[Rondreis Albanië] Hoe we het net niet vonden in Durrës
Wanneer we wakker worden klinkt er al een zacht muziekje op het dakterras. Er wordt ook duidelijk op en neer de trap genomen. Dan wel, de voorbereidingen voor het ontbijt zijn in volle gang. Strak half 9 wandelen we weer naar boven en staat de tafel alweer gedekt. Deze keer krijgen we een groen sapje op tafel en bestaat het ontbijt uit een omelet met groentjes, brood, vier soorten jam, kaas, komkommer, tomaat en Albanese oliebollen nomnomnom! Terwijl we eten horen we steeds een vliegtuigje opstijgen en uiteindelijk spotten we het kleine propje boven de bergen. Ineens roept onze Nederlandse buurvrouw: ‘kijk parachutisten!!’ En jawel 4 schermpjes dalen voor de bergwand af, wat vet!!
Na ons ontbijt gaan we naar de kamers, pakken ons boeltje weer in en wandelen naar beneden. Klajd is zo lief om yours truly Lé haar grote tas te nemen, deze trappen zijn evenwicht technisch namelijk een grote uitdaging. Ook zet hij even de auto op de weg voor ons nadat de tassen erin zaten. We rijden vandaag de andere kant op dan de kant waar we vandaan kwamen en ja dat is stukken beter te doen!! Klein stukje smal en dan zitten we alweer op de doorgaande weg. Voordat we die bereiken rijden we zomaar ineens tegen een soort vlooienmarkt aan, gewoon midden op het grind tegen de bergwand aan, hoe grappig! Hierna is het even lekker gas geven. We rijden een goed uur en dan zien we een uitkijkpunt waar we ook wel even willen kijken. Hier stroomt de Vjosa rivier en wauw wat gaaf dit waanzinnige uitzicht. We genieten van al dit moois met iets te drinken erbij en besluiten na een tijdje weer door te rijden.
We rijden overduidelijk de natuur uit en de omgeving begint stedelijk te worden. Stiekem is dat best heel erg jammer. Tegen 1 uur rijden we Durrës in en dit is gewoon echt een stad. 195000 inwoners net even wat anders dan het romantische Gjirokastër… Wanneer we bij het hotel aankomen blijkt dit echt tegen het amfitheater aan gebouwd te zijn. Beter gezegd wij mama’s krijgen een prachtige kamer met uitzicht op dit bouwwerk. De kamer is luxe de bedden zijn heerlijk en toch… Het voelt afstandelijk en onpersoonlijk, dit is wel een hele grote schakel vanaf het persoonlijke huiselijke gevoel van het Juald Guesthouse. We gaan eerst maar even lunchen en eten bij kings pizza 4 heerlijke pizza’s. Daarna gaan we even lekker op off in de kamer in de airco.
Na een uurtje wandelen we maar eens richting het water. Eerst links af naar de haven. En Jeetje wat liggen daar een barrels tussen zeg. Onwijs verroeste vissers schepen, maar ook hele sjieke kleine bootjes. De wind is knap sterk hier, het is maar goed dat we ingesmeerd zijn, want deze wind en de zon samen is een gevaarlijke combinatie. We gaan de andere kant weer op en zoeken eigenlijk een stuk gezelligheid. Helaas die gaan we niet vinden, de gebouwen zien er allemaal uit alsof ze bijna gaan instorten en sfeer missen we ook. Uiteindelijk gaan we wel maar even op een terrasje zitten voor een drankje. Maar we kunnen het allemaal niet echt vinden hier.
Het gevolg is dan ook dat we lekker terug naar het hotel gaan en hangen in de kamer (en het grote drama bij Mafs kijken) Tegen 19 uur gaan we nog wat kleins eten want die pizza’s waren echt gigantisch in de middag. Twee keer gyros kip, een keer gyros varken en een Griekse salade en de innerlijke mens is weer gevoerd. We lopen met een bochtje weer terug zodat we en de moskee en het amfitheater verlicht op de foto kunnen zetten. Dat zijn dan weer wel prachtige plaatjes! Wij mama’s nemen nog een cocktailtje (nou ja een bel van ongeveer een halve liter) op het terras van het hotel. Hun signature cocktail, black current, vodca, amaretto, passievrucht, mango. Het smaakt ontzettend naar kersensnoepjes Hierna gaan we lekker slapen, stiekem best een beetje blij dat we morgen Durrës weer verlaten
