Dat de wekker zelfs nog eerder dan met de muur kon rinkelen bleek vandaag wel, 4:55 auw!! Wederom met gigantische militaire precisie ons klaar gemaakt, tassen ingepakt en uitgecheckt. We hebben vandaag een redelijk strakke planning want we gaan met de trein. Volgens AI is Beijing Fengtai een mega station dus we moeten vroeg zijn. Snel een Didi besteld en aangegeven in de app waar we moeten zijn. Het is dan zo lekker vertrouwen gevend dat de chauffeur nog twee keer checkt of we echt naar Fengtai moeten…. Ehhh jahaaa dat zeggen we toch?? Door het verlaten Beijing rijden we richting Tianaman square en echt werkelijk het ziet er zwart van de mensen…. Nu al!!! Ineens bedenken we dat al deze mensen staan te wachten om het hijsen van de vlag met zonsopkomst te bekijken. Bizar toch??
We doorkruisen voor ons gevoel de hele stad en belanden ergens in een industrie wijk, uh, gaat dit goed?? Maar ja, blijkbaar hebben ze hier in de middle of nowhere een station gebouwd. Op zich wel logisch natuurlijk aangezien er alleen maar hogesnelheidstreinen komen. En die wil je niet midden in de stad. Als we binnen komen is het net alsof we een luchthaven in lopen. Gróót, ruim en gates. Wij hebben AI een stappenplan laten schrijven en het klopt exact. We gaan dus netjes door de beveiliging en vinden zonder problemen onze gate. Maar we willen eerst nog eten, want we hadden natuurlijk nog geen ontbijt. Ergens op het station vinden we een klein winkeltje en daar scoren we drinken, een sandwich en (aangezien we dat zagen bij een Chinese dame voor ons) een warme, verse bao. Ook nemen we een cakeje mee. We nemen plaats bij de gate en wachten op wat er komen gaat.
We gaan maar alvast zitten bij gate 28/29 en kijken maar gewoon af bij wat we anderen zien doen. Ongeveer 20 minuten voor vertrek beginnen er mensen op te staan en in keurige rijtjes voor de poortjes op te lijnen. Wij weten dat we niet het automatische poortje moeten hebben maar dat onze paspoorten handmatig gescand moeten worden. Dus nemen keurig uiterst links plaats. In een ander rijtje spotten we twee mede Nederlanders die ook een beetje out of place staan te staan 😉 strak een kwartier voor tijd knallen de poortjes open en gaat de menigte in beweging. Mensen met kinderen worden voor ons langs geleid want de kinderen hebben nog geen identiteitsbewijs denken wij. We zien ze iig niet. Onze paspoorten worden wederom gecheckt en idd keurig de gereserveerde stoelen prijken op het scherm. Rijtuig 11, rij 3, stoel D en F. Zowaar dit klopt allemaal en dus kunnen we met een lange roltrap naar het perron.
We gaan de trein in, keurig aan de buitenkant staat het rijtuignummer en vinden al vlot onze stoelen. Tassen in de bagage rekken (toch stukken handiger dan de koffers die aan het begin van de coupe in een speciaal rek moeten) we zitten aan de rechter kant van de trein en dat betekent dus dat we twee stoeltjes naast elkaar hebben. De linkerkant heeft er drie. De beenruimte is prima en we kunnen zelfs onze stoelleuningen verstellen. Luxe! Al snel trekt de trein op en zijn we onderweg.
Langzaam rijden we Bejing uit en we horen dat de trein energie verzameld (tja kunnen niet anders verzinnen wat het is 😉) zodra we de buitenranden bereikt hebben geeft de trein vol gas, 304 km/u zo dat is even kilometers maken! Het uitzicht buiten wisselt van akkerland naar mega steden waar dan ineens weer de blokkendozen van flats omhoog knallen in het landschap. We passeren twee mega grote steden, (bare with me met de namen 😂😂) Baodingdong en vooral de hoofdstad van de provincie Shanxi Taiyuannan, niet normaal dat station en wat een mensen die in en uitstappen!! Zoiets zagen we oprecht nog nooit. Het maakt de reis van 4 uur beter te doen want de stoelen zijn smal en je rug moppert al snel 😂😂😂 Gelukkig mogen we na dat mega station opstaan en een kwartier later uitstappen. Geen oude stad te zien maar veel akkers en aan de andere kant flatgebouwen…. Eh okeeeeeee zitten we hier goed?? Het feit dat de conductrice van de trein wat verbaasd is dat wij hier eruit gaan helpt dan ook niet direct mee met het gevoel dat dit klopt of leuk is 😂😂😂
We stappen de trein uit en volgen de meute maar. Dus roltrap af door een tunnel wandelen en weer met de roltrap omhoog. We moesten duidelijk eerst even onder het spoor door. En dan staan we in de stationshal. We moeten weer onze paspoorten laten scannen en dan zien we een jongeman staan met een briefje en yours truly Joyce haar naam. Ah! Onze hotel pickup. Fijn. We leren direct het enige woord Engels wat deze jongeman kent. Go! En hij wandelt weg, dus wij volgen. Grote trap voor het station af en richting een parkeerterrein. Daar doet hij een auto open en mogen onze spullen er in. Wij zijn wat verbaasd want hadden gelezen dat het hotel niet bereikbaar is met auto, maar goed we zullen het wel zien. Muziek staat aan op standje oorlog en we rijden. Na ongeveer 10 minuten mikt hij de auto ergens op een stoep, doet om dat voor elkaar te krijgen nog even via zijn zijraam een taxideur dicht en roept wederom “Go”. Oke tassen op ons rug en volgen maar weer. We lopen onder een stadspoort door en komen terecht in een kermis van geluid en prikkels. Mooie oude panden, maar natuurlijk niet echt tijd om te kijken. Na 23 minuten wandelen zijn we bij ons hotel. Pfff fijn!!
Het hotel is een redelijke oase van rust te noemen. Nog voordat we onze tassen af hebben moeten we al gaan zitten op een rijtje stoelen voor de receptie. In een moordend tempo krijgen we via een heel handig apparaatje uitleg over de stad, het hotel, het ontbijt, dat er een upgrade is gegeven qua kamer hebben naar een suite en hoe laat we klaar moeten staan voor de drop off op het station morgen. Dit alles doet ze ongeveer in 5 minuten 😂😂 En tel daarbij op dat ze eerst alles in het Chinees inspreekt in een apparaatje en dat het apparaat het in het Nederlands herhaalt. Wauw! We rekenen af (84 euro voor alles) en mogen met haar mee naar de kamer. De sleutel heeft ze in haar handen, een mega hangslot 😂😂 geweldig!! De kamer is echt heel erg sjiek als we binnen komen dus wij blij en dame weer weg 😉
We hangen eerst even rustig op de kamer, laden de telefoons weer vol. Best handig aangezien dat onze betaalmiddelen zijn 😉. Als dit gebeurt is gaan er maar eens rond kijken, dat gaat zonder je bagage op je rug toch een stukje makkelijker. We stappen het hotel uit en werkelijk het geluid is direct orkaankracht. Bij alle winkels staan mensen die je binnen proberen te krijgen of je iets proberen te laten proeven. Ook hebben veel winkels een soort bandje wat hun waren aanprijst (denken we dan he, Chinees spreken we niet 😉) De panden waar alles in zit zijn wel echt heeel mooi, gemaakt van hout en grotendeels mooi gerestaureerd. Naast dit alles is vooral de geur hier in de oude binnenstad heeeel typerend. Pingyao staat bekend om de azijn productie en verkoop. En wel gefermenteerde azijn. Overal staan vaten, waar de azijn minimaal 3 tot 5 jaar in rijpt. Het ruikt bijna balsamico-achtig.
Het eerste wat we willen is even iets te eten scoren want het is inmiddels 12:50 en echt fatsoenlijk ontbijt laat staan lunch hebben we nog niet op. Vlak bij het hotel vinden we een dame die een soort flat bread met kruiden en vlees erin maakt. In een oven met een pizzasteen maakt ze de deegjes helemaal plat en knapperig, echt heerlijk!! Dus al knagend kunnen we verder de stad door. We lopen onder een machtig mooie poort door en zo naar het einde van de straat. Hier kiezen we op goed geluk om naar rechts te wandelen en daar stuiten we op het meest schattige tot nu toe de hele vakantie. Een stapel van 4 kleine nieuwsgierige kittens. Geaaid willen ze niet maar dichtbij zijn zeker wel en dus gaan we even op het randje zitten en houden we een fotoshoot 🥰🥰🥰
We wandelen verder door de straten en zien hier en daar gebouwen waar we toegangstickets voor moeten hebben. Die willen we wel, want we willen zeker een aantal van die bezienswaardigheden zien, dus we besluiten te kijken waar een ticket post is. Waar we denken die te vinden is hij helaas niet, wel een tempel die we graag van binnen zien. De kaartjes controleurs zijn gelukkig heel behulpzaam, want ze wijzen ons op een QR code en als die volledig in het Chinees blijft ondanks de translate optie van alipay zijn ze zo lief om ons te helpen. Na een beste tijd prutsen lukt het ze om op allebei onze telefoons een QR code te krijgen waarmee we naar binnen kunnen. Laten we het eens gaan bekijken
Met onze QR codes veilig geprintscreend kunnen we allerlei mooie plekjes bezoeken. Prachtige tuinen, tempels en vooral plekken waar strijders centraal staan. Yours truly Le weet heel goed waarom dat zo is. In Pingyao zat de eerste bank van China. Stukje AI uitleg over alles wat we bezoeken:
In het hart van Pingyao ligt Rishengchang (日昇昌), opgericht in 1823 als de allereerste moderne bank (piaohao) van China, waarmee het eeuwenoude gesleep met zware karren zilver werd vervangen door slimme wisselbrieven. Maar dit vroege financiële meesterbrein kon alleen overleven dankzij brute spierkracht: om de enorme zilvervoorraden en kluizen te beschermen tegen struikrovers en bandieten, werkten de bankiers nauw samen met gewapende escortbureaus (biaoju). Meesters in traditionele vechtkunst bewaakten de routes en patrouilleerden over de daken van de bank met zwaarden en speren. Pingyao werd zo niet alleen het 'Wall Street van het keizerrijk', maar ook een stad waar slim zakendoen en keiharde martiale discipline hand in hand gingen.
Doordat we al deze mooie locaties willen bekijken lopen we ongemerkt de kilometers weg. We besluiten tegen 15 uur in de middag maar even een stop te houden en ploffen in een klein tentje neer voor een snack. Dat blijken een soort kleine ronde dumplings te zijn, super lekker!! Zeker met een beetje van die azijn 🤩🤩 Zo lekker dat we nog iets bestellen, een Pingyao hot noodle soup voor Joyce en een soort kippen gerecht voor Le. Die kip valt tegen! Weinig smaak, koud en botjes… De soep daarentegen is heerlijk!! Mooie fijne noedels en de man heeft gelukkig geluisterd want de soep is echt spicy en overheerlijk! Hierna lopen we rustig weer terug naar het hotel. Onderweg werden we zelf weer even de bezienswaardigheid…. Een groepje mensen met een rolstoel en oud mensje spreekt ons aan. Hij wil iets duidelijk maken, zelfs zo duidelijk dat er een ID kaart getoond wordt. Echter wij snappen er geen donder van 😂😂 Maar dat er een foto moet komen snappen we prima dus op de foto met zn allen! Dan valt dankzij Google Translate even de barrière weg… de mevrouw in de rolstoel is al 100 jaar oud!! Wauw!!! Vriendelijk lachend en dank je wel zeggend lopen we nu echt naar het hotel! Even de beentjes omhoog en op off!
Rond 19 uur wandelen we nog een keer naar buiten. We moeten nog iets eten en om 20 uur moet er een lichtshow zijn bij 1 van de poorten. We weten nog niet of we daar heen willen, iets met druk en we hebben al platvoeten 😂 niet al te ver van het hotel vinden we een oude herberg die nog steeds als restaurant dienst doet. We hebben besloten dat we vanavond even iets anders dan noodles willen eten. Dus daar speuren we de kaart op af. Het worden gestoomde broodjes met rundvlees en een schotel met gestoofd rundvlees en gebakken aardappeltjes. Cola erbij en wij zijn happy! Hierna nog een heerlijke, rustige, wandeling gemaakt door de stad. In de avond zijn namelijk alle dagtoeristen weg en nu stond de rest waarschijnlijk te kijken bij de lichtshow. Wij genoten liever van de mooi verlichte stad zelf.
