Al was het een wekkerloze ochtend in Chengdu, we zijn toch vroeg wakker. We voelen ons beiden wat onrustig met de vlucht soap in onze gedachten. Ja we weten het vluchtnummer en ja we weten dat hier in China alles gekoppeld is aan je paspoort, maar toch is er ergens dat knagende stemmetje…. Wat nou als ze ons helemaal niet kunnen vinden…. Dan komen we niet in Beijing en onze tour naar de verboden stad donderdag… Het vliegen naar huis vrijdag…. We kunnen jullie melden dat zo denken niet bevorderlijk is voor je rust en je hongergevoel. Dus we proppen ontbijt naar binnen, pogen nog chill wat youtube te kijken en geven het tegen kwart voor 10 maar op. We checken uit, bestellen een Didi en rijden weer links, rechts en toeterend met onze driver door het verkeer. Op naar Chengdu Shuangliu Airport, wat verrassend groot blijkt te zijn!
Onze driver zet ons keurig voor de deur af, komt zelfs uit zijn auto, dat is hier echt een uitzondering. En wij gooien onze tassen op een luchthaven karretje. Oke, op naar binnen, nouja we kwamen tot op de deurmat, want toen moesten natuurlijk eerst de tassen, zoals overal hier, door een scanapparaat. maar daarna gaan we maar eens op zoek naar een incheckbalie. Helaas ook hier geen woord Engels op de borden, dus maar even een dame aanschieten. Die vraagt eerst naar onze bevestigingen. Maarja die hebben we niet. Taalbarrière doorgewerkt snappen we dat we naar balie K moeten. Dus dan daar maar in de rij achter twee Braziliaanse dames, die echt mega koffers als handbagage mee willen hebben. Ze krijgen uiteindelijk de opdracht om naast de balie te gaan staan en te wachten of hun naam verschijnt omdat hun koffers gecheckt worden. Het stuk dat ze moeten wachten snappen ze, maar het hoelang en waarom??? Echt niet. Wij kijken elkaar aan en geven met ingehouden adem onze paspoorten. Maar daar gebeurt niks raar, gewoon de vraag naar onze bestemming en of we bagage hebben om in te checken. Pfffff beter!!! Onze tassen worden ingecheckt, een paar kilootjes meer aan souvenirs en wij krijgen papieren boardingcards mee en kunnen richting de gate.
Eerste stop onderweg is de security check. Hier hebben ze toegewezen rijen corresponderend met welke gate je moet hebben dus wij sluiten netjes aan bij degene voor gate 134. Er zit een beveiligster half te slapen bij de poortjes en dus ziet ze ook niet dat er een complete opstopping ontstaat na de poortjes. Le ziet dat wel en wacht dus even rustig om door te lopen. Dan wordt het poortje ineens dichtgegooid (rood kruis bij doorgang) en duurt het even voor we weer door mogen. Paspoort gescand, foto van ons gezicht en na de poortjes naar een andere band voor de tassencheck. En jawel de Insta 360 was weer enorm verdacht!!! Le haar tas kreeg dus een extra check 😉 We besluiten gelijk maar richting de gate te wandelen en spotten onderweg een Starbucks met geweldige espresso kopjes 🥰 Chengdu en China in 1 pakje, die moeten mee! Het leidt tot een tenenkrommend wachten op afrekenen omdat een of andere Chinese doos die zich ernstig belangrijk acht met een spaarprogramma steeds weer iets anders wil, crisis wat irritant!! Maar goed uiteindelijk kopjes, twee Evian water (Chinees mineraal water heeft zo een nare bittere ondertoon brrrr) en twee madeleines mee en dan toch echt op naar de gate.
Oke we hebben nog een uurtje, dus drinken wat, eten onze Madeleine en vermaken ons met kijken naar vliegtuigen van maatschappijen die we niet zo vaak zien. Vlak voor boarding nog een toiletstop en dan gaan we in de rij voor naar binnen. Natuurlijk mag businessclass en Priority eerst en dan gaan wij. Zoals jullie konden zien op onze boardingcards zaten we op rij 35, dus wij verwachten ergens achterin het vliegtuig te belanden. We lopen langs 6 rijen businessclass en kijken dan uit automatisme naar de cijfertjes boven de stoelen en groot is onze verbazing als we daar rij 31 zien staan. Uuh, we zitten dus pal voorin het vliegtuig!?!? Een rondje AI leert ons dat in een Chinees vliegtuig de telling voor economy altijd begint bij 31. Als je dan om welke reden dan ook moet wisselen van vliegtuig blijft je telling kloppen voor je passagiers. Handig!! En als we dan ook nog eens twee plekjes naast elkaar met alleen de jumpseat van de stewardess ernaast blijken te hebben is onze vliegreis helemaal prima begonnen.
We leren tijdens deze vlucht dat vliegen in China toch een hele andere beleving is dan in het westen of zelfs in de rest van Azië. Ten eerste roept de piloot nooit iets zelf om die hoor je gewoon niet. En ten tweede de stewardessen zitten bij start en landing gewoon ruim een half uur. Zo lang blijft het teken stoelriemen vast dus ook aan, dat was echt heel maf. We hebben geleerd dat het bij de Chinese wet is bepaald dat stewardessen dienen te zitten onder de 10000 voet. En we hebben een duidelijk zichtbare air marshal in het vliegtuig zitten die drie keer door de cabine loopt met bodycam (evenals in de treinen trouwens) Het idee is misdraag je niet want je staat haarscherp op beeld als je het wel doet. Verder is de vlucht, snel en prima voordat we landen op de nieuwe luchthaven van Beijing, Daxing Airport. Een gigantische nieuwe luchthaven in een soort stervorm met een turbo metro verbinding naar de stad. Dus bagage ophalen en op naar de ondergrondse!
We hebben onze tassen op onze ruggen gehezen, willen richting de ondergrondse en mogen die tassen natuurlijk meteen weer af doen en door een beveiligingsscanner mikken. Je hebt hier echt de tijd niet om iets in je tas te stoppen 😉. We hebben eerst een kaartje gekocht voor de trein, kijkend naar hoe druk het was besloten we een business class kaartje te kopen. We hebben echt geen zin om te blijven staan. Een gewoon kaartje kost voor ons samen 4.66 euro en dit luxe kaartje kost ons gezamenlijk wel 2 euro meer. Welbesteed wat ons betreft. Mooie ruime stoelen die je nog kunt verstellen ook en vooral gewoon lekker de ruimte om te zitten in rust. We rijden met deze speciale trein met een max van 150 km/u in 16 minuten naar de rand van de stad. Hier kunnen we over op de metro, maar aangezien we dan nog 5 keer over moeten stappen bestellen we lekker makkelijk een Didi en laten ons afleveren bij het hotel.
Zodra we de stationshal uit wandelen is daar direct de frissere wind weer. Wat een heerlijkheid! De Didi is er snel maar de reis naar het hotel is dat alles behalve… heel Bejing is veranderd in een rijdende file en hele stukken staan we gewoon eindeloos stil … hoe irritant! Maar daar is dan na 50 minuten eindelijk de afslag naar het Sunworld Dynasty hotel 😁 en wat voelt hier inchecken fijn vertrouwd. We krijgen een kamer bovenin op de tiende etage en hij is prachtig! Lang blijven we er niet want we willen eten, en we weten precies wat we willen. Lamsspiezen alstublieft!!! Dus Wangfujing afgewandeld en terug naar de plek waar we door miscommunicatie de eerste dagen 1 enkele spies kregen. Nu 12 spiezen, een soja ei, een hamburger en een Chinese sinas. Als bonus 4 spiezen extra en men wat hebben wij lekker gegeten!! Uiteraard sluiten we af met ons geliefde melkijsje ❤️
Hierna wandelen we op ons gemakje nog even genietend van Wangfujing terug naar het hotel. Aangezien er op het briefje, dat bij de kamer kwam, stond dat er soft drinks en vingerfood waren in de executive lounge, besluiten we hier nog even een frisse te gaan drinken. We verwachten zoals het staat aangegeven een frisje met een chippie of nootje. We melden ons netjes bij de twee dames, die schrijven ons kamer nummer op, beginnen acuut te bellen dat er fruit dient te verschijnen op onze kamer en wuiven ons door naar de lounge. Wat schets onze verbazing. Waar er vermeld stond softdrinks en vingerfood, vinden wij hier een volledig buffet, sushi, saladebar, kaas, vleeswaren, zoetigheid en dan ook nog allerlei hoofdgerechten. Wij kijken elkaar wat verbaasd aan. Als we nog eens kijken is er naast de frisdrank ook Australische wijn, bier, corona ging en nog een soort sterke drank. Uhhhh klopt dit wel??? Blijkbaar is dit een dingetje in Aziatisch 5 sterren hotels. Met dit buffet proberen ze elkaar af te troeven. Oke… we hadden hier dus gewoon kunnen eten!! Nouja een dessert met een best oke wijntje is ook een goed plan voor vandaag!
