[Terug naar Vietnam] Shop till you drop in Da Nang

Dat het goed kan spoken in Hoi An hebben wij vannacht geleerd. Het waaide gisteren aan het strand al ontzettend hard en dat was waarschijnlijk door zware buien op zee. Nou die buien konden duidelijk ook richting Hoi An zelf komen, mijn god! We vallen tegen half 12 in slaap en wanneer we weer wakker worden ergens midden in de nacht doet het enorm onweren en hozen van de regen. De regen klonk zo hard dat yourstruly Joyce zich oprecht afvroeg of de steegjes rond de homestay niet volkomen blank stonden. De regen zorgde er ook voor dat onze ochtend heel traag verliep. Door de wat rommelige nacht werd yourstruly Joyce ook pas om 8:15 uur wakker dus zaten we pas laat aan het ontbijt. Vandaag maken we kennis met de andere eigenaar van deze homestay, deze man spreekt vele malen beter Engels maar zijn zakenpartner is stukken toegankelijker. We kiezen voor het zelfde ontbijt als gisteren en zitten heerlijk ontspannen aan tafel te babbelen terwijl het buiten nog zachtjes regent. Het is heerlijk zo een kalme ochtend te hebben hier. Pas tegen een uurtje of 10 vertrekken we weer naar de kamer.

Da Nang te maken om daar even te kijken op de overdekte markt en verder zien we wel wat we doen. Dus gesmeerd, ge-DEET en wel wandelen wij weer richting Highlands coffee. Dat is een handige opstapplaats namelijk. Binnen 2 minuten is de Grab daar nadat we hem besteld hebben. We stappen in en de reis begint naar Da Nang. We zullen er ongeveer 40 minuten over doen. Als we ongeveer halverwege zijn pakt onze chauffeur zijn telefoon, start Google translate op en begint een verhaal tegen ons. De vraag is of hij in Da Nang op ons zal wachten.  Wij vertellen hem dat we niet precies weten hoe lang we bezig zijn. Maar hij kan prima 2 uur op ons wachten verteld hij. We vragen hem wat dat ons dan zal kosten. Hierop tovert hij hetzelfde bedrag op het scherm als onze heenweg kost. Dat is natuurlijk wel heel luxe. Dus we accepteren zijn aanbod, handig voor ons en voor hem niet terugrijden zonder klanten, dat noemt met win-win! Handig joh dat translate! Chauffeur mikt zijn telefoon naar achter met zijn whatsapp QR code op het scherm en wij slaan die op en sturen hem een berichtje zodat hij ook ons nummer heeft.

Het is een leuke rit naar Da Nang, we hebben gemerkt dat als we gereden worden we heerlijk kunnen kijken naar het dagelijks leven hier in Vietnam. Vandaag is dat leven nattig en met vele kleurrijke poncho’s. Na de 40 minuten staan we voor het grote marktgebouw en spreken we met onze driver af dat hij ons hier weer op zal pikken. Yourstruly Lé slaat dus even de locatie op in haar Google Maps. We halen even diep adem en lopen het gebouw in. Het zijn de bijna vertrouwde super smalle paden vol met verkopers en snuisterijen. De verkopers spreken iedereen aan want logischerwijs zoeken de verkopers inkomen. Maar oef dat doet het zo niet voor ons, we zoeken dus naar een iets breder pad en we komen al zoekend bij de vlees, vis en groentenmarkt uit. En dat vinden wij altijd erg leuk om overheen te lopen. Al het eten is zo anders als bij ons, vers, knetter vers, en gewoon hoe al het eten behandeld wordt. We kunnen jullie melden wij vallen op als twee blanke, blonde, reusachtige vrouwen op deze markt vol kleine Vietnamese dames. Maar ze waarderen onze aanwezigheid duidelijk wel. Er wordt Xin Cao! geroepen (Hallo!!) en duimpjes gaan de lucht in. Ook is het duidelijk dat de hele food markt over ons roddelt. We hebben dan ook dikke lol, grappige ervaring dit!

Maar na een rondje van een half uur hebben we dit wel gezien en besluiten we buiten de markt wat rond te lopen. Eerst maar gewoon een rondje in de buurt. Maar aangezien we best dorstig beginnen te worden pakken we Google maps er maar eens bij. En dan… ziet yourstruly Joyce iets waar wij allebei erg blij van worden. Er is een hypermarche in de buurt!!! Dat wordt dus acuut ons doel. Gingen we iets drinken?? Nee, supermarkt it is! Deze blijkt schuin aan de overkant van de markt te zijn. Top! Alle tijd dus om daar rond te lopen. We steken over, gaan het pand in en komen echt in een tegenovergestelde wereld van de markt terecht. Super modern en flitsend. We komen op de eerste verdieping binnen hier zijn allerlei winkels, sketcherstore, sportwinkel, een fastfoodketen en zo nog van alles, maar de supermarkt zit boven, dus we pakken de roltrap en gaan daar heen.

Wanneer we boven komen lopen we rechtstreeks het food gedeelte van de hypermarche in. We kijken onze ogen uit, sausen alles wat we zo graag in Nederland zouden hebben thuis. Goede vissaus, goede chilisaus, alles oogt even goed en kost niets! Zelfde geldt voor de bakker, slager en inpandige visboer. Beter gezegd de vis zwemt hier nog in grote tanks, hoe vers wil je het hebben. Mensen snappen hier zo goed hoe je met respect met voedingsmiddelen omgaat en dat toont in de gerechten die je eet hier. Dan vinden we ineens een foodcourt midden in deze supermarkt. Het is er druk! We willen nog steeds iets drinken maar de chaos en overvloed aan keuzes is even wat overweldigend. Dus we nemen eerst de roltrap naar de volgende etage (ja deze supermarkt is gigantisch!) en slingeren rustig door alle paden. Alleen maar kijken naar al die andere producten zooooo leuk dit! We scoren voor €1.06 acht paar goede chopsticks en gaan weer naar beneden.

Want ondertussen hebben we echt wel veeeel dorst. Maar nu we er even over nagedacht hebben willen we ook wel wat van het vlees proberen, dus 1 x gefrituurde kip karbonade, 1 x gegrilde kippenbout en een stukje buikspek. We pakken zelf de drie onderdelen en leveren dit in bij een mw achter een weegschaal. Zo handig om even te kijken wat de Vietnamees hier doet, dan sla je ook de plank niet mis. Mw. weegt onze onderdelen en plakt drie stickertjes op ons bord. We pakken nog iets te drinken, daar begon het geheel tenslotte om en wandelen naar de kassa. We rekenen af en dan schuiven we aan een tafeltje om onze lunch op te peuzelen. Wat een heerlijke stukjes vlees zijn dit zeg. Spicy sausje erbij en wij zijn helemaal blij. We zien als we aan tafel zitten ook nog een appje van onze chauffeur of we nog oke zijn en het naar ons zin hebben. Dat is echt lief! En ja dat hebben we. We zwerven nog wat door de winkel en gaan dan op naar de kassa. Rekenen de stokjes af en besluiten via de wc langzaam weer richting taxi te gaan. Als we beneden aankomen schieten we toch nog even de Sketchers winkel in. Zo dat scheelt op sommige schoenen echt wel veel met Nederland. (Er zijn ook soorten die echt niets schelen hoor!) We lopen eerst langs de dames afdeling, maar daar gaat de maat niet verder dan maatje 6 en daar passen wij echt niet in, dit is hier namelijk vergelijkbaar met maat 37. Dus heren schoenen zijn het. En ja daar vinden we twee paar naar ons zin, dus die mogen mee naar huis. We denken namelijk dat onze huidige schoenen na de vakantie wel redelijk op zullen zijn. Hierna steken we de weg over, appen de chauffeur en zien dan dat hij aan de overkant staat, steken wederom over en schuiven de auto in. Op naar Hoi An.

Het begin van onze rit geeft ons een big smile. Onze chauffeur rijdt over de draken brug en dus zien we alle plekjes waar we in 2019 aan onze gids ontsnapten. (iets met wij moesten volgens het Fox reisprogramma een beelden museum bezoeken en wij wilden Da Nang in) Niets veranderd daar hahaha erg leuk! Dan vordert de rit snel en hoe dichter we bij Hoi An komen hoe natter het wordt. Wanneer we de doorgaande straat dichtbij het hotel inrijden komt de regen met bakken uit de hemel zetten. Wat een water!!! De chauffeur zet ons af waar we opstapte en wij betalen de man met een goede fooi. Die raakte hem goed zo te zien (was maar 2 euro fooi….) en hij roept dat wij zijn paraplu wel mee mogen nemen. Wij zeggen dat dat echt niet nodig is aangezien dat we naar de Highlands Coffee (Vietnamese Starbucks) aan de overkant van de straat willen. Prompt start hij de auto weer, keert midden in het drukke verkeer van deze straat en zet ons met de deur voor de ingang van Highlands Coffee af. Super super lief! Er staat een oude man voor de deur daar die ons ook probeert te behoeden met een paraplu voor deze stortbui maar het heeft amper nut, drie stappen en we zijn doorweekt. We zwaaien dan ook blij en nat onze Grab chauffeur uit haha.

We zoeken onze drankjes uit en kijken wederom met ontzag naar de hoeveelheid water die er in zo’n tropische bui naar beneden komt, wauw!! We genieten van respectievelijk een perzik/lemongrass ijsthee en een Vietnamese ijskoffie. Want ja het giet onwijs, maar koud is het natuurlijk nog steeds niet. Wij hebben trouwens waanzinnig veel respect voor een dame die ergens halverwege deze bui ook binnenkomt. Zij is komen aanrijden op een scooter met een paraplu boven haar hoofd. En het is haar gewoon gelukt om kurkdroog aan te komen in een wit t-shirt! Als we ons drankje op hebben is ook de regen voor nu gestopt. Aangezien het vlees wel erg lekker was, maar wel een beetje weinig als lunch, wandelen we nog even naar banh mi winkel van de eerste dag. Deze keer gaan we zitten en bestellen er een kokosnoot bij. Zo grappig om te merken dat op een andere plek in het land je dus een andere soort kokosnoot krijgt. Deze is anders van kleur en zoeter van smaak. Het broodje is heerlijk, aangezien we zitten kunnen we zelf de chilisaus toevoegen. Hij is heerlijk, maar ook echt heeeeel scherp. Wij verbazen ons weer eens over de hoeveelheid spicy die sommige mensen kunnen hebben. Wij kunnen zelf best scherp eten, maar de dame naast ons dipt nog net niet ieder hapje in de chilisaus. Als we ons broodje op hebben is het tijd voor even rust op de kamer.

We loeren wat tv op de kamer en staren naar buiten wanneer de ene na de andere zware bui naar beneden komt zetten. Wij vinden het dus ook wel prima op de kamer. Het is chill zo lekker hangend op bed. Tegen 18 uur is het droog dus we besluiten te gaan eten. Vanavond kiezen we een toko met de naam Mr. Hai. Hier verkopen ze drie gerechten waarvan de Cao Lao van gisteren er 1 is. Wij willen het andere noedelgerecht van de kaart wat de naam Mi Quang heeft. Dit zijn gele noedels in saus met kwarteleitjes, garnaal en varkensvlees. Dit restaurant zit 15 minuten lopen van onze homestay en we vinden een heerlijke rustige straat om daar te komen. Ja ook hier zijn lampionnen maar de hoeveelheid verkopers en toeristen lijkt met 90% te zijn gekrompen. Wanneer we onze bestemming vinden zit het er goed vol en is de eigenaar weinig toeschietelijk. Maar het kommetje voer wat we voor ons neus krijgen is heerlijk. We houden het kort en lopen rustig weer terug naar onze slaapplaats. Heerlijk zo een kalme regendag, hij was welkom. Alhoewel gezien de lengte van ons verhaal beleefden we weer genoeg hahaha.