[Terug naar Vietnam] Bye Bye Hoi An
Vandaag is de dag aangebroken dat onze terugreis in etappes begint. Vandaag verlaten we Hoi An en rijden we naar Da Nang om daar een vlucht te nemen terug naar Hanoi. Dus gisteren netjes overal ingecheckt bij Vietnam Airlines voor de vlucht van Da Nang naar Hanoi en bij Qatar Airways voor onze vluchten naar Doha en voor overmorgen onze vlucht naar Amsterdam. Wat je dan niet wil is dat je vanmorgen kwart over 7 slaapdronken op je telefoon kijkt en als yourstruly Lé ziet dat er een schedule change is voor onze vlucht naar Hanoi vandaag. VLOEK VLOEK VLOEK! De mail is ook echt crisis duidelijk maar niet heus, er staat dat je een andere vlucht kan boeken met een Vietnamees telefoonnummer. Is onze vlucht gecanceld dan? Uiteindelijk maar een poging doen de mail te vertalen naar het Nederlands en zowaar alle tekst is ineens zichtbaar (de helft verdween in het format van de mail). Het hele euvel we vertrekken een klein uur later… Oh mensen is dat alles! Fijn, we kunnen ontspannen aan het ontbijt.
We gaan op ons gemakje naar beneden en genieten van onze broodjes ei (omelet voor yourstruly Joyce en spiegelei voor yourstruly Lé) Daarbij heerlijk vers fruit en een passievrucht sapje. We zitten rustig te kletsen en ook Viet komt even mee kletsen. Eerder deze week heeft hij grofweg uitgelegd waar we moesten zijn om gemalen koffie te kopen. Maar dit hebben wij niet kunnen vinden. Viet sleept mee yourstruly Lé mee naar buiten en meld dat het daar bij de witte scooter is. Oke….daar zijn we zeker langsgelopen maar oogt niet als een winkel… Oke doen we zo een nieuwe poging. Na het ontbijt wandelen we dus die kant op. We werpen een blik naar binnen en zien hele grote balen liggen, daar zit vast koffie in, maar dat is natuurlijk wat overdreven. We kijken elkaar maar eens aan en stappen dan voorzichtig naar binnen. Ah daar staan in een kast een paar normaal formaat pakken koffie. Van ergens om een hoek komt een meneer te voorschijn en die snapt met wat handen en voeten werk dat we een pak koffie willen. Zo, geregeld en als we willen heeft hij zelfs nog een plastic tasje. Nu moeten we nog op zoek naar een filter om die koffie op z’n Vietnamees in te stoppen.
We besluiten een blokje rond de straat van de homestay te lopen op zoek naar een convienentstore. Poging 2 is raak, we vinden voor slechts 30000 dong zo een filtertje dat is net iets meer als een euro. Twee flesjes water mee en wij kunnen weer terug naar onze kamer. We rekenen eerst bij Viet af. We betalen voor deze hele week €183,- inclusief fooi, slaat helemaal nergens op natuurlijk. De fooi is echt niet nodig aldus Viet maar wij vinden zeker van wel. Hij zegt dat we vooral rustig aan moeten doen. We hebben de kamer tot 12 uur en dan komt onze chauffeur ons ook ophalen. Dus wij chillen nog even lekker op bed en spelen wat spelletjes. Tussendoor tetrissen we alle spullen die we gekocht hebben in onze tassen. En zowaar na een half uurtje klooien is alles opgeruimd in twee tassen die niet eens mudvol zitten in plaats van een ontploffing van souvenirs en nieuwe kleding hahaha. Rond half 12 trekken we onze lange broeken aan en vertrekken rustig naar beneden.
We vragen of de heren onze tassen weer in de inpandige lift willen proppen. Aangezien we in de homestay op geleverde slippers rondlopen, die niet lekker passen is het niet helemaal veilig om met rugtas de trap af te wandelen. Dit is (natuurlijk) geen enkel probleem. Wij worden aan een tafeltje gezet, krijgen nog een ice tea en een bordje fruit voor we vertrekken. Maar dan komt Mat nog met twee kadootjes voor ons. Twee super schattige Vietnamese lampionnen. Aaah wat lief. We geven beide mannen een dikke knuffel en op dat moment komt de taxi. Wauw waar op de heenweg de chauffeur zei dat hij niet bij de homestay kon komen is deze meneer in zijn 7-zitter door die smalle straatje tot voor de deur gekomen.
De mannen willen nog graag met ons op de foto en na nog een dikke knuffel is er een super lief zwaaiend uitgeleide van de mannen en vertrekken we naar de luchthaven van Da Nang. De rit verloopt rustig en gemoedelijk en al snel staan we voor de Domestic terminal. Inchecken is zo gebeurd en buiten dat we vertraagd zijn gaan we blijkbaar ook met een veel groter vliegtuig. Inplaats van een Airbus A321 een Boeing Dreamliner. Ok hebben ze dan twee vluchten samengevoegd ofzo? Het zal allemaal wel. We krijgen te horen dat we op rij 30 zitten en dan mogen we door. We willen eerst voor de security wat eten maar het aanbod is een beetje minimaal. Dus we besluiten eerst het check gedeelte maar te doorstaan. Nou dat was toch zeker met 4 minuten klaar. We besluiten hierna bij Lucky Coffee te lunchen met een BLT sandwich, we hebben even trek in westerse smaken en structuren. Verse jus d’orange erbij (zonder suiker!) en wij zijn happy.
Als alles op is verhuizen we maar eens richting gate 7, als het goed is vertrekt daar straks onze vlucht. We ploffen neer en beginnen maar alvast aan dit blogje, we zitten hier tenslotte toch nog wel even. Op een gegeven moment zien we een meneer en mevrouw van Vietnam airlines aankomen met een steekwagentje met daarop Pepsi, 7-up en water. Hmmm wat heeft dit nu weer te beteken. De omroep installatie is trouwens echt niet verstaanbaar, zowel Vietnamees als dat wat wat voor Engels door moet gaan is onverstaanbaar. Yourstruly Joyce wandelt maar eens richting deze mensen en probeert iets te weten te komen. Met veel moeite komt ze er achter dat er nog wat meer vertraging is (op de borden blijven namelijk de oorspronkelijke tijden staan, die worden niet aangepast) en we om half vier zouden boarden, dachten ze. Op vertoon van onze boarding passen krijgen we allebei een 7-upje voor het ongemak. Tja wat doe je er aan, rustig blijven zitten he. Als het half vier wordt zien we op het bord dat onze gate veranderd wordt, dus spullen oppakken, roltrap af en naar gate 9. Gossie blast from the past, hier zaten er in 2019 ook al eens aan de gate.
Bij gate nummer 9 is het al snel een complete chaos, mensen gaan niet gewoon zitten maar staan te dringen voor een dichte deur… Zo zinvol! En dan ineens is het turbo, de zones voor het instappen worden alvast opgelijnd voor de deuren en dan moet iedereen op hoog tempo de bussen in. Met een kort rondje rijden we naar de zijkant van de luchthaven waar onze gloedje nieuwe Boeing Dreamliner staat, mooi ding!! Met trappen worden we naar binnen geleid en we hebben nu dus ook gewoon een schermpje en meer beenruimte lekker hoor! Uiteindelijk vertrekken we met bijna 2 uur vertraging naar Hanoi. De vlucht zelf is ernstig kalm en duurt inplaats van 1.5 uur maar een uur. We denken dat de piloten een snel slot hadden om iets van de tijd goed te maken. Iets na half 6 zijn we in Hanoi en met bussen worden we naar de Domestic Arrivals gebracht. Al snel hebben we onze tassen en gaan we maar eens op zoek naar een Grab.
Die hebben we al vlot geboekt, nu nog de kunst om hem te vinden in deze chaos. Na wat berichtjes heen en weer en het sturen van een foto van ons pikt hij ons uit de chaos. Op het moment dat we gaan rijden zien we dat er iets raars gebeurd is. Het adres is versprongen, dus na wat gedoe (taalbarrière) veranderen we het adres in grab en brengt de chauffeur ons waar we heen willen. Helemaal blij is de man niet, dit is een korter ritje dan dat hij dacht te accepteren. Sorry meneer, wij weten ook niet hoe dit kan. Vlak na de luchthaven is een kleine wijk en daar slapen wij vannacht. We moeten tenslotte morgenochtend alweer vroeg op de luchthaven zijn. We checken in, regelen de gratis service naar de luchthaven voor morgenochtend half zes (au) en gaan naar de kamer. Prima plek voor een nachtje slapen en wel erg fijn dat er weer een hoog bed is. Dat stapt toch net iets soepeler uit dan vanaf de grond. Aangezien het ondertussen half zeven is hebben wij best trek en gooien dus Google maps open om te kijken waar we iets kunnen eten. Het hotel sprak ons namelijk niet zo aan, we genieten liever nog een keer authentiek. Het wordt een bordje Pho vlak om de hoek. En tjonge wat was dat weer lekker. Het was wel echt een heel erg locaal plekje, want hier verkochten ze zelfs de bevruchte eieren om te eten. Dat lieten we aan de lokale bevolking en wij genoten van ons soepje.
