[Terug naar Vietnam] Een natte aankomst in Hoi An

Vanmorgen worden we wakker met de wetenschap dat we Hanoi achter ons gaan laten. Dat idee is behoorlijk dubbel, ergens snakken we naar de rust maar aan de andere kant willen we eigenlijk helemaal nergens heen, het is hier fijn! Toch pakken we na het ontbijt de tassen in en vertrekken tegen half 10 richting de lobby. Daar moeten nog even wat formaliteiten afgehandeld worden. Onze dagtrip naar Hà Long Bay, de was en de taxi naar de luchthaven moeten betaald. Valt ons alles mee met 5 miljoen Dong, zeg even 190 euro. Vervolgens komt de vraag of we een feedback formulier in willen vullen. Natuurlijk willen we dat, ergens moeten we erg lachen om de laatste vraag: “zal u ons een 10/10 geven op Booking.com?” Deze is duidelijk enorm belangrijk want ze wil ons zelfs uitleggen hoe je die feedback geeft in de app. Errug cute want ons kopje feedback laat ondertussen al een eindeloze lijst van beoordelingen zien, dus komt goed mevrouw haha.

Zodra we klaar zijn met alles regelen blijkt dat de taxi al buiten voor de deur staat. We kunnen dus meteen vertrekken. Tassen zelf naar buiten brengen zit er echt niet in, dus slepen de kleine Vietnamese heren met de grote tassen en hobbelen wij erachter aan met de kleintjes. Als we in de auto gaan zitten dan zien we dat we een complete escorte hebben. Allebei de receptionisten staan ons buiten uit te zwaaien. Geloof niet dat we die al eerder hadden bij een hotel, maar het is wel super schattig! Onze taxichauffeur op deze rit is een stuk veiliger dan die op de heenweg. Kijk, de Vietnamese rijstijl is niet vergelijkbaar met de Nederlandse, maar deze meneer lette in ieder geval op de weg en had niet drie telefoons die hij bediende! Hij brengt ons keurig bij de goede plek op het vliegveld en dan kunnen wij naar binnen. Oei, daar staat een grote rij!! Maar als we even beter kijken zien we dat wij de korte rij aan de zijkant mogen hebben. We hebben tenslotte al ingecheckt en hoeven dus alleen de bagage af te leveren.  Dit gaat mooi vlot dus na 15 minuutjes staan we al bij de paspoort en tassen controle. Iedereen moet hier de schoenen uit doen, erg grappig al die mensen op sokken of blote voeten. Maar verder hoeven er eigenlijk geen bijzondere dingen dus ook dit gaat lekker snel. Als we klaar zijn hebben we nog precies een uur voor boarden, dus tijd voor een broodje en een watermeloensapje (wel bij vermelden dat je geen suiker er in wilt, ander kieperen ze die er in een forse hoeveelheid in, beetje zonde van de smaak)

We zouden om 11:50 moeten boarden bij gate 6, maar wat we ook zien….. Er is geen enkele activiteit bij deze gate. Dus toch nog maar een keertje op de borden in de vertrekhal loeren, en jawel gate wijziging! We moeten vertrekken van gate 5 nu en kunnen binnen no time aan board. We mogen doorlopen naar rij 28 waar we top plekjes hebben bij de nooduitgang. Helaas hebben we hier geen ramen maar wel zeeën van ruimte. Dus boekje erbij en van tijd tot tijd even de oogjes dicht op deze korte vlucht. Binnen het uur wordt de landing alweer ingezet en 1 uur en 5 minuten later staan we aan de gate. Wat een beter plan dan de 16,5 uur durende treinreis in 2019!! Even snel de duffels halen bij de bagageband en we kunnen op zoek naar de taxi van Da Nang naar Hoi An.

De taxichauffeur staat keurig op de afgesproken plek met een bordje te wachten. Hij neemt direct het wagentje met de tassen over en begint richting de auto te lopen.  Wij volgen braaf en verbazen ons over de rust die hier is. Wat een verschil!! Ook zit er duidelijk verschil in luchtvochtigheid, die is hier duidelijk hoger. Ook is het bewolkt en hier en daar dreigend donker. Tassen gaan in de auto en dan mogen wij instappen. We reizen voorspoedig richting Hoi An. Het is niet heel druk op de weg. Wel begint het te spetteren en zien we bij alle scooterrijders de poncho’s tevoorschijn komen. Als we dichtbij Hoi An zijn dan liggen de wegen echt wel vol met plassen. En diep dat ze zijn!!! Er is overduidelijk flink wat water gevallen. Onze taxichauffeur stopt in Hoi An zijn taxi aan de doorgaande weg. We kunnen duidelijk niet met de taxi bij het hotel komen. Ach een kippen stukje lopen lukt ons ook best en de taxichauffeur neemt 1 van de twee setjes tassen mee, dus wij verdelen de andere. En dan zijn we aangekomen bij ons hotel.

Onze tassen worden in de open.. Tja wat is het eigenlijk? We denken een soort lobby neergezet, naast een klein zwembad. Er komt een Vietnamese meneer naar ons toe dat de schoenen uit moeten en in de kast buiten…. Eh oké… Dan kunnen we uit de kast daarnaast slippers pakken en kunnen we het trappetje op naar binnen. We mogen plaats nemen aan een vierpersoons tafeltjes en krijgen een glaasje ijsthee. Vervolgens krijgen we van 1 van de eigenaren (geen idee welke) allerlei tips. Hij is in shock als we zeggen dat we 7 nachten blijven. Danwel hij snapt niet wat iemand 7 dagen in Hoi An kan doen denken wij tijdens het regenseizoen. Nee wij liggen normaal ook geen dagen op het strand hoor! We krijgen tips voor eten en dan gaan onze tassen met een soort (jawel kennen jullie hem nog?) Kijkshoplift naar boven terwijl wij twee trappen op klimmen. Beetje appartig plekje is het wel hoor! De kamer is netjes al lijkt het bed wel een matras op de grond zo laag! Ook snappen we niet helemaal dat de badkamer geen ramen heeft maar gaatjes in de muur…. Zo praktisch met alle muggen hier… Maar vooralsnog hebben we nog geen mug gespot dus hebben goede hoop dat het meevalt.

Terwijl wij even op de kamer zijn en chillen horen we een fikse stortbui vallen. We voelen zelfs in de kamer hier de luchtvochtigheid stijgen en mikken dus maar even de airco aan om het leefbaar te houden. Na een uurtje gaan we maar eens naar buiten. Voor de zekerheid gooien we onze poncho’s in onze tas. We wandelen weer naar beneden op de slippers en doen daar onze schoenen weer aan. We willen eerst iets eten en besluiten dat te doen door een broodje te halen bij Madame kanh, de vorige keer was dat tenslotte erg lekker. Binnen 3 minuten staan we daar op de stoep, we besluiten ze take away te nemen,  maar er blijkt een probleem. De broodjes zijn op! Maar ze zijn onderweg, dus even geduld aub. Na een kleine 5 minuten zien we een scooter aankomen met aan iedere kant een grote big shopper vol met broodjes! Briljant! Broodjes worden gemaakt en gelukkig smaken die nog net zo als wij ons herinneren.

Hierna willen we naar het oude centrum maar onbedoeld doen we dat met een fikse omweg. Maar na even een check op Maps lopen we dan toch echt het lampionnen gebied in. We merken dat alles maar half binnenkomt, pfoe wat moeten we schakelen op de achterlijke luchtvochtigheid… We lopen wat rond en besluiten eerst een drankje te halen bij Mot. Het is een soort kruiden / fruit drankje wat een heerlijke frisse smaak heeft. Dit drankje is iig goedgekeurd! Dan lopen we ons kapot zwetend over de boulevard naar de Markthal. Die bezoeken we nu niet dat doen we van de week in de ochtend. Via de straat achter de boulevard lopen we weer terug. En ja wat nu dan? Wat doen we met eten? We weten het allemaal even niet zo goed. We besluiten het toeristische deel uit te lopen en vinden een restaurantje met een goede beoordeling meer achteraf. We bestellen hier Bahn Xeo (jammmmmm crispy pannenkoek met garnaal, varkensvlees en taugé) en twee heerlijk verse jus d’orange. Kunnen zeggen dit was een briljant goede maaltijd! Dan hobbelen we terug naar het hotel met een tussenstop bij de buurtsuper, belletjes water!!!