[Terug naar Vietnam] Temple of Literature en heerlijke soep!
Het is weer een redelijk vroege ochtend in Hanoi. Onze rolgordijn laat best wat daglicht door dus 7 uur zijn we echt wel wakker. Toch doen we nog rustig aan, we zijn heerlijk lui en een zondag is er toch vooral om rustig aan te doen. Gisteren na de chaos buiten hebben we eens tegen elkaar gezegd dat misschien even kijken wat een dagtocht buiten Hanoi zou kosten best een leuk plan is. We willen graag terug naar Halong Bay, prachtig werelderfgoed gebied op 2 uur van Hanoi met adembenemende mooie natuur. In 2019 deden we hier 2 dagen een cruise en dat was met erg bewolkt weer al geweldig. Hoe mooi en relaxed zou dit in de stralende zon zijn? Dus na het ontbijt even checken bij het hotel wat kosten zijn. Dan kunnen we ook gelijk even de kosten van de laundry service vragen. Dus met een lijstje voor na het ontbijt met dingen te doen gaan we eerst even lekker eten. Een kipnoedelsoepje, beetje vlees en croissant /toast en vers fruit, het smaakt allemaal weer prima.
Na het ontbijt wandelen we dus even rechtdoor naar de receptie. Eerste vraag, wat kost de was service? Dat blijkt 50000 Vietnamese dong per kilo te zijn, dus €1,85. Oke daar gaan we niet voor buiten de deur zoeken, we zullen de was zo even inleveren. De dame verteld ons dat als we dat doen voor 12 uur het vandaag nog klaar is zelfs, wauw! Oke dan een reisje halong bay. Ze trekt 3 boeken tevoorschijn en heeft ons juist ingeschat want begint met de meest luxe uitvoering. Nou verder hoeft ze ook niet te gaan uitleggen, dit klinkt meer dan top! Morgen zullen jullie horen wat we uitgezocht hebben. Op naar boven, was verzameld en geteld (moet blijkbaar op het briefje ondanks dat het per kilo wordt geteld) en dit meteen maar beneden gezet. Langzaam maken wij ons klaar om weer op pad te gaan, dus zonnebrand, DEET en water in de tas.
Wanneer we naar buiten lopen oogt het voor heel even iets rustiger dan gisteravond, maar dat is echt maar heel even! We hebben besloten weg uit het Old Quarter te gaan richting de Temple of Literature, dit is een half uurtje lopen en we hopen daar iets normaler door de straten te kunnen wandelen en in ieder geval de rust te vinden op het tempel complex. Echter voordat we het Old Quarter uit zijn maken we weer de meest bizarre taferelen door de drukte mee. Zo lopen we langs een drukke verkeersader en er staan twee agenten in de chaos het verkeer te regelen… Het was geen doen voor die mannen! De golf van scooters en auto’s van alle kanten was eindeloos! En zij maar blazen op hun fluitjes en druk zwaaien met hun armen…We hadden niet direct het idee dat het iets deed maar goed. Wij kunnen gelukkig redelijk over de stoep lopen dus komen we vlotjes bij 1 van de grootste kruispunten hier in stad. Dit is een kruizing tussen 7 straten en we moeten er 3 oversteken… Kunnen jullie melden dat werd hem echt niet!! Dus we besluiten te zoeken of we parallel een rustigere oversteek vinden. Die omweg brengt ons bij toeval bij… Trainstreet! Leuk!
We vinden een klein stukje verderop zowaar een plekje om over te steken en lopen langs de Duitse ambassade (met dito plaatjes langs de muur, maf de ICE in Hanoi!) naar de tempel. Onderweg kruisen we scooter straat, overal wordt geklust aan scooters. Er wordt gesleuteld, gewrapt, schoongemaakt, je kan het zo gek niet bedenken. Dan ineens zijn er overal verkopers en lopen we langs de buitenmuur van het complex. We moeten voor de ingang helemaal aan de andere kant zijn maar dan is daar een ingang met 4 sjieke zuilen en een poort verderop waar je doorheen kan. We moeten eerst even een kaartje kopen en we besluiten ook een audiotour te doen, iets met we willen snappen wat we hier zien. We rekenen een kleine €5,- de man af en beginnen dan voor de ingang met de toer door cijfertje 1 aan te zetten.
Na cijfertje 2 mogen we de ingangspoort door en zien we wat meer van de binnenkant. Zoals eigenlijk veel tempels is ook deze symmetrisch gebouwd. Links en rechts een visvijver en dezelfde paadjes. We genieten van de betrekkelijke rust binnen het tempelcomplex. Wel moeten we echt zorgen dat we in de schaduw blijven er is geen zucht wind en de zon brand hard. (Zonkracht 12). De mooie plekjes in de tempel worden veel gebruikt om te fotograferen. Er wordt een schoolklas op de foto gezet (we denken schoolverlaters, kijkend naar de kleding) en in allerlei hoeken worden dames professioneel gefotografeerd erg mooi hoor, maar zo blij dat dit bij ons niet zo werkt. Langzaam lopen we het hele complex door en zijn na het laatste stukje ook echt wel toe aan drinken en lunch.
Er zitten rond dit complex vele restaurantjes en yourstruly Lé overtuigd Joyce een restaurant binnen te gaan waar het stampvol met Vietnamesen zit en waar je kip Pho kan eten. We worden over een smalle trap naar de eerste etage gestuurd en na even wachten met een andere jongen aan een 6 persoonstafel komt er een tafel voor vier vrij waar we samen plaats nemen. We bestellen allebei een kommetje lekkers, fried breadsticks en een cola. Kunnen melden helemaal niets mis mee! Alleen ook hier zijn de dunne reepjes peper echt killing! Yourstruly Joyce bijt perongeluk een flintertje peper door als haar bakje zo goed als leeg is… Het geeft ruim 10 minuten een compleet gevoelloze, brandende mond… Auwa!! Zelfs twee slokken cola doen niets, hoe moet dit zijn voor mensen die niet scherp kunnen eten? Die gaan kapot vrezen wij! Hierna lopen we in betrekkelijke rust weer naar het hotel. Vlak voordat we daar arriveren drinken we nog een verse kokosnoot leeg, dat vocht kunnen we goed gebruiken. En dan is het even klaar en crashen we finaal op bed, afkoelen met die handel!
Als we een goed half uur op de kamer zijn wordt er op de deur geklopt. Huh, wat?? Bij het open doen blijkt het de schone was te zijn. Nog geen 5 uur na het wegbrengen is die dus alweer schoon, droog en gestreken terug. Wauw!! Dat is pas snel. We suffen, lezen, slapen en dan is het tijd om te bedenken wat we willen gaan eten. Yourstruly Joyce wil graag de lunch van eerder deze week op herhaling. Dus diep inademen, je instellen op chaos en wederom richting het hoan Kiem lake lopen.
Wanneer we de straat inlopen met ons geliefde plekje is deze veranderd in een zee van Vietnamese gezinnen. De hele stoep zit mut en mut vol. Toch zien we maar twee mensen wachten voor een tafeltje dus wij sluiten aan. Nu is dat in Vietnam toch een ander verhaal dan in Nederland. Nee je wacht niet op je beurt, nee ziet toeristen maakt je als Vietnamees groot en luid en roept, al kom je later aan, gewoon dat jij een tafel voor twee wil. Eh nee mensen! Deze rasechte Hollandse dames gingen daar niet in mee. En harde “Eh No!!! We want a table for 2” maakt dat we mee naar binnen mogen waar blijkbaar nog een boven gedeelde vrijgemaakt is voor eters. Was volgens ons niet helemaal hoe het normaal zit want we zaten naast de kast met wat oogte als oma’s goede servies hahahaha. We vouwen ons als ware origami op de onmogelijke krukjes en bestellen zonder kaart nogmaals onze lunch van van de week, mjammmmm! Tjopsticks missen we deze keer maar heej je handen doen het ook prima en dus genieten wij tussen de Vietnamese gezinnen van een briljante maaltijd, dit was leuk en lekker! Hierna lopen we met een ommetje weer terug. Verbazen ons nog even over een soort concert wat zo schel was dat de tranen ons beiden in de ogen schoten en gaan dan weer off. Tijd om alles klaar te leggen voor morgen. We hoorde net van de receptie dat we om 07:40 worden opgehaald….
