[Rondreis Albanië] The Blue Eye en de onmogelijke straten van Gjirokastër
We worden al vroeg wakker van licht wat half langs de gordijnen in onze kamer valt. Met in gedachten hoe mooi onze kamer ligt gooien we de gordijnen open, beter gezegd we maken een kopje thee op de kamer en zitten om 7:15 buiten op het balkon. Het is gewoon warm in de zon en op deze manier wakker worden en ons blogje schrijven is natuurlijk ultieme luxe! Als het tegen half 9 loopt zorgen we dat we richting het ontbijt kunnen. Hier ontbijten we buiten op het dakterras en dit hotel heeft een heerlijk buffet. We eten scrambled eggs, heerlijk brood met kaas en kip en heel leuk Albanese oliebollen! Deze dingen heten petulla en lijken verdacht veel op de Nederlandse zonder krenten. Hier eten ze ze met jam of honing maar ook met feta, lekker hoor! We sluiten af met een bakje verse aardbeien en kiwi, wat een heerlijke start van de dag zo. De rust doet ons extra genieten; op het dakterras zit nog een Engels echtpaar ook aan het ontbijt en verder is het stil in het zonnetje. Hierna splitsen we even op yourstruly Lé gaat met Merel even richting het postkantoor voor het versturen van een kaartje en bekijkt onderweg de verse vangst van de vissers hier. (ze hebben zelfs murenen gevangen wauw!) Yourstruly Joyce en Stijn doen even lekker rustig aan, danwel meneer chilt en Joyce schrijft het blogje af.
Hierna mikken we de spullen weer in de auto en gaan rijden naar ons volgende doel. The blue eye. Volgens de navigatie maar een half uurtje rijden, dus dat is ook wel erg fijn na de lange dag van gisteren. We duiken direct de berg weer op, maar na de eerste grote klim zakken we eigenlijk meteen weer een stuk en blijven daarna wat glooiend rijden. Als de navigatie aangeeft dat het nog 10 minuten is zien we een parkeerplaats die heel duidelijk aangeeft dat dit de plek is om te parkeren voor the blue eye. Nou afslaan dan maar en verder wandelen. We gooien waterflesjes in onze tas want pfff de zon brandt al goed. En wandelen omhoog richting de ingang. We betalen de 400 lek per persoon om binnen te komen. Aangezien we uit de geldautomaat erg groot geld gekregen hebben waar eigenlijk niemand blij van wordt proberen we die hier te wisselen en zowaar dat lukt.
Dan kunnen we het park in en kijken we uit over een prachtig groot meer. We lopen over een soort brug en wanneer de begroeiing begint horen we overal kikkers en zien we de meest bijzondere begroeiing. Klimmend en dalend over een strak pad lopen we in een half uurtje naar de blue eye zelf. Onderweg worden we een aantal keren ingehaald door een treintje die voor 300 Lek per persoon mensen de klim bespaard. Wij genieten vooral van de wandeling en de plekjes die steeds mooier lijken te worden. Dan ineens zien we een oude versleten brug met kolkend water wat er onderdoor stroomt. De oevers bestaan uit Hoefblad en het is prachtig! Na een fotostop lopen we een klein stukje door en dan is daar toch echt de blue eye zelf. Blauwer dan blauw, die kleur is bijna niet echt wat schitterend dit! Het is redelijk druk op het uitzichtpunt en sommige mensen stellen zich onmogelijk op. Zo wordt Stijn wel drie keer opzij gezet door wat Fransoosen die duidelijk het eerste recht hadden, vonden ze zelf. Irritant gedrag!
Je ziet het water vanuit de bron omhoog komen en met al die verschillende tinten blauw en het groen erom is het echt te mooi! We genieten ons suf en wandelen nog een stukje omhoog, hier vinden we een plekje waar niemand is en we wel kunnen kijken naar het stromende water. En stromen doet het! We horen zelfs de stenen op de bodem rollen door het water geweld. Langzaam lopen we terug naar de bron, kijken in het souvenir winkeltje en besluiten dan om een drankje te doen in het restaurantje aan de bron. Het is namelijk echt flink warm met een prikkende zon. Dus tijd voor wat vocht. We zitten even heerlijk in de schaduw en gaan daarna terug naar de auto. Tijd om verder te reizen.
De planning was een stop bij een goed aangeschreven taverne, echter wanneer we de taverne bereiken is deze vooral erg dicht. Dus we rijden door naar Gjirokastër en dan wordt onze reis ineens enorm avontuurlijk. We hadden al appje gehad van onze host Kjald dat de weg bij de bazaar afgesloten is. Maar eigenwijs als we zijn, we dachten dat Google Maps ons wel om zou leiden. En dat gebeurde ook wel, tenmiste eerst stonden we toch voor de gesloten weg bij de bazaar. We nemen de omroute en dan komen we op een onmogelijke weg waar het lijkt alsof mannen ons terug sturen. Dus we draaien om en rijden ons vervolgens vast bij een kasteelmuur. Let wel alle wegen hebben kasseien, zijn steil, smal en glad. Dan rijden we toch weer terug naar de mannen en die uiteindelijk ons een parkeerplekje proberen aan te smeren. Wanneer we hier gewoon Google volgen gaat het goed. Onderweg doen we toch nog even een check bij een locale meneer. Ja we gaan goed, maar zijn zin ‘You ain’t gonna like it!’ geeft niet heel veel vertrouwen….. Ondertussen belt Kjald ons ook en dan zijn we er eigenlijk al zo goed als. Maar toch hebben we besloten dat als het even niet hoeft we de auto morgen even laten staan. Dit is ook voor ons even te hoor!
Nadat onze meer dan vriendelijke host ons het parkeerplaatsje op heeft geloodst stappen we uit. Pfffff dit was heftig! Tassen mee en richting huis. Nou jullie raden het vast al ook dat is klimmen! Stuk oprit,(ongeveer 15% stijgen denken wij) 3x ongeveer 8 ongelijkmatige treden, dan een terras, naar binnen en dan weer 15 treden naar de kamer. Dit maakt alle gemiste workouts deze weer meer dan goed! We koelen even af, besluiten dat we morgen echt de auto laten staan en gaan dan de stad maar eens te voet bekijken.
Het is ondertussen ruim twee uur geweest en dus is de eerste prioriteit lunch. We dalen rustig af in het stadje, ook lopend is het glad! En de eerste taverne die we vinden ploffen we neer. We zitten nog geen twee seconden voor we een blik van herkenning hebben met de tafel naast ons. Het Engelse stel van het ontbijt, hoe groot is de kans… Ze zitten naast ons hahahaha. We hebben dikke lol en dan gaan we toch maar even eten bestellen. We besluiten een mix, köfte, gevulde aubergine en kaas byrek te eten. We kunnen melden erg lekker hoor! Twee drankjes de man erbij en voor 44 euro zijn we klaar. Gevuld en wel besluiten we nog door het stadje te lopen. Het is vooral charmant maar ook uitdagende lopen. En overal zitten pluizen zo leuk!!
Na een rondje door de stad besluiten we onze benen even rust te geven en ploffen met een frisje neer op het dakterras van ons guesthouse. Als de zon langzaam verdwijnt en het afkoelt chillen we nog een tijdje op de kamer. Tegen 19 uur willen we toch nog maar iets gaan eten, niet te veel want de lunch was laat, maar helemaal geen avondeten is ook geen optie. Dus bedenken we dat we vanmiddag tegenover de ijswinkel waar we heerlijk schapenmelk ijs kochten een soort grillroom hebben gezien en willen daar een pita gyros scoren. We wandelen er heen en helaas in tegenspraak met Google is het winkeltje gesloten. Dus dat wordt weer iets anders bedenken. Na even doorlopen zien we een restaurantje met een recht tafeltje! Aangezien dat een wonderbaarlijkheid is in deze scheve stad besluiten we daar te gaan zitten. Binnen draaien grote spitten met vlees eraan. We kunnen niet precies zien wat, maar even vragen leert ons dat dat wat er het meest smakelijk uit ziet kip is, dus die willen we. En daar hebben we echt geen spijt van! Morgen met iets meer trek nog maar een keer terug naar deze plek.
We willen eigenlijk nog even een supermarkt maar volgens Google ligt de dichtstbijzijnde op 18 minuten (klimmen en dalen) Maar ja vers drinken is toch wel erg fijn en dus besluiten we toch maar te lopen. Onderweg genieten we van het blauwe uur en de magisch verlichtte staf, het is echt heel erg charmant en mooi! Wanneer we we bijna het oude centrum uitlopen vinden we ineens toch nog een supermarkt. Een hele kleine maar heej supermarkt is supermarkt!! En dit scheelt veel lopen deze avond. Dus even ingeslagen en vervolgens terug naar ons Guest house. Yourstruly Lé en Merel wandelend, yourstruly Joyce en Stijn fotograferend en knuffelend met de pluizen onderweg. Toch wel een heel bijzonder plekje zo.
