[Rondreis Maple Leaf Corridor Canada] De Niagara watervallen!

We konden er op wachten, maar vannacht was zo een nacht dat je ongeveer ieder uur voorbij zag komen…. Lang leven de jetlag zucht! Het helpt ook niet dat we bijna op de start/landingsbaan slapen dus af en toe in de nacht er ineens diep geronk klinkt van een startende A330 ofzo, die geluiden hebben we thuis niet haha. Maar gelukkig is het bed enorm goed en fijn. We maken uiteindelijk een kleine 5 uur vol en om 5 uur in de ochtend geven we het op en hebben even contact met het thuisfront waar het al laat in de ochtend is. En we genieten van een prachtige zonsopkomst over de luchthaven.Ondertussen tellen we af naar het ontbijt, wat om 7 uur echt heeeeel welkom is!

We hebben om 7 uur afgesproken met de guppen en hebben daarvoor al gedoucht, tassen gereorganiseerd en tv gekeken. Dus wakker zijn we en hongerig. Met de lift naar beneden en daar eens kijken wat we hebben. De keuze is prima. Pannekoek machine, wafel apparaat, brood rooster, verschillende vormen eitjes, yoghurt, drinken. Dus helemaal prima. Yours truly Joyce maakte even geen vriendjes met de mevrouw van het hotel. Boven de broodrooster stond dat bagels er ook in mochten, dus die ging erin. Helaas waren ze even vergeten te melden dat je die bagel eerst doormidden moet snijden. Dus gevolg, bagel vast en in brand gevlogen. Vonden ze niet zo een goed plan. Tja schrijf dan duidelijk op wat je wilt. We genieten van ons ontbijtje, het is rustig en we hebben alle plek om rustig te zitten. Na het ontbijt gaan we ons boven klaar maken om aan onze dagtrip te beginnen.

Wanneer we om 8 uur in de receptie aankomen om te vertrekken is de chaos compleet! Het is een kleine ruimte maar het is er stampvol met mensen, veel mensen in een lange rij om eten te scoren mijn hemel!!! Wij wurmen ons langs de chaos en als we buiten komen is het even schakelen, het is prachtig mooi weer buiten maar het is ook ijskoud!! Heel snel de auto in wanneer we extra t-shirts, camera gear en tassen achterin gemikt hebben. Vandaag rijden we naar de Niagara watervallen, een rit van ongeveer een uur en een kwartier. Het eerste stuk rijden we in de stralende zon maar zodra we in de buurt van Lake Ontario komen wordt het mistig, heel erg mistig! Buiten dat dit vermoeiend rijden is balen we, want dit moet wel effect gaan hebben op hoe de watervallen eruit zien, super jammer! Maar we hebben mazzel, ongeveer 15 km voor Niagara breekt de lucht weer open en met zon arriveren we via Fallsview Boulevard bij de watervallen. Het is er nog doodstil, ja er lopen wat mensen maar we kunnen zo’n beetje voor de watervallen parkeren heerlijk!

We stappen uit, betalen ons parkeerkaartje en nemen onze spullen mee. De reserve shirts blijven in de auto voor de zekerheid. We wandelen naar het view point en genieten van het uitzicht op de Amerikaanse kant van de waterval. Het is nog ontzettend rustig en dat maakt dat we echt alle tijd hebben om rustig te kijken en te genieten. Hierna draaien we naar rechts en wandelen richting het volgende,hoefijzervormige, deel.

Zodra we richting het hoefijzer danwel het Canadese deel van de watervallen wandelen wordt het nat! Het begint als een zachte mist, wat van het water opstuift dat met mega donderend geraas omlaag stort! Het is super dichtbij en echt indrukwekkend om te zien. De zachte mist veranderd via miezer naar een soort heuse hoosbui en al snel zijn we alle 4 redelijk doorweekt haha. Tijd om even het informatiecentrum binnen te lopen en even loeren of we hier wat leuke activiteiten kunnen boeken. Na even in de rij blijkt dat te kunnen maar de dame achter de balie vond toch echt andere dingen leuk voor ons als wij. Als we een waterval bezoeken willen we watervalachtige dingen doen, niet door een Vlindertuin wandelen of een soort Keukenhof experience(hoe mooi dat ook zeker zal zijn). Dus we boeken drie dingen, Niagara Takes Flight ( een soort avatar 3D ervaring met de watervallen in de hoofdrol) Behind the falls ( hier kunnen we de tunnels in achter de waterval en beneden op het platform kijken) en the Whirlpool Aero car ( met een soort kabelbaan over de uitlopers van de watervallen) En ja een grote uitgave maar wanneer ben je hier nou weer???

We beginnen bij Niagara Takes Flight, want voor alles hebben we een tijdslot gekregen en dit is de eerste op de planning. We laten onze kaartjes zien en worden naar binnen gebonjourd. Eerst wordt de standaard pretpark foto gemaakt, altijd zo onhandig en dan mogen we door lopen. We worden een donkere ruimte ingestuurd en daar krijgen we een verhaal over moeder aarde en het ontstaan van de waterval. Hierna wordt er gerefereerd aan hoe de industrialisering bijna de watervallen gesloopt hebben. In de laatste ruimte mogen we onze tassen in een kast leggen en gaan zitten, gordel omdoen en dan draaien we om. Wauw!! We lijken te duiken en boven de watervallen te zweven, dit is echt zoooo gaaf. Af en toe krijgen we een neveltje over ons heen en voelen we ‘de waterval”. We genieten en na 6 minuten is het jammer dat het afgelopen is. Dit was echt de moeite waard!! Trouwens de overheid van de provincie Ontario heeft goed geïnvesteerd in deze ervaring. Producent? Niemand minder dan James Cameron!

Hierna hebben we toch wel zeker een kleine 40 minuten en we hebben honger en dorst dus even een snack break. Iedereen een broodje met het een of ander en drankje met wisselend succes. De Chai Tea van de moeders zaten in een vaag kartonnetje en smaakt echt off. We drinken het dan ook niet op, de broodjes zijn wel enorm goed! Half 12 sharp is het tijd voor de Behind de falls. We lopen eerst langs zo een foto moment en dan langs een kleine expositie. Dan mogen we ons alle 4 in een knal gele poncho hijsen en met de lift mee naar beneden. Wanneer we daar uitstappen lopen we door een soort betonnen gang die zeiknat en glad is. Boven ons hoofd het donderend geraas van de waterval wauw! We bezoeken eerst het observatiedek waar je wederom goed nat wordt hahaha. Dan lopen we door de tunnels en kijken van afstand hoe het water omlaag slaat, het is ontzagwekkend! Daarna lopen we toch weer terug naar het dek en laten het thuisfront nog even meeloeren dit is echt waanzinnig mooi, gaaf ect ect.

Na dit lopen we nog een stuk langs de watervallen richting de brug naar de VS, we hoeven er niet zo nodig overheen maar misschien veranderd de blik naar de watervallen. Dit blijkt erg mee te vallen dus het blijft bij een drankje bij de Starbucks. Je zou toch denken dat de naam Joyce hier goed geschreven zou worden maar nee de bestelling kwam onder de naam George…. Man man man! Hierna lopen we met wat tempo weer terug naar de auto. Tijd voor onze laatste activiteit, op naar de kabelbaan over de Whirlpool!

Als we aankomen bij de cable car is hij net weg. Er komen zelfs nog mensen terug naar boven lopen die net niet meer paste. We wachten een klein kwartiertje, geen straf in het zonnetje uit de wind. En dan is het ding er weer. We worden naar beneden gestuurd (wat een trappen hier overal,Pffff is yours truly Lé haar been niet helemaal blij mee) en mogen instappen. Aangezien we de eerste zijn duiken we aan de linkerkant het karretje in helemaal naar voren. Het is verdeeld in links, rechts en midden. Midden is alleen voor de medewerker dus staat de groep mensen links en rechts verspreid. We gaan de rivier over en genieten van het uitzicht. Echt waanzinnig mooi! Als we aan de overkant zijn gekomen. Begint de medewerker aan boord te zorgen dat iedereen gaat lopen zodat alle mensen het uitzicht aan beide kanten hebben. Het kost wat moeite, mensen letten niet zo goed op, maar uiteindelijk zijn we op ons nieuwe plekje. Ook die kant is erg mooi, blauw water, ruige natuur. Helaas is het al snel klaar en mogen we eruit. Heel lief krijgen wij nog een compliment dat wij WEL aan het opletten waren bij het wisselen van kant.

Dan is het echt tijd weer aan de terugreis te beginnen, we mogen namelijk nog 1.5 sturen en het is best druk onderweg. Maar er is nog 1 ding op vooral yours truly Joyce haar lijstje wat nog moet haha. We stoppen onderweg bij een Tim Hortons voor knal roze drankjes, donuts en Timbits. Dit typische Canadese voer hoort gewoon bij vandaag. Eenmaal bij het hotel is het al half 5 en begint de jetlag toch echt weer toe te slaan. We zoeken dan ook snel waar we gaan eten en vertrekken naar een Vietnamees restaurant wat hier ergens in het industrieterrein zit maar goed aangeschreven staat. Het is er druk!!! Stampvol met Aziatische gezinnen en het ruikt er waanzinnig! Even wachten op een tafel en we kunnen aanvallen. Het eten is echt bizar goed maar ook bizar veel!!! Wij kunnen echt wel wat weghappen maar met een 1 persoons portie had je ook makkelijk met zn tweeën kunnen doen hahahaha. Dan is het op, klaar, we hebben echt slaap nodig. Gisteren weer terug op de hotelkamer na het eten, nog begonnen aan dit stukje maar de zinnen werden er niet duidelijker op hahahaha.Dus vanochtend maar even herzien en afgemaakt.