[Rondreis Maple Leaf Corridor Canada] Downtown Toronto

Na een stukken betere nacht is het alsnog een vroege ochtend. Half 6 kijken we elkaar aan zeggen we schor goedemorgen tegen elkaar. Wat volgt is een herhaling van de eerste ochtend hier, rondje contact met thuis even lekker douchen en dan blij zijn dat we richting het ontbijt kunnen. Wanneer we allemaal gevuld zijn nemen we nog even lekker tijd om te ontspannen op de kamer. Lees wij Mama's kijken even het koninklijk huis in Dokkum. Tegen 9 uur verplaatsen we richting de auto, op naar de Canadese P&R is het plan.

Aangezien parkeren in Toronto een uitdaging schijnt te zijn, hebben we besloten om met het ov te reizen. Dus op naar station Kipling en daar de metro in. We hebben even gevraagd hoe we bij in het hart van de stad komen en schijnen op station St. George te moeten overstappen, richting Zuid. En dan uitstappen op Union Station. Pffff best nog even een gedoe om de juiste plekken te vinden, maar het is gelukt! De metro is oud, maakt herrie en is echt heeel erg lang. Het mafste is dat je wel incheckt, maar nooit hoeft uit te checken.

Als we Union Station uitstappen en de straat op lopen is het even zoeken in deze grote stad. Gelukkig zien we vrij snel de CN tower liggen (moeilijk te missen met zijn 553 meter) en besluiten we Google maps die richting op in te stellen. De route bevat een fikse klim 4 trappen op naar boven en uiteindelijk blijkt dat we vanaf Union Station gewoon binnendoor hadden kunnen lopen… maar goed geeft niet… Eenmaal voor de deur blijkt het rustig te zijn, beter gezegd we hoeven niet eens een tijdslot te boeken. Nee hoor we kunnen gewoon direct na de security check kaartjes regelen en zonder wachtrij naar boven. De lift gaat razendsnel omhoog en het uitzicht wordt hoe langer hoe mooier! Al snel stappen we uit op 346 meter en wauw!!! Toronto ligt aan onze voeten!

Boven aangekomen kijken we natuurlijk eerst uit de ramen, maar direct daarna besluiten we eerst iets te drinken bij dit mooie uitzicht. Yours truly Lé gaat aan een tafeltje zitten zodat we een mooi plekje hebben en yours truly Joyce gaat wat te drinken scoren. Iedereen een flesje drinken en als bonus de meest schattige cupcakes ever! Met een Canadees vlaggetje en sprinkles in Maple Leaf vorm. Als extra smaken ze ook nog eens goed. Top. Hierna lopen we het rondje af en genieten van uitzicht zowel over de stad als over Lake Ontario. Aan het eind van het rondje blijken we nog verder naar boven te kunnen.

We kunnen naar het top dek wat op 447 meter ligt, schijnt het hoogste observatie dek te zijn van het westelijk halfrond! Tja als we er toch zijn… dan gaan we kijken ook! Dus hoppa met de volgende lift omhoog en voor we daar aankomen de uitleg krijgen dat er boven een kegelvormige pendel hangt waaraan je kan zien hoe erg de toren beweegt door de wind. Nou stond er niet heel veel wind vandaag maar yours truly Joyce had toch echt idee dat ze beweging kon voelen, kan natuurlijk ook de wens van de gedachte zijn haha. Na een rondje boven lopen we het laatste rondje in de ruimte onder het observatie dek. Hier is ook een soort optie gekanteld naar beneden te kijken. Wanneer yours truly Joyce en Merel dit doen blijkt dat je omlaag kijkt op een groot wit iets op hoogte waardoor de hele diepte wegvalt… beetje jammer! Hierna is het tijd voor de volgende activiteit, heel even de fanstore van de Toronto Blue Jays in, yours truly Joyce heeft haar zinnen gezet op het knalblauwe Jersey van dit team. Maar buiten dat de shirts 139 dollar kosten zitten ze ook nog eens niet mooi, baal baal baal!!! Shirtjes laten hangen even een korte blik op het honkbalveld van het Rogers Center en het is tijd weer te gaan.

We lopen naar buiten en daar blijken allerlei mensen voor de deur van het stadion te staan. We slaan chatgpt er eens op na en het blijkt zo te zijn dat er vanavond om 19.07 uur een wedstrijd begint tegen de Boston Red sox. Wij verbazen ons over dag en tijd. Maar leren dat honkballers erg veeeeel wedstrijden spelen in korte tijd. 162 in 180 dagen. Echt bizar zoveel. En die voetballers maar zeuren dat ze moe zijn. Door dat schema spelen ze 4 dagen op rij tegen elkaar. De reisafstanden zijn te groot om het anders te doen. Leuk hoor om zo wat meer te weten over een sport waar we eigenlijk niets van weten. Ondertussen is het lunchtijd geworden en gaan we een belofte aan Stijn inlossen. Hij wilde graag naar de Shake Shack. Dus Google maps open en op zoek. Nu blijkt dat de dichtstbijzijnde op Union Station zit, dus terug naar waar we begonnen.

Eenmaal binnen bij Union Station is het even flink zoeken naar de Shake Shack. Na even vragen bij de informatie van het station blijkt dat we onder de stationshal moeten zijn. Wanneer we met de roltrap afdalen vallen we bijna om van verbazing, over de hele oppervlakte van dit grote station zitten er tientallen restaurants, bars en andere eetgelegenheden, wat gaaf! We moeten een behoorlijk eindje lopen maar dan kunnen bij de ‘order bar’ digitaal onze burgers, kreukel frietes, milkshakes en ijsthee bestellen. Naam invullen bij bestellen en al snel prijkt het proces op de schermen in het restaurant. Ook hebben we een nogal fanatieke buzzer op tafel liggen welke al snel als een bezetene begint te bibberen. We kunnen niet anders dan concluderen dat het goede burgers zijn, lekkere lunch dus! Ondertussen maken we plannen wat we verder willen doen. We besluiten te wandelen naar het destillery district, ongeveer 2.5 km verderop. Best een eindje maar het is schitterend weer en we kunnen lekker kijken!

We wandelen het station uit, moeten even goed kijken welke kant we op moeten. Maar lang leven Google maps we wandelen. En al wandelend lopen we door old Toronto lezen we op vlaggen aan de gebouwen. Wat leuk al die lage oude gebouwen. Aan ons linkerhand zien we door de straten heen een grote kathedraal staan. Het blijkt de St. Josephs cathedral te zijn. We besluiten even naar binnen te lopen. Het is een kathedraal met mooie glas in lood ramen en een groot orgel. Na een rondje door de kerk gaan we weer naar buiten en wandelen verder. Wat is de sfeer hier anders zeg tussen alle oude gebouwen ipv tussen de moderne hoogbouw. Zoo leuk om te merken hoe groot de verschillen zijn in 1 stad. We wandelen langs een brandweerkazerne en hebben de mazzel dat er een uitruk is, dus de brandweerauto gaat er met veel kabaal vandoor. Hierna is het nog een minuut of vijf lopen en komen we bij ons doel.

Het distillery district verwelkomt ons met een waanzinnig gaaf industriële omgeving, wat een toffe plek is dit! Oude fabriekspanden waar kleine winkeltjes in zitten. Overal terrassen en dit alles met robuste muren, donkere kleuren en bij vlagen erg bijzondere kunst. We besluiten na een rondje lopen op een terrasje neer te strijken in de zon. Het lijkt even een hele dure keuze te worden want de softdrinks staan niet op de kaart en de mocktails zijn een kleine 12 euro de stuk! Maar na een hoop geduld krijgen we 4 softdrinks voor een kleine 11 euro. Wat ons overigens wel stoort hier in Canada is het feit dat bij betalen je bijna verplicht wordt via een keuze scherm 18% tip te geven. Dat vinden wij wel ernstig veel als iemand 3 seconden aan onze tafel staat. Anyways als we uitgedronken zijn en de voetjes even rust hebben gehad wordt het toch echt tijd weer richting de auto te gaan. Het is even een druk reisje met een stukje lopen, de bus en twee metrolijnen midden in de spits, wat een mensen! Na nog even een supermarkt stop voor een broodje (wij moeders)/ wrap (Merel)/ salade (alle dames)/ warme maaltijd (Stijn)/ watermeloen en vocht wat we vanavond in het hotel eten. We willen er niet meer uit, de voeten zijn dood na bijna 12 km vandaag. Gelukkig hebben we morgen een reisdag en trekken we door naar Kingston!