij de deur en bestellen, een Bun Cha (Yourstruly Le), een Bun Rieu (tomaten, beef, krab en noedelsoep, Yourstruly Joyce) en die garnalen cakejes van vanmiddag gaan ook echt op herhaling (samen) 🥰🥰 Wat een briljante avondmaaltijd! De sfeer is ook helemaal leuk door een straatmuzikant om de hoek, tijdens het eten hadden de meest sfeervolle instrumentale muziek 😂😂 Happy New Year van Abba, My heart will go on van Celine Dion, Andre Rieu met de second Waltz en de Bolero van Ravel we hebben ze allemaal gehoord en meegezongen, geweldig!!! ☺️☺️ En zo was onze laatste avond in Hanoi en feit, morgen reizen we door naar Cambodja, Siem Reap om precies te zijn 😎