[Rondreis Albanië] Langs prachtige bergpassen van Vlorë naar Sarandë

Na een nacht met muggezelschap (yourstruly Joyce was wat eigenwijs en wilde kunnen luisteren naar de zee… ) worden we wakker. We beginnen aan ons blogje en moeten stoppen omdat we afgesproken hebben met de guppen voor ontbijt. We hebben de eerste dag al zoveel meegemaakt dat we wel kunnen blijven schrijven. Toch is het eten ook erg welkom en dus wandelen we weer naar het restaurant. Normaalgesproken serveert dit restaurant een buffet maar geloof dat we met 9 man in dit hele hotel zijn dus we gaan er vanuit dat we iets anders krijgen. En jawel na de koffie en thee en een heerlijk vruchtensapje komt de ober met twee grote platen waar wederom van alles op ligt. Worstjes, brood, ei op twee manieren, twee soorten kaas, komkommer, tomaat, olijven en vervolgens nog een wafel met chocolade. Zo dit noemen ze een briljant ontbijt!

We genieten van ons ontbijt, krijgen nog een kop koffie/thee en wandelen weer naar buiten.  We werpen een blik over het randje richting de auto en zien tot onze verbazing wegwerkers en een flinke gat in de grond achter onze auto. De mannen zien ons kijken en roepen dat het goed komt. Nouja daar vertrouwen we dan maar op. We pakken onze spullen en gaan weer naar beneden om af te rekenen en uit te checken. We hadden de cocktails en ons avondeten erbij laten schrijven, dus waren wat benieuwd. Nou voor 82 euro waren wij positief verrast. En dat voor al die vis/zeevruchten.

Goed we gaan op pad, worden vrijwel direct weer tegengehouden door de receptionist die toch nog zijn printer werkend kreeg voor de geprinte rekening. En dan kunnen we met een slakkegangetje op pad. Overal langs de kust wordt aan de weg gewerkt en dus zijn alle alle wegen gefreesd en met grote gaten her en der. Die gaten hebben we ondertussen geconcludeerd werken als een soort omgekeerde drempels, het is een soort diepe gleuf en rem maar af naar stapvoets want anders sloop je je auto. Rete effectief! We vlotten snel totdat Google roept dat we door een tunnel moeten. Leuk idee maar de tunnel is afgesloten en groot materieel is bezig. We gaan dus de bergpas op!

De bergpas geeft ons het gevoel van de alpen, steil, haarspeldbochten en briljant mooie uitzichten. Enne steil is echt terug naar z’n 1 schakelen omdat je anders stil staat. We rijden en rijden best lang voor we boven zijn. Soms worden we ingehaald door grote sterke auto:s, maar soms halen we ook in omdat er mensen rijden die niet gewend zijn aan in de bergen rijden en duidelijk in een te hoge versnelling rijden en dus bijna stilstaan, erg onhandig als je de bocht om komt.  En we halen natuurlijk de zware vrachtwagens in, die kunnen niet sneller maar zijn wel zo sociaal om mee te kijken of er tegenliggers komen en seinen dit met hun knipperlichten.

Het eerste uitzichtpunt is een parkeerplekje met de naam hotel panorama… Er zouden er nog vele met deze naam volgen hahaha. We zien de baaien van Albanië met een bijna onwerkelijke blauwe kleur, Griekenland (Corfu) in de verte en er staat een oude steen met mooie afbeeldingen en een stalen hartje, jullie snappen dit werd uiteraard een foto stopje! Hierna rijden we verder, de eindtijd om in Sarandë aan te komen is kwart over 1. Echter onderweg beginnen we wat hongerig te worden en dus besluiten we het eerste dorpje aan de kust wat we tegenkomen in te gaan. Dus we nemen de afslag naar Himarë. In dit stadje is het wederom een chaos van wegwerkzaamheden maar we vinden een plekje en wandelen richting de zee. Wat een mooi plekje is dit!!!

Het is echt een badplaatsje met gezellige terrasjes en winkeltjes. We lopen even langs de boulevard en willen dan toch echt eten. Google maps weer eens open wat is er hier met goede reviews. We besluiten te gaan voor pizza. Die hebben hier door het dichtbij zijn van Italië ook een lange geschiedenis en die willen we dus wel testen. We ploffen neer, kiezen vier verschillende pizza’s uit en creëren zo met elkaar een pizza proeverij. Het zijn geworden de pizza Himarë, een 4 kazen, de diavola en een Montanara. En wauw ze zijn echt heel lekker! En als bonus kijken we door het hekje naast ons, daar staan aloë vera planten, en daar liggen twee kittens in te slapen! Smelt! Op het terras zelf word ruzie gemaakt door twee katers, erg grappig om naar te kijken het geprovoceer over en weer.

We stappen weer de auto in en Google laat ons een snellere route zien, maar helaas ook hier ligt de weg open en dus rijden we het stadje weer uit en de bergen weer in. We slingeren nu door de uitlopers van bergen langs de kust. Overal mooie baaien en ineens zien we een bekend plaatje, de onderzeeër bunker van Porto Palermo! In de bergen aan de zee zie je ineens een soort tunnel ingang. We hebben gelezen dat hier 5 onderzeeërs in passen, bezoeken kan je het helaas niet dus blijft het bij een foto. Ook zien we het fort liggen van Porto Palermo, hier willen we wel graag een tussenstop maken. Voor 300 lek de man (zeg even 3 euro de man) kunnen we naar binnen in dit fort uit de begin 18de eeuw.

Eenmaal in het fort blijkt alles nog grotendeels bewaard gebleven, het is er klam en koel en vooral heel erg donker. Het is leuk door de verschillende kamers te lopen en te kijken naar het formaat van de verschillende ruimtes, want meer is er ook niet te zien. Hierna lopen we naar het dak en kijken we uit over de baai, wat is het hier schitterend! Na een uitgebreide fotoshoot wandelen we de heuvel weer af en krijgen gezelschap van een hele gezellige zwerfblaf, wat een blij ei was dat! Ze wil graag wat te eten maar aangezien we enkel chocolade en chips in de auto hebben gaan we dat niet doen, niet zo gezond voor blafje…

Nu rijden we toch echt door naar Sarandë en dat blijkt als we daar aankomen toch echt wel een heel levendig stadje te zijn! We checken in bij het Titania hotel en krijgen mooie kamers. Guppen zijzeezicht en wij? Ow mensen we kijken uit via grote ramen die open kunnen over de hele baai vanuit ons bed te wel te verstaan , wat een genot! We genieten even van het niets doen en wandelen dan met guppen richting de zee. De ijs en ijskoude zee, voetjes in het water is echt meer dan genoeg! We knuffelen ook hier met de buiten pluizen en wandelen dan een rondje over de boulevard. Grappig te zien hoe anders alles hier in Albanië is al lijken de hotels ernstig op die aan de Spaanse Costa. Onderweg eten we een heerlijk ijsje en dan wordt het wel weer tijd even op off te gaan in de kamers.

De mama’s zoeken even naar een goede locatie voor het avondeten. Copilot had wat leuke opties hier en uiteindelijk besluiten we dat we trek hebben in vlees, goed Albanees vlees. De keuze valt op Taverna Labëria waarvan de omschrijving is dat dit restaurant bekend staat om zijn traditionele Albanese gerechten en het goede vlees voor een authentieke eet ervaring. Nou dat moet hem dan worden! Dus tegen half 7 wandelen we rustig die kant op. Het restaurant is zo gevonden en we kunnen heerlijk buiten zitten. Ook hier weer pluizen in overvloed onder wie een hele leuke rooie met zwarte puntjes op zijn oren, cute!! Binnen no time hebben we zo een Grieks wapperend papieren tafellaken op de tafel en de menukaart. Nou we gaan vanavond uiteraard delen! We bestellen een Griekse salade, patat, tzaziki en 1.5 kilo mixed grill nom nom nom!

Wanneer de platen met salade, tzaziki en patat komen denken we al even damn! Wat een berg eten!! Maar mensen wat is dit lekker! Rode pluis is al bij ons geïnstalleerd maar een patatjes hoeft dit mirakel echt niet hoor haha. Dan komt er een mega schaal met allerlei soorten vlees, briljant gekruid en perfect gaar wat een genot! We voeren ondertussen rode pluis kleine stukjes vlees, beestje is in de zevende hemel en laat het zich goed smaken. Later krijgen we nog gezelschap van een schildpad pluisje en een votje…. Ach ach ach deze kater was echt een beetje mislukt maar wat een schatje. En zo genieten we van de avond in Sarandë totdat we moe en voldaan richting de kamers gaan.