[Van keizers tot Panda's] De Lama tempel

Vandaag hebben we absoluut geen zin om op te schieten, we merken dat ons hoofd redelijk verzadigd is met nieuwe indrukken en dat de voeten gesloopt zijn na een kleine 70 km wandelen de afgelopen dagen 🫠🫠 Het is dan ook al half 9 als we eens bij het ontbijt verschijnen en dus is het druk. We moeten helemaal achter op het pleintje plaats nemen en dus is het een wandeltje richting het buffet. We verbazen ons met regelmaat over het doen en laten van de Chinezen en dan vooral wanneer er ergens gewacht wordt. Nu ook weer, we staan samen voor het noedelsoep stationnetje netjes op wacht voor we onze bestelling kunnen plaatsen. En zonder pardon duikt een Chinese ertussen blΓ¨rt haar bestelling en gaat weer…. En dit gebeurt vaak! Wij staan dan steeds wat perplex te kijken met een blik van hallo???? Wij stonden hier eerst! De grap is dan vaak dat de koks dat zien en onze soepjes als eerste maken en heel lief. Maar toch bijzonder is het!

We genieten van ons soepje en de rest van het ontbijt en vertrekken weer naar onze kamer. Ook nu zijn we niet snel en prutsen rustig aan. Ach we hebben vakantie. Als we zover zijn gaan we naar buiten. Het doel vandaag is wederom de Lama tempel. Eens kijken of we er vandaag wel komen πŸ˜‰. We wandelen langs een koffie afhaal tent en dat lijkt ons best een goed idee. Nou alles wat lukt, maar koffie bestellen via de app waarin dat daar moet lukt is er niet 1 van. Stom gedoe! Dan geen koffie!! Op de hoek van de straat staan weer fietsen en we besluiten weer een poging te doen. Nou het is niet onze ochtend blijkbaar want ook deze mini app weigert mee te werken. Grom!! Dan toch maar lopen. We lopen in een iets langzamer tempo dan de afgelopen dagen door de stad. Zelfde route als van de week, maar nu bewust aan de andere kant van de straat, dus totaal andere plaatjes! We ontdekken zelfs dat er een supermarkt is!

We wandelen de supermarkt in en concluderen dat deze gewoon 3 etages heeft wauw! Beneden hebben ze frisdranken, rijst, noedels en sausjes. De eerste etage bevat de versafdeling en bovenin is cosmetica en schoonmaak zooi. Daar beginnen we dan ook maar want yours truly Joyce blijft het altijd grappig vinden om in andere landen te kijken of er nog Unilever producten te vinden zijn waar zij in het verleden aan gewerkt heeft. Hier in China is dat het merk Sunsilk en producten die ruim 15 jaar geleden gelanceerd zijn. Never change a winning concept zeggen we dan haha. Wat ook bijzonder is, is het feit dat ineens tussen alle cosmetica er een display is voor Apple Mac Books??? Ow ja een Labello is duidelijk diefstal gevoelig evenals kleine potjes Vaseline, er zit een duidelijke beveiliging op hoe grappig! We concluderen ook dat we snappen dat er een aantal jaren geleden zo een run was op baby voeding van Nutrilon, hier betaal je dus gewoon omgerekend 42 euro voor een pot, wauw wat veel! Zeker als je bedenkt hoe het inkomens niveau hier ligt …..

We zakken een verdieping en dit is nog veel leuker! De vers afdeling! We beginnen bij de melk en soya producten, hierna volgt de vlees en vis. We ruiken hier totaal niets van en het oogt netjes. We vinden het grappig om te zien dat ze hier de varkenshaas net zo gesneden hebben liggen als bij ons. Dat zijn we nog niet eerder in AziΓ« tegengekomen. Het is dat we niet kunnen koken met een hotel als verblijfplaats, maar mooi genoeg vlees en vis om wel mee te willen koken. Hierna schuiven we door naar de groeten en fruit sectie. Heel veel herkenbare spullen maar zo hier en daar hebben we toch translate nodig om te bedenken wat iets is. Grappig detail is dat ze een β€œnieuwe” fruitsoort staan uit de delen om te proberen. Wij krijgen ook een bakje. Erin zit dus gele kiwi. Hier helemaal nieuw, bij ons al zeker bekend. Na nog een korte ronde over de beneden verdieping wandelen we weer naar buiten.

Hierna begint onze redelijk slopende tocht langs de Hutongs naar de Lama tempel. Dit is een hele lange weg met heel veel eettentjes daarlangs. Het gevolg zijn massa's langzaam lopende mensen kijkend of en waar ze iets zullen eten. Na de afgelopen dagen mopperen onze voeten al flink en dat getreuzel en geslenterd maakt het niet minder kunnen we melden. We kijken elkaar af en toe eens aan en mopperen tegen elkaar dat het vandaag niet meevalt. Langzaam wandelen we drie grote kruispunten met tussenliggende straten af totdat er in gigantische drukte de ingang van de Lama tempel voor ons opdoemt. We moeten een soort Efteling slingertje wandelen nadat we kaartjes hebben gekocht voordat we door de beveiliging kunnen. Om ons heen is het net zo een marcherende horde mieren allemaal keurig achter elkaar. Eenmaal door de beveiliging kunnen we een bundeltje wierookstokjes halen en dan door de poort het terrein op.

We lopen wat rond, kijken, hoesten van de bergen wierrook die aangestoken worden en zien mensen overal en nergens op het terrein een ritueel met buigingen naar alle windstreken uitvoeren. Wij hebben nog steeds wat moeite om bij het goede gevoel te komen. Het β€œlukt” yours truly LΓ© om bij het uitpakken van de wierrook die we kregen de wierrook dwars door midden te sjorren, ZUCHT! Maar we steken toch wat aan en proberen wat te landen op deze toch echt mooie plaats. We gaan maar eens een tijdje op een randje in de schaduw zitten, want het is ook nog eens flink warmer dan de afgelopen dagen. Terwijl we daar zitten verdiepen we ons via IA maar even in de plaats waar we zijn. En verrek, dat is eigenlijk gewoon een waanzinnig bijzondere plek. Buiten Tibet de grootste en belangrijkste boeddhistische tempel. In 1744 werd het gebouw wat eerst een paleis was officieel omgebouwd tot een klooster voor het Tibetaans boeddhisme. Het werd het landelijke bestuurscentrum voor monniken uit Tibet en MongoliΓ«, en hielp de keizers om de banden met die regio's sterk te houden. Want tja als je meteen naast de tempel woont als keizer heb je echt veel invloed op de landen MongoliΓ« en Tibet.

Op het complex is de gouden urn aanwezig. Dit is een zeer belangrijk historisch en politiek voorwerp in de Lama Tempel. Het werd in 1792 door de Chinese keizer Qianlong geΓ―ntroduceerd en werkt simpel gezegd als een heilige loterij om de nieuwe Dalai Lama en andere belangrijke boeddhistische leiders te kiezen. Helaas is hij zo'n belangrijk dat we hem niet kunnen bekijken. Wat we wel kunnen bekijken is een waanzinnig grote boomstam van Sandelhout, nouja het is natuurlijk niet simpel een boomstam meer. Het werd in de 18e eeuw als kado gegeven door de toenmalige dala lama aan de keizer. Het ding was 26 lang, woog 100 ton. Het heeft toen 3 jaar gekost om hem naar Beijing te verplaatsen. Na aankomst is er een grote boeddha uit het hout gesneden, hiervan zie je 18 meter boven de grond en de rest zit verstopt in de grond als anker. Het is zo groot dat het zelfs in het Guinness Book of Records staat! Grappig ander feitje is dat ze eerst de Boeddha hebben gemaakt en daarna pas het paviljoen erom heen hebben gebouwd, andersom was niet mogelijk.

Hoe mooi en bijzonder ook, kapot zijn we nog altijd en dus besluiten we de metro op te zoeken die gelukkig om de hoek zit. Dus met de stroom mensen mee naar lijn 5 en op richting de straat achter Wangfujing road. De metro komt gelukkig al met 3 minuten en ook de grootste groep mensen stapt uit dus geen chaos rit (het is ook wel zeker 3 haltes πŸ˜‰) wanneer we uitstappen vinden we een aantal restaurantjes en het is al flink na lunchtijd. Ook hier zit een soort noedel kelder maar die oogt lang niet zo goed als die bij het hotel. Dus we lopen weer naar boven en besluiten het restaurant in te gaan wat direct naast de lift zit, lekker makkelijk. We bestellen een beef noedelsoepje (Le) en voor de verandering nog maar een keer Mongoolse beef noedels (Joyce) en samen een stukje braised pork. Kunnen melden helemaal niets mis mee!! Dit was super lekker. Via de 7/11 om even proviand te lopen voor de muur lopen we weer naar het hotel. Tijd voor even chill.

We hangen heerlijk een tijd rond, kletsen met het thuisfront en doen even helemaal niets. Maar ja we moeten nog wel iets eten. We hebben niet heel veel trek, dus zoeken eigenlijk iets β€œkleins”. We besluiten naar de APM mall te gaan en daar een beetje idee op te doen. Veel plekken hebben waanzinnige wachtrijen, heel normaal hier zitten op een krukje voor een restaurant tot je aan de beurt bent, maar daar hebben we echt geen zin in. Dus op speurtocht naar iets wat ons aanspreekt, waar wel mensen zitten, maar niet overvol is. Dat lukte bij een Hongkong style restaurant. We gaan voor buikspek in honing saus en wontons met garnalen. Ijsthee en citroen ijsthee erbij en wij hebben het prima vanavond.

Na het eten vinden we het nog wel even gezellig in de APM Mall, bij de liften zien we dat er ook een dakterras is op de zevende etage, dat is leuk!! Wachten op de lift is een langdurig gebeuren maar dan kunnen we toch echt letterlijk het dak op. Tassen uiteraard door de scanner en dan…. Tja staan er 2 kraampjes en is er een buiten cinema met natuurlijk een Chinese film πŸ˜‰πŸ«  Nou dat werd hem niet, dus terug al wat melig de lift in. Wanneer we bij zes aankomen stappen er drie mannen de lift in. Twee met rugtassen lopen steeds verder naar achteren en al snel staan wij half klem. Man nummer 3 pakt zijn telefoon en begint werkelijk op orkaan sterkte te bellen, daar moeten we al om grijnzen maar wanneer de andere kant overduidelijk (en net zo hard) in het Chinees reageert met: β€˜He!? Wat zeg je!?’ is het klaar bij ons, we schieten onbedaarlijk in de lach tot de tranen in ons ogen staan. We vluchten de lift uit de Apple store in, nog altijd gierend van de lach. Ach jullie hadden er bij moeten zijn maar dit was zo stomzinnig en zo grappig!! πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚

We lopen nog even langs de ijskar op Wangfujing road en bestellen twee melk ijsjes, nog altijd hebben we lol die weer compleet oplaait wanneer Le een defect ijshoorntje heeft. Uit het niets breekt dat ding door midden, roept om servetjes die in Joyce haar tas zitten. Joyce op haar beurt heeft weer de slappe lach, schoot lekker op zo πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚ Na nog een gezellig gesprekje met een Australisch koppel na de lachbui in de ijskar wandelen we terug naar het hotel. De sfeer op straat is fantastisch. Mensen doen aerobics, mensen dansen, mensen doen Thai Chi en een band speelt traditionele Chinese muziek. We zijn echt meer dan verliefd op dit stuk van Beijing geworden, het is hier zo leuk en fijn! Op de kamer zetten we alles klaar voor de vroege ochtend, great wall of China here we come!!

Previous
Previous

[van keizers tot Panda's] Nagenoeg alleen op de Chinese Muur πŸ₯°

Next
Next

[Van keizers tot Panda's] Jingshanpark en het uitzicht over Beijing en de verboden stad