[Terug naar Vietnam] Passessies in hete ruimtes

We hebben een uitermate luie ochtend, we worden vroeg wakker maar besluiten de airco aan te zetten en oms weer om te draaien. Kwart over 8 vinden we een mooie tijd om op te staan en dus gaan we dan ontbijten. We zijn een beetje zoekende vandaag, we hebben gemerkt dat Hoi An een hele leuke plek is maar misschien wat klein voor een hele week. We concluderen dat we eigenlijk in deze week nog twee plekken hadden kunnen bezoeken. Maar goed we zijn hier nu een week en we gaan gewoon lekker naar buiten en gewoon lekker genieten van het feit dat we nog altijd in Vietnam zijn. We besluiten een blast from the past te doen, in 2019 verbleven we hier in het Emm hotel wat hier pal achter zit. Grappige is als we bij het steegje staan naast de bakker, die we in 2019 altijd liepen, we bijna met gesloten ogen naar het hotel kunnen lopen. De was hangt nog altijd bij het ene huisje buiten aan knaapjes. De honden voor de deur bij het andere huis… Zo grappig! Het hotel zelf is ook niet veel veranderd, maar wel is er veel tropische begroeiing weggehaald zo zonde!

Na het bekijken van dit bekende plekje besluiten we de andere kant op te lopen. Weg van de oude binnenstad en richting “gewoon” Hoi An. De plek waar mensen gewoon in hun dagelijks leven zijn en niet bezig zijn met “de toerist”. Dit levert ons wat nieuwsgierige blikken op, maar verder vooral een leuke wandeling. Niets leukers dan zo lopen en kijken. We worden aangesproken door een oudere meneer op een fiets. Hij vraagt ons waar we vandaan komen. Als wij natuurlijk antwoorden dat we uit Nederland komen, dan reageert hij dat hij dat kent. En nee niet door voetbal ofzo (dat roepen de meeste mensen) maar hij verteld ons dat Nederland lager ligt dan de zee. En dat hij daarom Nederland kent. Op dit moment begint het uit het niets te regenen. En niet zachtjes he. Dus meneer op fiets geeft gas en helaas einde van het gesprekje. Wij pakken snel onze poncho’s en trekken die aan. Maar zo snel als de regen begon houd het ook weer op. En dus willen wij de poncho ook direct weer uit. Pffff we smelten.

We lopen langs de rand van Hoi An, er zijn hier wat kleine rijstvelden en villa’s. Ook zien we hier meerdere sportscholen, wij moeten er hier niet aan denken iets te doen. Het is niet zo zeer heet maar, doordat het steeds in de nacht noodweer is, onmogelijk vochtig! Wanneer we bijna bij de rivier zijn vinden we toch een mega beest op de grond! Een slak zo groot onze hele hand, niet normaal!!!! Dan lopen we via de Thu Bon rivier weer naar het oude centrum. We zijn ondertussen uitgedroogd dus we gaan weer bij hetzelfde koffietentje als gisteren zitten. We hadden dikke mazzel (dachten we) plekjes bij het open raam en naast de ventilator zijn vrij. We bestellen twee perzik / passievruchten ijsthee en gaan lekker zitten. Het drinken is heerlijk, het plekje is lekker, maar mensen kinderen die verkopers om gek van te worden! Iedere, ongeveer, 3 minuten komt er een verkoper bij het raam staan. We kunnen kaarten, kraanvogels, nootjes en de hele wereld kopen bij die mensen… Maar wij willen gewoon even chill gezellig zitten samen en raken dus een beetje gefrustreerd. Een van de verkoopsters excuseerde zich en legde uit dat het nu extreem rustig is in Hoi An in het regenseizoen dus iedereen zoekt naar wat inkomen en dat snappen we ergens ook nog.

Begin van de ochtend hebben we het er over gehad dat we nog even terug naar het hotel willen voordat we om 12 uur kleding mogen passen bij Tuong. Maar goed met deze temperaturen heeft dat echt geen zin, we kunnen droge kleding aantrekken, maar voor we dan alsnog bij de kleermaker zijn zijn we weer nat. Dus kiezen we er voor om rustig hier bij ons drankje op te drogen en daarna direct door te lopen naar de kleermaker. Als we aan komen wandelen worden we direct weer blij begroet door de dames die ons eergisteren hebben geholpen. Vandaag mogen we naar boven, dus worden begeleid naar achterin de winkel. Hier mogen we de schoenen uittrekken en de trap.

We komen eerst door een ruimte waar allemaal naaisters zitten en dan zijn er twee grote ruimtes met kleedkamers. We krijgen er twee toegewezen en dan worden onze creaties gehaald. Die van yourstruly Joyce komen als eerste en wauw de kleuren knallen van de hangers af, dit is vet!! De spullen van yourstruly Lé volgen en wederom wauw! Dit is allemaal zo mooi en vet geworden! Yourstruly Lé wordt meegesleept door haar dame van eergisteren Mai en een kleermaakster en yourstruly Joyce door haar dame Lisa. En dan is het dus passen en aangeven wat er anders moet. Bij yourstruly Joyce mag er 1 broek wat losser en de ander iets strakker. Het meest onhandige was nog wel de blouses afgespeld krijgen en die dan al plakkend, door de hitte, met spelden erin uit moeten krijgen, dat is gedoe! Winterjas is knetter heet maar zo gaaf. Knopen uitgezocht en het verzoek voor een capuchon erop en yourstruly Joyce is uitgespeeld.

Yourstruly Lé begon met haar pak. Haar blouse was te lang, nou daar maakte de dame korte metten mee door gewoon de stofschaar te pakken en hem korter te maken. Ook de zijkant werd iets open getornd. Schouders iets opgetrokken en de breedte wat ingenomen. Oke dat is deel 1. Broeken aan, deze mogen ook iets strakker op het elastiek. 1 broek is ook aan de broekspijpen nog wat smaller gemaakt. Hierna mag ook yourstruly Lé een tijdje smelten in de jas. Ooh de kleur!! Dame uit de winkel beneden komt wat tekenen met krijt op de jas over wat zij denkt dat aangepast moet worden, maar nu begint de naaister zich er mee te bemoeien. Ze is het er niet mee eens! Zij begint andere aanpassingen te doen en vertrek ze heeft echt gelijk. Ze mikt er wat rijgdraden in en je ziet de jas steeds beter gaan zitten al. Als laatste mag de jurk aan, die is duidelijk nog niet gezoomd aan de onderkant. Dus de lengte kunnen we nog totaal aanpassen.  Mouwen zijn wat te breed en te lang, dus die worden afgespeld. Maar ja die onderkant. De jongedame krijgt de opdracht te knippen. Dit gaat wat twijfelend, dit irriteert de naaister duidelijk, dus die grijpt de schaar en knipt zonder twijfel de jurk volledig op lengte, checkt via de spiegel en echt zoooo knap alles op de goede lengte. Ons wordt verteld dat we om 17 uur terug verwacht worden voor de tweede passessie. En dan staan we dus weer buiten.

We hebben wederom veel dorst na deze hete ervaring en we lopen dan ook maar even de supermarkt in voor een sportdrankje, dat helpt beter dan water of iets dergelijks. Honger hebben we amper door al die dorst dus besluiten we even naar de bakker te wandelen voor even een iets westers smaakje. We halen even een croissantje en vullen dit later op de middag aan met wat chipjes. Nee geen briljante lunch maar wel alles waar we op dit moment behoefte aan hebben. We genieten een paar uur van de airco op de kamer. We hebben contact met het thuisfront, kijken Expeditie Robinson en suffen wat op bed. Al snel is het 17 uur en dus wandelen we weer naar Tuong. We worden gelijk mee naar boven gesleept en onze kleding volgt al snel. Zo vet!! Onze jassen en pakken hebben nu knopen, wauw! Het bijzondere is ook dat de knoopsgaten pas afgemaakt worden terwijl we alles aanhebben, stof strak met een tornmesje knoopsgat erin snijden wauw! Yourstruly Lé krijgt nog een riem om haar jurk. Yourstruly Joyce wil haar broek van het petrol kleurige pak iets aangepast hebben. Ondertussen hebben we lol met de dames die er werken en drie woorden Nederlands spreken en twee andere Nederlandse dames. Het is gezellig en gemoedelijk boven. Alles afgerond lopen we weer mee naar beneden, delen onze gegevens en krijgen te horen dat onze spullen morgen voor 11 uur bij het hotel geleverd worden. WAUW service!! Met de vraag voor een goede beoordeling op TripAdvisor verlaten we Tuong… Wat een ervaring, maar wat zijn we goed geslaagd! En nee hier hebben we geen foto’s van, we waren uitgeposeerd hahaha.

Hierna is het ondertussen wel etenstijd. We hebben gemerkt dat eten in Hoi An echt anders is dan Hanoi. Hier is het een beetje steeds hetzelfde en daar vechten we een beetje mee. Maar voor vandaag hebben we het restaurant wat gisteren de mist in ging, doordat ze dicht waren, toch nog op ons wensenlijstje staan. Dus korte wandeling daarheen en schuiven we aan tafel. We worden direct weer van onze stoelen gehaald en krijgen een echte stoel ipv een van plastic. Super lief! We krijgen een kaart met 2 gerechten erop. We kiezen voor de stokjes vlees met rijstvellen. Op advies van de dame neemt yourstruly Lé er een biertje bij en yourstruly Joyce een homemade limonade. Het bier komt in een oldschool blikje waar je echt het lipje nog uittrekt wat cool!

Er werken drie mensen in dit restaurantje, mama bediend, dochterlief neemt bestellingen op en papa bediend de BBQ. Al snel komt mama met een dienbland en handschoenen aan naar onze tafel. Op het dienblad liggen vlees spiesjes, de kruidentuin, een sausje, rijstvellen en een stapeltje natte vellen. Mama laat ons keurig zien hoe we dit dienen te eten. Ze bouwd voor ons beiden een rolletje en gooit een sloot chili in onze saus. Mensen zo lekker dit!! We maken haar echt duidelijk dat we hier heel blij van worden maar er is een grote taalbarrière. Dan maar gewoon duimpjes de lucht in dat is universeel. Voor de grap komt ze tijdens het eten examen afnemen of we het netjes doen, gelukkig zijn we beiden geslaagd hahaha. Met een big smile willen we afrekenen maar dat mag pas na een selfie met mama. We hebben besloten hier morgen lekker weer te gaan eten, beste eten van Hoi An tot nu toe echt waanzinnig dit! We lopen hierna nog een rondje door de oude stad en drinken nog een Mot drankje. Dan is het tijd om weer lekker te chillen voor de avond.