[Rondreis Albanië] Een rustigere dag in Gjirokastër

Wakker worden in Gjirokastër, de kamer is donker vanwege de rolluiken maar buiten hoor je pluizen rennen en de haan kraait. Het loopt tegen 7 uur en dus gooien we de rolluiken open en worden verwelkomd door de zon die uitbundig over de bergen schijnt hier. We hebben nog ruim de tijd voor het ontbijt en dus beginnen we op de kamer met ons blogje. Tegen half 9 wandelen we via de wankele stalen wenteltrap naar het dakterras hier voor het ontbijt. Er staat een tafel voor 4 gedekt en langzaam vult deze zich met van alles en nogwat. Brood, huisgemaakte jam, thee, sapje, vers fruit, byrek en als laatste allemaal een bord met olijven, komkommer, tomaat, witte kaas en gebakken ei. Eet smakelijk zeggen we dan! Yourstruly Lé en Merel regelen er nog een koffie bij en iedereen is blij.

Na het heerlijke ontbijt zitten we nog een tijd heerlijk boven onder de parasol. Even een dagje langzaam aan. We besluiten rond kwart voor elf te gaan wandelen, oftewel klimmen, naar het kasteel. We zetten Google maps aan voor de wandelroute en dan gaan we. En echt alle uitzichten hier zijn waanzinnig, maar crisis wat is alles hier steil!! En buiten steil zijn de straten ook nog eens glad. We wandelen langs een stel bouwvakkers/wegwerkers die ons vooral manen rustig aan te doen, het is naast steil vandaag ook nog eens goed warm namelijk.

Even voorbij de bouwvakkers vinden we een mooi uitzichtpunt over de stad. Gjirokastër is duidelijk meer dan enkel het historische deel, lager in het dal is namelijk de rest van het stadje met moderne huizen, scholen en zelfs een heus voetbalstadion! Stijn weet te melden dat hier gewoon 8000 mensen in passen wauw! Wanneer we de ingang van het kasteel bereiken vinden we ook verkopers van oude ambachten. Dames die gehaakte kleedjes verkopen en mannen die uit stenen prachtige schilderijen beitelen. Wij kijken even en sluiten dan aan in de rij voor het kasteel. Het duurt even want we hebben net de mazzel dat er een grote groep voor ons door het poortje moet. We merken later dat dit niet heel snel gaat door het poortje zelf… Dat is traag! We betalen 300 lek de man en na het trage poortje lopen we de immense hal van het kasteel in.

We moeten links af werd ons verteld, dus volgen we de groep. Daar zien we in de kasteel gang allemaal kanonnen, van hele oude tot een stuk recenter. We gaan met wat moeite door de groep heen, want die moeten natuurlijk luisteren naar hun gids en dan heeft de mens toch echt de neiging om gewoon te blijven staan waar ze staan en dus de totale doorgang te blokkeren als groep. Aan het eind van de donkere, koele gang zien we een standbeeld staan die de kracht van het volk symboliseert. En de trap af is een bakkerij te vinden uit het Ottomaanse rijk. Hierna wandelen we naar buiten de zon weer in.

We moeten buiten vooral grijnzen om bordjes in het gras. Overal staan kanonnen en dan heel droog daarbij “please keep off the grass, it is protected by canons” hahahaha dat vinden wij nou humor. Scherp gespot van Merel. We maken vervolgens een wandeling over het hele terrein van het kasteel. Vele plekken zijn goed bewaard gebleven zoals het amfitheater, de kerk, en de ruimtes waar de winkeltjes zaten. Dit samen met prachtige uitzichten over de vallei maakt dat we ernstig genieten van dit bezoek. Na een klein uur roept ons lijf om voer maar ook vooral om iets te drinken. Het is echt warm vandaag en we hebben voornamelijk in de volle zon gelopen. Dus via een hels gladde trap dalen we af naar historische centrum voor lunch.

We besluiten weer een poging te doen om te gaan lunchen waar we eigenlijk eergisteravond wilde eten. Daar stond op hun bord namelijk een pita gyros aangeplakt. Gelukkig is dit winkeltje vandaag wel open en ploffen we neer, nadat er eerst stoelen voor ons op een vlak stukje worden neergezet. Erg fijn met die scheve straten. De vriendelijke man verteld ons dat die pita gyros zijn aanbeveling is, dus weten we helemaal zeker dat we die willen. Drinken mogen we zelf uit de koelkast gaan halen en dat doen we met liefde. Lekker koel na die warme zon. Yours truly Joyce zit naast een softijs machine en ondanks dat ze echt zegt dat het niet nodig is zet de meneer toch dat apparaat uit zodat er geen last kan zijn van de koeling. Superlief. We krijgen onze lunch en men wat is dat toch een goede combinatie. Frietjes, vlees en tzatziki in een goede pita. Beetje uitdagend eten met witte t-shirts, maar we hebben het overleefd.

Hierna willen de guppen nog een ijsje en dan kruipen we weer kalmpjes aan de berg op. We besluiten in de middag gewoon helemaal niets te doen. De dames verplekken naar het dakterras en in de schaduw lezen we heerlijk wat uurtjes weg. We chillen nog even in de kamer en dan dalen we voor de laatste keer af. Weer naar Grillroom 13, want gisteren beviel meer dan prima! We worden vrolijk hallo gezwaaid en gaan zitten met nog net een blik op de ondergaande zon. We bestellen twee biertjes, Ice Tea en spa rood en als eten een mixed grill voor 2 en twee keer rotisserie kip. Al snel zitten we weer te genieten van heerlijk vlees. Als toetje krijgen we nog een raki van het huis en dan betaal je inclusief fooi net aan 50 euro, bizar gewoon! Nog even een ijsje voor de kinderen een een toetje voor yourstruly Lé met schapenmelk en vijgen (erug lekker! Dus die deelden we met drie haha) en dan zit ook deze dag er helaas weer op.

Previous
Previous

[Rondreis Albanië] Hoe we het net niet vonden in Durrës

Next
Next

[Rondreis Albanië] The Blue Eye en de onmogelijke straten van Gjirokastër