Na een redelijk comateuze nacht worden we in het stikaarde donker wakker om half 8. We hadden duidelijk even een flinke bak slaap nodig 😂 Blij met goed blokkende gordijnen! We kleden ons aan en gaan eens kijken wat het ontbijt hier inhoudt. We hebben geen buffet maar hebben aan kunnen geven of we een westers of Chinees ontbijt wilden. We gaan delen dus 1 maal van elk moeten we nu krijgen. We gaan zitten en al snel komt er een soort dienblad met Chinese…. Op het dienblad prijken allerlei kleine bakjes met groenvoer, een bordje met een steambun, zoete aardappel en pompoen, en een licht ogende bouillon… ja dit oogt echt Chinees 😂😂 Yours truly Joyce denkt aanvallen op de soep!! Nou oef!! Niet doen mensen!! Het smaakt werkelijk naar afwaswater na de afwas en het is net zo lauw, bleg!!!
Het westerse dienblad wat komt, bevat toast, 1 gebakken ei, 2 plakjes bacon, reepjes schnitzel 🤨, bonen, paksoi, zoete aardappel en pompoen. Ohja ook nog twee partjes appel en een stukje dragon fruit.
Bij het westerse ontbijt zit een kop cappuccino en die smaakt best oke. Bij het Chinese zit een kop thee, helaas was de thee niet drinkbaar (voor ons he) zo onwijs bitter/wrang. Blegh. We zoeken eens uit of het normaal is zo’n smaakloos ontbijt en wat blijkt ze hebben hier de overtuiging dat dit goed is voor je maag. Die moet je voorzichtig wakker maken in de ochtend. Nou wij zijn toch eigenlijk meer van de smaak! We eten een deel van de twee ontbijten op en gaan nog lekker even de straat op.
Ons doel voor de wandeling is proviand scoren voor onze drie uur durende treinreis naar Xi'An. Klein probleempje… er is nog niet zoveel open. Pingyao ontwaakt rustig en wij concluderen dat mensen echt gigantisch lange dagen draaien. Alles wat gisteravond nog buiten stond staat er met kleine oogjes alweer. En er staat een gozer spullen uit te delen overduidelijk hondsberoerd, het is geen excuus…. Er moet gewerkt worden…. We knuffelen nog even met de pluisjes in de straten 🥰🥰 en vinden uiteindelijk een overlevingspakket 😂😂 Twee gekookte eitjes, Chinese koekjes met respectievelijk roos, redbean paste en rundvlees. We mochten proeven erug lekker! En als laatste twee flesjes locale drinkyoghurt, daar komen we die drie uur wel mee door!
We gaan terug naar het hotel, pakken onze tas en melden ons bij de receptie. Ah daar is dezelfde jongeman om ons terug te brengen naar het station. Er klinkt een “go” en we doen alles weer in omgekeerde richting van gistermiddag. Hij zet ons lekker vlot af en wij zijn dus weer ruim op tijd op het station. Tassen door de controle, paspoorten gescand en wachten op de goede trein. Langleve Translate, want hier zijn de borden dus echt alleen maar in het Chinees. Maar het komt helemaal goed en we hebben ons plekje al snel gevonden. Lekker vooraan en we gaan weer op pad.
We zitten nu in een andere soort trein, een trein die beduidend minder hard gaat. Doet moet je ook in perspectief zien hoor want we reden tussen de 191 en 243 km/u. De eerste stop is het nog rustig in de trein naar de twee stops die volgen maken het een grote chaos!! Steeds meer mensen stappen in en de hele gangen staan weer vol en wederom evenals met de eerste treinreis met studenten. We leren dat als de stoelen uitverkocht zijn de er nog sta tickets worden verkocht. We zijn zo blij dat we zitten én dat onze grote tassen in de rekken liggen. Want jullie willen niet weten de koffers staan overal in deze trein! Gelukkig vlot de reis snel en dus kunnen we ons uit de stoelen pellen en dringen richting de deur om net als bijna de hele trein uit te stappen in Xi’An 😱😱
Wat een horde mensen! Er staat er agent via een megafoon te schreeuwen. Nu verstaan we geen Chinees, maar het was toch duidelijk dat we links moesten houden achter de gele lijn, zodat niemand te dicht bij de perron rand komt. Doen we dus ook maar braaf en hobbelen zo tussen de meute maar de roltrap naar beneden. Voordeel van die grote rugtassen van ons is dat mensen echt wel afstand moeten houden achter ons . We zoeken uit welke uitgang we moeten hebben, want we willen daar een Didi bestellen (oftewel grab/uber van China). We moeten naar uitgang zuid en daar zou een Didi standplaats zijn. Lopen, uitchecken en ja daar is de standplaats, voor we er zijn worden we fanatiek belaagd door taxi chauffeurs, mensen die zeggen dat ze een Didi rijden. Maar wij negeren ze allemaal. Niks geen fratsen, maar gewoon via de app. Geen zin in gezeur en gewoon duidelijk wat we via alipay betalen. Ze zijn zo vasthoudend dat ze op ons wel wat op de zenuwenwerken 😉 Het Didi oppikpunt blijkt in de parkeergarage te zijn . En werkelijk wat een gekkenhuis! Na een klein kwartier en mega overprikkeling rijd onze Didi voor en stappen we in. Wegwezen hier!!
Onze chauffeur is een wat bijzondere oude meneer. De schermpjes in zijn auto ogen allemaal wat bijzonder, hij heeft vele draadjes overal hangen en rijdt bij vlagen heeeeel traag en uiterst links. We besluiten maar even te verdwijnen in onze telefoons en niet te veel te kijken naar zijn rijkunsten voor onze gemoedstoestand 😉 Yours truly Le kan via de app zien dat we nog altijd goed rijden en dan ineens doemt het grote luxe zwarte gebouw van het Eastern House voor ons op, crisis luxe!! 🥰 We stappen uit, bedenken net op tijd dat er nog betaald moet worden via Alipay en lopen het hotel binnen. Gelijk 3 dames om ons heen, 1 checkt ons in, van een ander krijgen we pruimensap als welkomstdrankje en de laatste heeft een kaartje met restaurants. Wow veel informatie ineens zo met moeilijk verstaanbare dames!! Maar al snel hebben we onze pasjes en een tasje met lekkers voor op de kamer. Op naar de bovenste etage, 12 hoog voor onze kamer! En wauw wat een plaatje weer 🤩🤩 Wij dikke blij en we crashen op bed voor even de belletjes met Nederland 😉
Hierna gaan we even gebruik maken van de volgende nuttige faciliteiten van dit hotel. De wasmachine! Lekker even alles fris maken. We gooien twee machines aan en gaan dan eens kijken bij de afternoon tea die op de derde verdieping dagelijks wordt verzorgd in dit hotel. Er staat koffie, thee, sapjes en allerlei heerlijkheden die je zomaar kan pakken. Wat een luxe. We zitten even een uurtje daar en wandelen terug naar de wasmachines. We gooien de was is de droger en gaan terug naar de kamer. Na een tussentijdse check moet de was nog wel een tijdje in de droger en willen we tussendoor maar even gaan eten. We wandelen naar beneden waar we besluiten de dames aan de receptie eerst nog even om hulp te vragen. We hebben ons namelijk gerealiseerd dat we wel een vlucht geboekt en betaald hebben voor het stuk Chengdu - Beijing, maar dat we nergens gegevens hebben gekregen. Dus de exacte tijd en welke luchthaven hebben we niet.
Goed daar sta je dan met je telefoon in je ene hand met een half Chinese tekst met de vraag om hulp en in je andere hand je paspoort….. We spreken een dame aan en dan wordt het chaos!! Er staat gelukkig ook een Engels sprekende tourguide die ook wel mee wil helpen. Dus dames met hun eigen telefoons, uiteindelijk ons beide telefoons er naast en onze paspoorten op een klein tafeltje. Drukke discussies in het Chinees soms afgewisseld met een korte vraag in het Engels aan ons, of door geprevel in een vertaal app die dan weer Engels tegen ons praat. Wat ze ook probeert duidelijk wordt het niet…. We zien de bui al hangen dat we nieuwe tickets moeten kopen wat een geklooi dit! Door al het zoeken hebben we geleerd dat soms mails van Chinese maatschappijen niet doorkomen op Gmail, en wij hebben er gewoon nooit meer over nagedacht. Vlucht geboekt, vinkje kijken we in China wel weer naar…. Tja leuk en het zal kloppen dat we een ticket hebben (want betaald) maar weten hoe laat en welke van de 2 luchthavens van chengdu is ook best leuk. Uiteindelijk geven we het op, we gaan het morgen nogmaals proberen. Nu willen we vooral eten!
We willen niet ver weg meer. We merken dat we een beetje prikkel moe zijn, dus niet te lang meer buiten is voor vandaag het plan. We hebben besloten dat we bij een bepaald restaurant willen eten. Geen idee hoe het heet, want tja Chinees 😂 maar wij zoeken naar een uithangbord met “moeilijk Chinees teken, moeilijk Chinees teken, 13, en dan weer een rits moeilijke Chinese tekens” wij worden een beetje melig hiervan, maar het werkt wel. Iets verder naar links in onze straat vinden we het restaurant. We nemen, na even zoeken, de lift naar boven en belanden in het restaurant.
Volgens onze zakgids, danwel Google Gemini staat dit restaurant vooral bekend om Hulu Ji (葫芦鸡): Dé klassieker van Xi'an. Een hele malse 'flespompoenkip' die eerst gekookt, dan gestoomd en daarna goudbruin gefrituurd wordt zodat het vel super knapperig is en het vlees van het bot valt. Wordt geserveerd met een schaaltje kruidig zout/chilipoeder om in te dippen. Tja jullie snappen dat wordt ons avondmaal samen met twee kleine Roujiamo een beroemd Shaanxi-platbroodje met gestoofd vlees. We hebben naarstige behoefte aan veel eiwitten vandaag. Terwijl we wachten op ons eten horen we ineens ‘miauw..’ zacht en squicky… We zitten op 1 hoog!? Miauw???? Nee blijkt dat mensen achter ons hun kleine 4 maanden oude kitten aan een touwtje mee hadden naar het eten…. Wat een schatje!! 🥰🥰 Maar ook, ehhh what the hell??? 😂😂 Anyways het eten (vooral die kip) is Hemels!!! Heerlijk gegeten dus! Hierna als een razende de was gehaald…. Die nog altijd niet droog was 🫠🫠 Dus ook in China hadden we op een gegeven moment een Azië hotelkamer. Vol hangend met al onze nog vochtige was….. Ach ja die hoort er eigenlijk gewoon bij op reis 😂😂😂😂
